วารสารสุขภาพและการศึกษาพยาบาล

นวัตกรรมการบริหารงานวิชาการวิทยาลัยพยาบาลสังกัดสถาบันพระบรมราชชนกตามแนวคิดสมรรถนะการสร้างสรรค์นวัตกรรมการปฏิบัติงานวิชาชีพพยาบาล

วิจิตรา นวนันทวงศ์, พิกุล ภูมิโคกรักษ์, ประหยัด ภูมิโคกรักษ์ — Wed, 03 Dec 2025 00:00:00 +0700

การวิจัยแบบผสมวิธีพหุระยะ มีวัตถุประสงค์เพื่อ ศึกษากรอบแนวคิด การบริหารงานวิชาการและสมรรถนะการสร้างสรรค์นวัตกรรมการปฏิบัติงานวิชาชีพพยาบาล ศึกษาสภาพปัจจุบัน สภาพที่พึงประสงค์ ความต้องการจำเป็น และสร้างนวัตกรรมการบริหารงานวิชาการ ขั้นตอนที่ 1 ศึกษากรอบแนวคิดโดยการศึกษาเอกสารและงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง สัมภาษณ์เชิงลึกผู้ทรงคุณวุฒิ วิเคราะห์ข้อมูลโดยโดยการวิเคราะห์เนื้อหา ขั้นตอนที่ 2 ศึกษาสภาพปัจจุบัน สภาพที่พึงประสงค์ และความต้องการจำเป็นกับกลุ่มตัวอย่างจำนวน 303 คนโดยใช้ตารางของเครซี่ และมอร์แกน ที่ระดับความเชื่อมั่น 95% สุ่มกลุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้นและกำหนดสัดส่วน โดยใช้แบบสอบถาม มีค่า IOC อยู่ระหว่าง .60 -1.00 วิเคราะห์ค่าความเชื่อมั่นสัมประสิทธ์แอลฟาของคอนบรากเท่ากับ 0.98 ขั้นตอนที่3 สร้างนวัตกรรมการบริหารงานวิชาการ ประเมินความเหมาะสมของนวัตกรรมโดยการสนทนากลุ่มผู้ทรงคุณวุฒิ ประเมินความเหมาะสม ความเป็นไปได้ โดยใช้แบบสอบถาม

ผลการวิจัยพบว่า กรอบแนวคิดการบริหารงานวิชาการ มี 3 ด้าน คือ การพัฒนาหลักสูตร การจัดการเรียนรู้ การวัดและประเมินผล กรอบแนวคิดสมรรถนะการสร้างสรรค์นวัตกรรมการปฏิบัติงานวิชาชีพพยาบาล ประกอบด้วย สมรรถนะในด้านการศึกษาปัญหา การระบุปัญหา การระดมความคิดการสร้างต้นแบบ และการทดสอบต้นแบบและการปรับปรุง การบริหารงานวิชาการด้านการวัดและประเมินผลมีค่าเฉลี่ยผลการศึกษาสภาพปัจจุบันในระดับน้อย (M = 3.72 SD = 0.83) ค่าเฉลี่ยสภาพที่พึงประสงค์มีระดับมากที่สุด (M = 4.40 SD = 0.71) และค่าดัชนีความต้องการจำเป็นสูงที่สุด (PNI _Modified = 0.18) ผลการประเมินความเหมาะสมและความเป็นไปได้ต่อนวัตกรรมการบริหาร งานวิชาการเน้นการวัดและประเมินผล มีความเหมาะสมและความเป็นไปได้มีค่าเฉลี่ยระดับมากที่สุด

ปัจจัยที่สัมพันธ์กับความสุขในชีวิตของผู้สูงอายุ ตำบลบ้านโพธิ์ จังหวัดนครราชสีมา

บรรจง จันทวีวัฒน์, หฤทัย กงมหา, ยุพาพร จิตตะสุสุทโธ — Mon, 29 Dec 2025 00:00:00 +0700

การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยผสมผสาน (Mixed Methods Research Design) มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยด้านการเห็นคุณค่าในตนเอง ด้านเศรษฐกิจและสังคม ด้านสุขภาพกับความสุขในชีวิตของผู้สูงอายุ กลุ่มตัวอย่างเชิงปริมาณ คือผู้สูงอายุ 60 ปีขึ้นไป จำนวน 175 คน กลุ่มตัวอย่างเชิงคุณภาพ คือผู้สูงอายุ 60 ปีขึ้นไป จำนวน 15 คน เครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล การวิจัยเชิงปริมาณ คือ แบบสอบถาม ประกอบด้วยข้อคำถาม 3 ส่วน ได้แก่ ข้อมูลส่วนบุคคล ปัจจัยที่มีผลต่อความสุขในชีวิตของผู้สูงอายุ และความสุขในชีวิตของผู้สูงอายุ 5 มิติ การวิจัยเชิงคุณภาพ เครื่องมือที่ใช้คือ แบบสัมภาษณ์เชิงลึกรายบุคคล และแนวคำถามสำหรับการสนทนา การวิเคราะห์ข้อมูลข้อมูลส่วนบุคคล นำเสนอด้วยค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์ความสัมพันธ์ใช้สถิติไคสแควร์ (Chi-square) ส่วนการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพ ใช้โปรแกรมคอมพิวเตอร์ในการหาความสัมพันธ์ระหว่างรหัสข้อมูล ส่วนการกำหนดรหัสข้อมูล การวิเคราะห์ข้อมูล การเชื่อมโยงเรียบเรียงถ้อยคำดำเนินการโดยผู้วิจัย ผลการวิจัยพบว่า ปัจจัยด้านการเห็นคุณค่าในตนเองและปัจจัยด้านสุขภาพมีความสัมพันธ์กับความสุขในชีวิตของผู้สูงอายุในทุกมิติ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 ส่วนปัจจัยด้านด้านเศรษฐกิจและสังคมมีความสัมพันธ์กับมิติสุขสบาย มิติสุขสนุก และมิติสุขสง่า อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01และไม่มีความสัมพันธ์กับมิติสุขสว่าง มิติสุขสงบ ดังนั้นจึงควรให้การดูแลผู้สูงอายุอย่างครอบคลุมทั้ง 5 มิติ

ความสัมพันธ์ระหว่างความแข็งแกร่งในชีวิต ความรอบรู้สุขภาพจิต กับภาวะซึมเศร้า ของประชาชนในชุมชนเขตเทศบาลเมืองแห่งหนึ่งของจังหวัดนครราชสีมา

ชนกชนม์ โคตรสมบัติ, นริสา วงศ์พนารักษ์ — Mon, 29 Dec 2025 00:00:00 +0700

การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยพรรณนาเชิงสหสัมพันธ์ เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างความแข็งแกร่งในชีวิต ความรอบรู้สุขภาพจิต กับภาวะซึมเศร้าของประชาชนในชุมชนเขตเทศบาลเมืองแห่งหนึ่งของจังหวัดนครราชสีมา ผู้เข้าร่วมการวิจัยเป็นประชาชน อายุ 18-59 ปี ที่อาศัยในชุมชนเขตเทศบาลเมืองแห่งหนึ่งของจังหวัดนครราชสีมา จำนวน 121 คน คัดเลือกโดยการสุ่มแบบแบ่งกลุ่ม เครื่องมือการวิจัยประกอบด้วย แบบสอบถามข้อมูลทั่วไป แบบประเมินความแข็งแกร่งในชีวิต แบบสอบถามความรอบรู้สุขภาพจิต และแบบประเมินความรุนแรงของอาการซึมเศร้า 9 คำถาม มีค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาค เท่ากับ .94, .88 และ .93 ตามลำดับ เก็บข้อมูลระหว่างเดือนสิงหาคม ถึงเดือนกันยายน พ.ศ. 2568 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา และสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน ผลการวิจัยพบว่ากลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่มีคะแนนความแข็งแกร่งในชีวิตโดยรวมอยู่ระหว่าง 80-140 (M = 114.22, SD = 13.75) มีความรอบรู้สุขภาพจิตโดยรวมอยู่ในระดับดีมาก (M = 140.09, SD = 14.22) ไม่มีอาการของโรคซึมเศร้า (M = 2.45, SD = 3.54) และยังพบว่า ความแข็งแกร่งในชีวิตและความรอบรู้สุขภาพจิตมีความสัมพันธ์ทางลบกับภาวะซึมเศร้าอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (r = -.31, p < .001; r = -.21, p = .012) ตามลำดับ ในขณะที่ความแข็งแกร่งในชีวิตมีความสัมพันธ์ทางบวกกับความรอบรู้สุขภาพจิตอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (r = .34, p < .001) ผลการศึกษานี้แสดงให้เห็นว่าความแข็งแกร่งในชีวิตและความรอบรู้สุขภาพจิตมีความสัมพันธ์ต่อภาวะซึมเศร้า ดังนั้นควรมีการจัดกิจกรรมที่ช่วยเสริมสร้างความแข็งแกร่งในชีวิต และความรอบรู้สุขภาพจิตให้กับประชาชนในชุมชนเพื่อป้องกันการเกิดภาวะซึมเศร้า

ปัจจัยทำนายพฤติกรรมการบริโภคโซเดียมของผู้ป่วยโรคไตเรื้อรังระยะที่ 3 และ 4 ในสถานบริการปฐมภูมิ จังหวัดนครราชสีมา

Mon, 29 Dec 2025 00:00:00 +0700

การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่สามารถทำนายพฤติกรรมการบริโภคโซเดียมของผู้ป่วยโรคไตเรื้อรังระยะที่ 3-4 ในสถานบริการปฐมภูมิ จังหวัดนครราชสีมา การวิจัยนี้เป็นการวิจัยศึกษาความสัมพันธ์เชิงทำนาย (Predictive correlational research) กลุ่มตัวอย่างได้แก่ ผู้ป่วยโรคไตเรื้อรังระยะที่ 3 และ 4 จำนวน 190 ราย ได้มาด้วยวิธีการสุ่มกลุ่มตัวอย่างแบบกลุ่มหลายขั้นตอน (Multi-Stages Cluster sampling) เครื่องมือที่ใช้ เก็บรวบรวมข้อมูล ใช้แบบสอบถาม ทั้งหมด 8 ส่วน ซึ่งผ่านการพิจารณาความตรงเชิงเนื้อหาโดยผู้ทรงคุณวุฒิ ค่าดัชนีความสอดคล้อง IOC (Index of Item Objective Congruence) ของแบบสอบถามทั้งฉบับเท่ากับ 0.85 และค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบากเท่ากับ .89 การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติเชิงพรรณนาเพื่อหาค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์การถดถอยเชิงพหุคูณ (Multiple Regression Analysis) ผลการวิจัย พบว่า พฤติกรรมการบริโภคโซเดียมของผู้ป่วยโรคไตเรื้อรังระยะที่ 3-4 โดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง (M = 57.61, SD = 5.21) สามารถร่วมกันทำนายพฤติกรรมการบริโภคโซเดียมของผู้ป่วยโรคไตเรื้อรังระยะ 3 และ 4 ร้อยละ 70.8 (R²= .708, p < .05) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ โดยปัจจัยที่มีอำนาจการทำนายมากที่สุด คือ การรับรู้ความสามารถในการบริโภคโซเดียมมี (β = .513) รองลงมา คือ การเข้าถึงบริการสุขภาพ (β = .368) การเข้าถึงอาหารที่มีโซเดียม (β = . 292) ทัศนคติต่อการบริโภคโซเดียม (β =. 289) แรงสนับสนุนทางสังคม (β =. 209) ความรู้เกี่ยวกับโรคไตและการบริโภคโซเดียม (β = .150) ตามลำดับ จากผลการวิจัย ควรเน้นการออกแบบและพัฒนาโปรแกรมการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการบริโภคโซเดียมที่มุ่งเน้นการเสริมสร้างความเชื่อมั่นในความสามารถของตนเอง (Self-efficacy) เป็นหลัก รวมถึงการพิจารณาขยายพื้นที่การศึกษาเพื่อสะท้อนความแตกต่างตามบริบททางสังคมและวัฒนธรรมต่อไป

ความสัมพันธ์ระหว่างความเข้มแข็งในการมองโลกและคุณภาพชีวิต ของผู้ดูแลผู้ป่วยเด็กโรคมะเร็ง

พรรณทิพา ขำโพธิ์, ชนิตา แป๊ะสกุล, กฤชมน เมธาธิรัตน์ — Mon, 29 Dec 2025 00:00:00 +0700

การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงพรรณนาหาความสัมพันธ์ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างความเข้มแข็งในการมองโลกกับคุณภาพชีวิตของผู้ดูแลผู้ป่วยเด็กโรคมะเร็ง ดำเนินการเก็บข้อมูลตั้งแต่เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2565 - มิถุนายน พ.ศ. 2566 กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วยผู้ดูแลผู้ป่วยเด็กโรคมะเร็งที่มารับการรักษา ณ หอผู้ป่วยนอกและหอผู้ป่วยใน โรงพยาบาลตติยภูมิ จังหวัดนครราชสีมา จำนวน 120 คน โดยคัดเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบสะดวก เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล แบบประเมินความเข้มแข็งในการมองโลก และแบบประเมินคุณภาพชีวิต ซึ่งมีค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาคเท่ากับ .85 และ .81 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน รวมถึงการวิเคราะห์ความสัมพันธ์ด้วยสถิติสหสัมพันธ์เพียร์สัน ผลการศึกษาพบว่า ความเข้มแข็งในการมองโลกของผู้ดูแลผู้ป่วยเด็กโรคมะเร็งอยู่ในระดับปานกลาง (M = 137.41, SD = 31.71) และคุณภาพชีวิตของผู้ดูแลอยู่ในระดับปานกลางเช่นกัน (M = 178.34, SD = 27.13) โดยความเข้มแข็งในการมองโลกโดยรวมมีความสัมพันธ์ทางบวกกับคุณภาพชีวิตของผู้ดูแลอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (r = .34, p < .01) ผลการศึกษาชี้ให้เห็นว่า ความเข้มแข็งในการมองโลกเป็นปัจจัยสำคัญที่ส่งผลต่อคุณภาพชีวิตของผู้ดูแลผู้ป่วยเด็กโรคมะเร็ง จึงควรได้รับการส่งเสริมเพื่อช่วยให้ผู้ดูแลสามารถปรับตัวต่อภาระการดูแลได้อย่างมีประสิทธิภาพ ลดความเครียด และรักษาคุณภาพชีวิตที่ดีในระยะยาว

คุณภาพชีวิตผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองตีบหรืออุดตัน ที่ได้รับการรักษาด้วยยาละลายลิ่มเลือด หอผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองเฉียบพลัน โรงพยาบาลมหาราชนครราชสีมา

สุภาพร ศรีพนม , พิกุล โกวิทพัฒนา, วนิดา บรรจงปรุ — Mon, 29 Dec 2025 00:00:00 +0700

การวิจัยเชิงบรรยาย มีวัตถุประสงค์ 1) ศึกษาคุณภาพชีวิตด้านสุขภาพและ 2) ศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อคุณภาพชีวิตด้านสุขภาพของผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองตีบหรืออุดตันที่ได้รับการรักษาด้วยยาละลายลิ่มเลือด ในหอผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองเฉียบพลัน โรงพยาบาลมหาราชนครราชสีมา กลุ่มตัวอย่าง ผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองตีบหรืออุดตันที่ได้รับการยาละลายลิ่มเลือด อาการดีขึ้นจำหน่ายกลับบ้านไปแล้ว 1 เดือน จำนวน 61 คน ระหว่าง มกราคม - กันยายน พ.ศ. 2567 เครื่องมือ ได้แก่ 1) แบบสอบถามข้อมูลทั่วไป 2) แบบประเมินความสามารถการปฏิบัติกิจวัตรประจำวัน 3) แบบประเมินความพิการ 4) แบบสอบถามวัดคุณภาพชีวิตด้านสุขภาพผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมอง Stroke Impact Scale (SIS) วิเคราะห์ข้อมูลใช้ความถี่ ร้อยละ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและวิเคราะห์ปัจจัยที่มีผลต่อคุณภาพชีวิตผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองด้วย Multivariable Regression ผลการวิจัย คุณภาพชีวิตด้านสุขภาพส่วนใหญ่อยู่ในระดับปานกลาง ร้อยละ 26.22 รายด้าน พบว่า ด้านร่างกาย ด้านกิจวัตรประจำวัน ด้านเคลื่อนไหว ด้านใช้มือข้างที่เป็นอัมพาตหรืออ่อนแรง ด้านเข้าร่วมกิจกรรมอยู่ในระดับน้อยถึงน้อยที่สุด ด้านความจำ อารมณ์และการสื่อสารอยู่ในระดับมากที่สุด โดยการใส่สายสวนหลอดเลือดสมองและระดับความรุนแรงของโรคเป็นปัจจัยที่ร่วมทำนายคุณภาพชีวิตได้ร้อยละ 26.8 สรุปผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองส่วนใหญ่มีคุณภาพชีวิตระดับปานกลาง แม้อารมณ์และการรับรู้จะดีแต่ยังเผชิญข้อจำกัดทางกายหลังจำหน่าย 1 เดือน จึงควรพัฒนา Stroke Fast Track ด้วยระบบ Pre-alert เพื่อลด Door-to-needle time ให้ต่ำกว่า 60 นาที ซึ่งจะช่วยลดความพิการและเพิ่มคุณภาพชีวิตระยะยาว

การรับรู้ความสามารถของตนเองและความคาดหวังต่อผลลัพธ์ของการนำเครื่องมือปิงปองจราจรชีวิต 7 สี ไปใช้ในการควบคุมและป้องกันโรคไม่ติดต่อเรื้อรัง

Mon, 29 Dec 2025 00:00:00 +0700

การศึกษาวิจัยเชิงปริมาณแบบภาคตัดขวางมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับการรับรู้ความสามารถของตนเอง และความคาดหวังต่อผลลัพธ์ในการนำเครื่องมือปิงปองจราจรชีวิต 7 สี ไปใช้ควบคุมและป้องกันโรคไม่ติดต่อเรื้อรังในนักศึกษาสถาบันพระบรมราชชนก ทำการเลือกตัวอย่างที่มีลักษณะตามเกณฑ์ต่อเนื่องจนครบจำนวน กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วยนักศึกษาที่กำลังศึกษาในคณะพยาบาลศาสตร์ คณะสาธารณสุขและสหเวชศาสตร์ คณะแพทยศาสตร์ สถาบันพระบรมราชชนก จำนวน 5,427 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บข้อมูล คือ แบบบันทึกข้อมูลทั่วไปและแบบวัดการรับรู้ความสามารถของตนเองและความคาดหวังต่อผลลัพธ์ของการใช้เครื่องมือปิงปองจราจรชีวิต 7 สีไปใช้ควบคุมและป้องกันโรคไม่ติดต่อเรื้อรัง โดยค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาคแบบสอบถามทั้งฉบับเท่ากับ 0.95 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนาและสถิติเปรียบเทียบค่าเฉลี่ย ผลการศึกษาพบว่าเมื่อวิเคราะห์เปรียบเทียบความแตกต่างของค่าคะแนนเฉลี่ยของการรับรู้ความสามารถของตนเอง และความคาดหวังต่อผลลัพธ์ในการนำเครื่องมือปิงปองจราจรชีวิต 7 สี ไปใช้ควบคุมและป้องกันโรคไม่ติดต่อเรื้อรัง พบว่านักศึกษาเพศชาย อายุ 21 ปี เป็นนักศึกษาคณะแพทยศาสตร์ ชั้นปีที่ 3 มี ประสบการณ์การใช้เครื่องมือปิงปองจราจรชีวิต 7 สี เคยใช้เครื่องมือปิงปองจราจรชีวิต 7 สี ในการพัฒนาเป็นแบบสอบถามการวิจัย และเข้าร่วมกิจกรรม “พบอธิการบดีวิชัย” แบบเผชิญหน้าในพื้นที่วิทยาลัยมีค่าคะแนนเฉลี่ยสูงที่สุด และแตกต่างจากกลุ่มอื่นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ p<.001

ผลของโปรแกรมการส่งเสริมสุขภาพต่อพฤติกรรมการป้องกันโรคหลอดเลือดสมองของผู้ป่วยโรคความดันโลหิตสูง โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลศรีวิชัย อำเภอศรีบุญเรือง จังหวัดหนองบัวลำภู

สิงหา สีหานาท, อนันต์ศักดิ์ จันทรศรี — Mon, 29 Dec 2025 00:00:00 +0700

โรคหลอดเลือดสมองเป็นภาวะแทรกซ้อนของโรคความดันโลหิตสูงที่ไม่สามารถควบคุมระดับความดันโลหิตได้ การศึกษาครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลองแบบกลุ่มเดียววัดก่อนและหลังทดลอง เพื่อศึกษาระดับพฤติกรรมการป้องกันโรคหลอดเลือดสมองและเปรียบเทียบคะแนนเฉลี่ยพฤติกรรมการป้องกันโรคหลอดเลือดสมองของผู้ป่วยโรคความดันโลหิตสูงก่อนและหลังได้รับโปรแกรมการส่งเสริมสุขภาพ คัดเลือกกลุ่มตัวอย่างโดยการคัดเลือกแบบเฉพาะเจาะจง จำนวน 60 คน เครื่องมือการวิจัยประกอบด้วย โปรแกรมการส่งเสริมสุขภาพต่อพฤติกรรมสุขภาพการป้องกันโรคหลอดเลือดสมองของผู้ป่วยโรคความดันโลหิตสูง แบบสัมภาษณ์ข้อมูลทั่วไปและข้อมูลด้านสุขภาพ แบบสอบถามพฤติกรรมการป้องกันโรคหลอดเลือดสมอง มีค่าดัชนีความตรงตามเนื้อหา เท่ากับ 0.85 และ 0.88 และค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาก เท่ากับ .86 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนาและ Pair t-test ผลการวิจัยพบว่า พบว่า ก่อนการทดลองกลุ่มตัวอย่างมีพฤติกรรมการป้องกันโรคหลอดเลือดสมอง ในระดับพอใช้ ร้อยละ 70.0 (M = 60.98, SD = 12.75) แต่หลังการทดลองกลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่มีพฤติกรรมการป้องกันโรคหลอดเลือดสมอง ในระดับดี ร้อยละ 80.0 (M = 74.68, SD = 12.76) และเมื่อเปรียบเทียบคะแนนเฉลี่ยพฤติกรรมการป้องกันโรคหลอดเลือดสมอง พบว่า หลังการทดลองสูงกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t = -15.89, p < .001) สรุปผลการวิจัย โปรแกรมการส่งเสริมสุขภาพส่งผลต่อพฤติกรรมการป้องกันโรคหลอดเลือดสมองของผู้ป่วยโรคความดันโลหิตสูง เป็นแนวทางส่งเสริมให้ผู้ป่วยโรคความดันโลหิตสูงสามารควบคุมระดับความดันโลหิตให้อยู่ในเกณฑ์ปกติ ช่วยลดโอกาสการเกิดโรคหลอดเลือดสมองได้

รูปแบบการพัฒนาสมรรถนะแกนนำชุมชนในการส่งเสริมคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุมุสลิม

ฮัสณาฐ์ โต๊ะพา, พาตีเมาะ นิมา , กิตติพร เนาว์สุวรรณ — Mon, 29 Dec 2025 00:00:00 +0700

การวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วมมีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาและประเมินผลรูปแบบสมรรถนะแกนนำชุมชนในการส่งเสริมคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุ กลุ่มตัวอย่างคือแกนนำชุมชน 30 คน และผู้สูงอายุ 106 คน โดยพัฒนารูปแบบสมรรถนะแกนนำชุมชนและทดลองใช้ 3 เดือน เครื่องมือการวิจัยแบ่งเป็น 4 ส่วน ได้แก่ (1) ลักษณะส่วนบุคคล (2) แบบวัดสมรรถนะแกนนำชุมชน มีค่าความเชื่อมั่น .90 (3) แบบวัดคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุ (WHOQOL-BREF-THAI) มีค่าความเชื่อมั่น .84 และ (4) แบบประเมินผลโครงการ ข้อมูลเชิงปริมาณวิเคราะห์โดยใช้ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และ Paired t-test ส่วนข้อมูลเชิงคุณภาพวิเคราะห์โดยการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า รูปแบบการพัฒนาสมรรถนะแกนนำชุมชนในการส่งเสริมคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุคือ NAMBOO Model ประกอบด้วย Norm, Activity, Model, Best Muslim, Offer และ Opportunity หลังการใช้รูปแบบ พบว่าค่าเฉลี่ยสมรรถนะแกนนำชุมชนก่อนและหลังแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 ได้แก่ ด้านความรู้ การพัฒนาตนเอง การดูแลผู้สูงอายุที่มีปัญหาสุขภาพ การประสานงานกับผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย การเสริมสร้างพลังอำนาจ การให้คำปรึกษาด้านสุขภาพ การสอนแก่ผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย และภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลง คุณภาพชีวิตผู้สูงอายุด้านจิตใจและภาพรวมดีขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 แต่ด้านสุขภาพกาย สัมพันธภาพทางสังคม และสิ่งแวดล้อมไม่แตกต่างกัน ปัจจัยแห่งความสำเร็จคือความเข้มแข็งและการทำงานเชิงรุกของแกนนำชุมชน ทำให้เกิดระบบพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุที่มีประสิทธิภาพและยั่งยืน

ปัจจัยที่มีผลต่อภาวะเบาหวานขึ้นตาในผู้ป่วยโรคเบาหวาน โรงพยาบาลพระนั่งเกล้า

Mon, 29 Dec 2025 00:00:00 +0700

ภาวะเบาหวานขึ้นตา เป็นปัญหาสุขภาพที่สามารถป้องกันและลดความรุนแรงที่เกิดขึ้นได้ ด้วยการควบคุมและจัดการกับปัจจัยเสี่ยงต่าง ๆ อย่างมีประสิทธิภาพ การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อภาวะเบาหวานขึ้นตาในผู้ป่วยโรคเบาหวาน โรงพยาบาลพระนั่งเกล้า กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ป่วยโรคเบาหวานที่มีภาวะเบาหวานขึ้นตาและรับบริการที่โรงพยาบาลพระนั่งเกล้า จำนวน 250 คน เลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเฉพาะเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย แบบบันทึกข้อมูลส่วนบุคคล แบบบันทึกข้อมูลสุขภาพ แบบทดสอบความรู้เกี่ยวกับภาวะเบาหวานขึ้นตา และแบบประเมินพฤติกรรมการจัดการตนเองขณะป่วยเป็นโรคเบาหวานที่ผ่านการตรวจสอบคุณภาพ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา และการถดถอยโลจิสติกแบบไบนารี (Binary Logistic Regression) ผลการวิจัย พบว่ากลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่มีภาวะเบาหวานขึ้นตาในระยะที่ยังไม่มีหลอดเลือดเกิดใหม่ ระดับเล็กน้อย (Mild Nonproliferative Diabetic Retinopathy) ร้อยละ 76.80 และปัจจัยที่มีผลต่อภาวะเบาหวานขึ้นตาอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p-value < .05) ได้แก่ ระยะเวลาที่เป็นโรคเบาหวาน และพฤติกรรมการจัดการตนเองขณะป่วยเป็นโรคเบาหวาน ดังนั้นผู้ป่วยโรคเบาหวานที่มีภาวะเบาหวานขึ้นตาในระดับเล็กน้อย จึงควรคัดกรองความเสี่ยงโรคเบาหวานเป็นประจำ ควรรักษาอย่างต่อเนื่องและปรับเปลี่ยนพฤติกรรมเสี่ยง รวมทั้งมีการจัดการตนเองให้ถูกต้องเหมาะสมกับโรคเบาหวาน เพื่อลดโอกาสการเกิดภาวะเบาหวานขึ้นตาในระดับที่รุนแรงขึ้น

ความเชื่อด้านสุขภาพ และพฤติกรรมของผู้สูงอายุด้านการดูแลตนเองเพื่อควบคุมโรคความดันโลหิตสูง: การวิจัยเชิงคุณภาพ

วัชรี อาภาธีรพงศ์, นารีรัตน์ จิตรมนตรี — Tue, 30 Dec 2025 00:00:00 +0700

การวิจัยเชิงคุณภาพครั้งนี้ เพื่อศึกษาความเชื่อด้านสุขภาพและพฤติกรรมของผู้สูงอายุ ด้านการดูแลตนเองในการควบคุมโรคความดันโลหิตสูงว่าเป็นอย่างไร ใช้กรอบแนวคิดทฤษฎีความเชื่อด้านสุขภาพ (Health Belief Model) ผู้ให้ข้อมูลรวม 8 คน คัดเลือกแบบเฉพาะเจาะจงตามเกณฑ์คัดเข้า เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยแนวคำถามสัมภาษณ์เชิงลึกกึ่งโครงสร้าง ผลการวิเคราะห์แบบ Thematic Analysis พบความเชื่อด้านสุขภาพและพฤติกรรมดูแลตนเอง เพื่อควบคุมโรคความดันโลหิตสูง 4 themes กับอีก 9 subthemes ดังนี้ 1) ความกลัวป่วย (กลัวป่วย จึงดูแลสุขภาพ, กลัวลูกหลานลำบาก) 2) ขาดความรู้ (บุคลากรบอกกว้างๆ ไม่ได้เน้นเรื่องลดเค็ม, ลดเค็มแบบปฏิบัติจริงเพราะนิสัยไม่ชอบรสเค็ม, ออกกำลังกายหรือทำกิจกรรมทางกายเพราะชอบทำ) 3) มีแรงจูงใจจากการได้รับประโยชน์ (ได้รับประโยชน์จากการออกกำลังกาย, ทำเพื่อคนที่เคารพรัก) และ 4) อิทธิพลทางสังคม (อิทธิพลจากเพื่อน, อิทธิพลจากกิจกรรมทางสังคม) ผลการวิจัยเป็นพื้นฐานที่สำคัญที่สามารถนำไป พัฒนาโปรแกรมเพื่อปรับเปลี่ยนพฤติกรรมของผู้ป่วยสูงอายุโรคความดันโลหิตสูง ให้มีพฤติกรรมเพื่อควบคุมระดับความดันโลหิตได้ การวิจัยในอนาคตควรศึกษาผู้ป่วยสูงอายุกลุ่มโรคนี้ในชุมชน เพื่อได้ข้อมูลลุ่มลึกขึ้น จะเป็นประโยชน์ในการส่งเสริมการดูแลตนเอง เพื่อควบคุมความดันโลหิตได้ดียิ่งขึ้น

การพัฒนาหุ่นจำลองแผลฝีเย็บเพื่อเสริมสร้างทักษะการเย็บแผลฝีเย็บในนักศึกษาพยาบาล

Tue, 30 Dec 2025 00:00:00 +0700

การเย็บซ่อมแซมแผลฝีเย็บเป็นหัตถการสำคัญในระยะคลอด หุ่นจำลองแผลฝีเย็บจึงเป็นสื่อการสอนจำเป็นในการเสริมสร้างทักษะการเย็บแผลฝีเย็บในนักศึกษาพยาบาล แต่ปัญหาสำคัญคือหุ่นจำลองไม่เพียงพอต่อความต้องการ การวิจัยและพัฒนานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาและประเมินผลหุ่นจำลองแผลฝีเย็บสำหรับฝึกทักษะการเย็บแผลฝีเย็บ โดยประยุกต์ใช้แบบจำลองแอดดี้ ประกอบด้วย การวิเคราะห์ ออกแบบ พัฒนา นำไปใช้ และประเมินผล โดยแบ่งเป็นการวิจัย 2 ระยะ คือ 1) ระยะพัฒนา และ 2) ระยะประเมินผล บทความนี้เป็นการรายงานผลการวิจัยในระยะที่ 1 ผู้ให้ข้อมูลรวมทั้งหมด 82 คน โดยในขั้นวิเคราะห์ เป็นอาจารย์พยาบาล 5 คน และนักศึกษาพยาบาล 30 คน ในขั้นออกแบบ เป็นผู้เชี่ยวชาญ 5 คน และขั้นการพัฒนา เป็นนักศึกษาพยาบาลจำนวน 42 คน เครื่องมือในการเก็บข้อมูลประกอบด้วย แบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง แบบสอบถามปัญหาและอุปสรรคในการเรียนรู้เรื่องการเย็บแผล แบบทดสอบความรู้ และแบบประเมินความพึงพอใจ ซี่งผ่านการประเมินโดยผู้เชี่ยวชาญจำนวน 3 ท่าน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนาและการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า ผู้เชี่ยวชาญประเมินความเหมาะสมของการออกแบบในระดับมาก (M= 3.55, SD = 0.49) หุ่นจำลองที่พัฒนาขึ้นมีลักษณะยืดหยุ่นเหมือนเนื้อเยื่อจริง สามารถเย็บได้ง่าย และทนต่อการดึงรั้ง มีประสิทธิภาพของหุ่น (ด้านกระบวนการ [E1]/ด้านผลลัพธ์ [E2]) เท่ากับ 84.2/86.6 สูงกว่าเกณฑ์ที่ตั้งไว้ 80/80 และนักศึกษามีความพึงพอใจในระดับมาก (M = 4.00, SD = 0.80) หุ่นจำลองมีราคาชิ้นละ 1,500 บาท ดังนั้นจึงสามารถพัฒนาเป็นสื่อการสอนได้ และสถาบันการศึกษาสามารถผลิตเองได้ด้วยต้นทุนต่ำ การวิจัยในขั้นต่อไป คือการปรับปรุงหุ่นจำลองจากขั้นพัฒนา เพื่อนำไปใช้ในระยะการประเมินผล