การศึกษาเปรียบเทียบผลการติดของกระดูกขาทิเบียหักแบบปิด (AO classification 42A,42B,42C) ที่ได้รับวิตามินดี 2 และ แคลเซียม ภายหลังการผ่าตัด - สุวรักษ์สกุล ภูมิชาย; มิตรปราสาท กันต์ธร (วารสารการแพทย์โรงพยาบาลศรีสะเกษ สุรินทร์ บุรีรัมย์, 2024)
หลักการและเหตุผล: การให้วิตามินดี และ แคลเซี่ยมภายหลังกระดูกหักช่วยให้กระดูกติดดีขึ้น ในผู้ป่วย osteoporosis แต่ยังเป็นข้อถกเถียงในผู้ป่วยที่มีกระดูกขาทิเบียหักแบบปิด ว่าสามารถทำให้การติดของกระดูกดีขึ้นหรือไม่ เมื่อได้รับวิตามินดี2 และแคลเซี่ยมภายหลังผ่าตัด วัตถุประสงค์: เพื่อหาว่าการให้วิตามินดี2 และ แคลเซี่ยมในผู้ป่วยกระดูกขาทิเบียหักแบบปิด สามารถเพิ่มอัตราการติดของกระดูกได้หรือไม่ เมื่อเทียบกับผู้ป่วยที่ไม่ได้รับ วิธีการศึกษา: เป็นการวิจัยศึกษาแบบย้อนหลังโดยการทบทวนเวชระเบียนผู้ป่วยกระดูกขาทิเบียหักที่ได้รับการรักษาที่โรงพยาบาลสุรินทร์ ตั้งแต่ 1 มกราคม พ.ศ. 2555 - 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2566 โดยเปรียบเทียบอัตราการติดของกระดูกระหว่างผู้ป่วยที่ไม่ได้รับวิตามินดี 2 (group 1) กับ ผู้ป่วยที่ได้รับวิตามินดี 2 และ แคลเซี่ยม 1,000 มิลิกรัม (group 2) ภายหลังการผ่าตัดดามกระดูก ผลการศึกษา: ได้กลุ่มตัวอย่างทั้งหมด 202 คน โดยแบ่งเป็น 119 คน, 83 คน ในกลุ่ม 1 และ กลุ่ม 2 ตามลำดับ พบอัตราการติดของกระดูก ดังนี้ ร้อยละ 85.7 84.3 p=0.79 ซึ่งไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ สรุป: ผู้ป่วยกระดูกขาทิเบียหักแบบปิด ที่ได้รับการผ่าตัดดามกระดูกที่ได้รับวิตามินดี 2 และ แคลเซี่ยม ภายหลังผ่าตัด พบว่าอัตราการติดของกระดูก ไม่มีความแตกต่างกันทางสถิติ