โรคคาวาซากิในโรงพยาบาลบุรีรัมย์ มกราคม 2544-เมษายน 2549 - ตันติประสิทธิ์, วรรณี (วารสารการแพทย์โรงพยาบาลศรีสะเกษ สุรินทร์ บุรีรัมย์, 2019)
เหตุผลการวิจัย: โรคคาวาซากิเป็นสาเหตุหนี่งของโรคหัวใจที่เป็นภายหลังเกิดในเด็ก พบผู้ป่วยโรคนี้เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ในต่างประเทศโดยเฉพาะประเทศในแถบทวีปเอเชีย ในประเทศไทยก็มีแนวโน้มจำนวนผู้ป่วยเพิ่มขึ้นเช่นกัน ผู้ป่วยที่ไม่ได้รับการรักษามีโอกาสเกิดความผิดปกติของหลอดเลือดโคโรนารีได้ถึงร้อยละ 15-25 เนื่องจากไม่มีการตรวจยืนยันที่แน่นอนสำหรับโรคนี้ การวินิจฉัยจึงอาจยังเป็นปัญหาโดยเฉพาะในจังหวัดบุรีรัมย์ซึ่งเป็นแหล่งชุกชุมของโรคติดเชื้อทางเขตร้อนต่าง ๆ ที่ต้องน่ามาพิจารณาแยกโรคร่วมด้วย วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษา ระบาดวิทยาของโรค ลักษณะทางคลินิก การรักษาและผลการรักษาของผู้ป่วยโรคคาวาชากิในโรงพยาบาลบุรีรัมย์ ผู้ป่วยและวิธืการ: ทำการศึกษาย้อนหลังเชิงพรรณนา จากเวชระเบียนผู้ป่วยในของโรงพยาบาล บุรีรัมย์ ที่ได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคคาวาชากิ ตั้งแต่ 1 มกราคม พ.ศ. 2544-31 เมษายน พ.ศ.2549 ผลการศึกษา: ผู้ป่วยทั้งหมด 12 ราย อัตราส่วน ชาย:หญิง 1.4:1 อายุตั้งแต่ 6 เดือนถึง 4ปี 6เดือน (เฉลืย 25 เดือน) พบจำนวนผู้ป่วยมากขึ้นในช่วงฤดูร้อน มีผู้ป่วยที่แสดงอาการไม่ครบ 6 ราย (50.0%) มีผู้ป่วย 1 ราย (8.33%) มาด้วยอาการ หัวใจวายเลือดคั่ง ส่วนใหญ่ได้รับแกมมาโกลบุลิน (IVIG) ในระยะแรกของโรค มี 2 ราย (16.66%) ไม่ได้รับ IVIG เนื่องจากวินิจฉัยล่าช้า ส่วนใหญ่ไข้ลง ภายใน 24-48 ชั่วโมง แต่มีผู้ป่วย 1 รายมีไข้ถึง 7 วันหลังได้ IVIG โดยไม่ได้ IVIG ซ้ำผู้ป่วยที่มีอาการและอาการแสดงของโรคซ้ำ 2 ราย (16.66%) ได้รับการวินิจฉัยล่าช้าและได้ IVIG ในขนาดไม่เหมาะสมในการรักษาครั้งแรก ได้ส่งผู้ป่วยไปรักษาต่อที่โรงพยาบาลอื่นเนื่องจากอาการไม่ดีขึ้น 3 ราย (25.0%) ผู้ป่วยที่เหลือตรวจไม่พบความผิดปกติของหลอดเลือดโคโรนารี สรุป: แม้โรคคาวาซากิเป็นโรคที่พบไม่บ่อยนัก แต่ผู้ป่วยมีโอกาสเสี่ยงต่อการเกิดภาวะแทรกซ้อนที่อันตรายหากได้รับการรักษาล่าช้าหรือไม่ได้รับการรักษา แพทย์ควรนึกถึงโรคนี้เสมอในการวินิจฉัยแยกโรคเด็กที่มาด้วยอาการไข้สูงแม้ผู้ป่วย ยังไม่มีอาการครบทุกข้อตามหลักเกณฑ์