รูปแบบการรณรงค์มหาวิทยาลัยราชภัฎร้อยเอ็ดเป็นพื้นที่สีเขียวไร้ควันบุหรี่ - ตระกูลการ กรกนก; สิริโพธิ์แก้ว วรรณภัทรพร (วารสารโรงพยาบาลมหาสารคาม, 2021)
วัตถุประสงค์ : 1. เพื่อศึกษารูปแบบของการรณรงค์ไม่สูบบุหรี่ในมหาวิทยาลัย 2. ศึกษาผลของการรณรงค์ไม่สูบบุหรี่ในมหาวิทยาลัย รูปแบบและวิธีวิจัย : เป็นวิจัยเชิงปฏิบัติการ ประกอบด้วยวงจรปฏิบัติการ 4 ระยะ 4 วงจรแบบขดลวด PAOR ระยะ 1 การศึกษาสถานการณ์ของปัญหา ระยะ 2 ระดมสมองและพัฒนารูปแบบ ระยะ 3 นำรูปแบบทดลองใช้ ระยะ4 สรุปประเมินผลและเสนอผู้บริหาร เก็บข้อมูลตั้งแต่เดือน ตุลาคม 2560 – กันยายน 2561 ผู้ช่วยนักวิจัย ได้แก่นักศึกษาอาสาสมัครเพื่อขับเคลื่อนกิจกรรม 60 คน กลุ่มเป้าหมายรณรงค์ 243 คน เครื่องมือวิจัยได้แก่ สื่อรณรงค์ แนวทางการสังเกตุแบบไม่มีส่วนร่วม โปรแกรมให้ความรู้และแบบสอบถามก่อนและหลังให้ความรู้ และแนวคำถามสนทนากลุ่ม การวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณใช้สถิติการหาค่า ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และเปรียบเทียบ Paired t -test one group design ข้อมูลเชิงคุณภาพ วิเคราะห์ข้อมูลเชิงเนื้อหา ผลการศึกษา : ได้รูปแบบ 4 รูปแบบ คือการรณรงค์ติดป้ายขนาดใหญ่ประกาศให้มหาวิทยาลัยเป็นพื้นที่ปลอดบุหรี่ตามกฎหมาย การรณรงค์ติดสติ้กเกอร์ห้ามสูบบุหรี่ในบริเวณที่เคยมีการสูบ การรณรงค์สร้างกระแสไม่สูบบุหรี่ และการรณรงค์ให้ความรู้เรื่องภัยบุหรี่ กฎหมายเกี่ยวกับบุหรี่และการป้องกันภัยบุหรี่ ผ่านระบบออนไลน์ หลังเข้าโปรแกรมกลุ่มเป้าหมายมีความรู้เพิ่มขึ้นร้อยละ 66.86 (ปานกลาง) เป็น ร้อยละ 85.47 (ดีมาก) ทัศนคติเกี่ยวกับบุหรี่หลังเข้าโปรแกรมไม่มีความแตกต่างกัน (p >.05) ผู้ที่สูบบุหรี่ (n=60) หลังเข้าโปรแกรม มีพฤติรรมการป้องกันภัยบุหรี่เพิ่มขึ้น p ‹ 0.05 ผู้ไม่สูบบุหรี่ (n=183) หลังเข้าโปรแกรมมีพฤติกรรมการป้องกันภัยบุหรี่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ p ‹ 0.05 สรุปผลการศึกษา : การรณรงค์ประกาศให้มหาวิทยาลัยปลอดบุหรี่ทำให้ผู้สูบไม่อยากสูบบุหรี่ การประกาศห้ามสูบบุหรี่ในบริเวณที่เคยมีการสูบทำให้ไม่มีผู้สูบบุหรี่บริเวณนั้น การให้ความรู้ผ่านโปรแกรมที่สร้างขึ้นมีความน่าสนใจมีผลต่อความรู้และพฤติกรรมหลีกเลี่ยงภัยบุหรี่ รูปแบบที่ไม่มีผลต่อกลุ่มเป้าหมายคือการรณรงค์สร้างกระแสไม่สูบบุหรี่เพราะเป็นรูปแบบที่คุ้นชิน