การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างพฤติกรรมการดูแลสุขภาพตนเองกับคุณภาพชีวิตการทำงานของพนักงานขับรถพยาบาลจังหวัดมหาสารคาม - คำพอ, กัญตา (วารสารโรงพยาบาลมหาสารคาม, 2019)
วัตถุประสงค์ : เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างพฤติกรรมการดูแลสุขภาพของตนเองกับคุณภาพชีวิตการทำงานของพนักงานขับรถพยาบาลจังหวัดมหาสารคาม วิธีการศึกษา : เป็นวิจัยเชิงบรรยาย (descriptive research) กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้คือ พนักงานขับรถพยาบาลของโรงพยาบาลทั่วไป และโรงพยาบาลชุมชน ในจังหวัดมหาสารคาม จำนวน 94 คนเครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถามข้อมูลทั่วไป แบบสอบถามการปฏิบัติตามมาตรการความปลอดภัยของพนักงานขับรถพยาบาล แบบสอบถามพฤติกรรมการดูแลสุขภาพตนเอง หาค่าความเที่ยงใช้ค่าสัมประสิทธิ์อัลฟาของคอร์นบาค เท่ากับ 0.8ต แบบสอบถามคุณภาพชีวิตการทำงาน หาค่าความเที่ยงใช้ค่าสัมประสิทธิ์อัลฟาของคอร์นบาค เท่ากับ 0.94 การวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้การแจกแจงความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน ผลการศึกษา : ผู้ตอบแบบสอบถามเป็นเพศชาย มีอายุระหว่าง 41-50 ปี (ร้อยละ 35.1 ) มีสถานะสมรส (ร้อยละ 77.7 ) มีระดับการศึกษา มัธยมศึกษาตอนปลาย (ร้อยละ 57.4 ) มีรายได้ต่อเดือนต่ำกว่า 15,000 บาท (ร้อยละ 74.5 ) ประสบการณ์ในการขับรถ 11-15 ปี (ร้อยละ 31.9 ) ไม่เคยเกิดอุบัติเหตุจากการขับรถพยาบาล (ร้อยละ 74.47) พนักงานขับรถพยาบาลให้ความสำคัญในการเตรียมความพร้อมของรถก่อนใช้งาน มีการคาดเข็มขัดนิรภัยทุกครั้งที่ขับรถ สามารถปฏิบัติตามกฎจราจรทุกครั้งที่ขับรถพยาบาล (ร้อยละ 100) มีการตรวจวัดปริมาณแอลกอฮอล์ในลมหายใจก่อนปฏิบัติงาน (ร้อยละ 70.2 ) และขับรถพยาบาลด้วยความเร็ว ไม่เกิน 80 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (ร้อยละ 97.9 ) ส่วนพฤติกรรมการดูแลสุขภาพของตนเองของพนักงานขับรถพยาบาลโดยรวมอยู่ในระดับมาก ( = 3.53, SD = .43) และเมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า ด้านการบริโภคอาหารและยา ในอยู่ระดับมาก( = 3.76, SD = .59) และด้านการจัดการความเครียดอยู่ในระดับน้อย ( = 2.29, SD = .77) คุณภาพชีวิตการทำงาน โดยรวมในระดับมาก( = 3.79, SD = .69) เมื่อพิจารณาเป็น รายด้านพบว่า ด้านความสัมพันธ์กับผู้ร่วมงาน ในระดับมาก( = 4.15, SD = .67) รองลงมาด้านความมั่นคงและความก้าวหน้า ในระดับมาก( = 3.89, SD = .79) และด้านค่าตอบแทนและสวัสดิการอยู่ในระดับปานกลาง ( = 3.33, SD = .98) ในส่วนความสัมพันธ์ระหว่างพฤติกรรมการดูแลสุขภาพของตนเองกับคุณภาพชีวิตการทำงาน มีความสัมพันธ์ทางบวก อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 โดยภาพรวมมีความสัมพันธ์ 0.479 และรายด้านทีมีความสัมพันธ์ในลำดับแรกคือ ด้านการตรวจรักษาสุขภาพ (r=0.458, p<.01) รองลงมาคือ ด้านการจัดการด้านสิ่งแวดล้อม ( r=0.454, p<.01) สำหรับด้านที่มีความสัมพันธ์ในลำดับสุดท้ายคือ ด้านการจัดการความเครียด (r=0.203, p<.05 ) สรุป : แสดงให้เห็นพฤติกรรมการดูแลสุขภาพตนเองกับคุณภาพชีวิตการทำงานของพนักงานขับรถพยาบาลจังหวัดมหาสารคาม มีความสัมพันธ์กันเป็นอย่างดี ซึ่งข้อมูลที่ได้ในครั้งนี้จะใช้เป็นแนวทางในการพัฒนาการปฏิบัติงานของพนักงานขับรถพยาบาล คำสำคัญ : พฤติกรรม,การดูแลสุขภาพ,คุณภาพชีวิต