วารสารการพยาบาล สุขภาพ และการศึกษา

ประสบการณ์และความหมายของการบริโภคอาหารและรับประทานยาเม็ด เสริมธาตุเหล็กของหญิงตั้งครรภ์ในจังหวัดตรัง: การศึกษาเชิงปรากฏการณ์วิทยา

ณทิพรดา บุญยง — 2025-12-26

บทนำ : การให้ความรู้ด้านโภชนาการและการใช้ยาเสริมธาตุเหล็ก ปรับรูปแบบบริการให้สอดคล้องกับวิถีชีวิตและวัฒนธรรม เพื่อช่วยป้องกันภาวะโลหิตจางในหญิงตั้งครรภ์

วัตถุประสงค์การวิจัย: เพื่อศึกษาเชิงปรากฏการณ์วิทยาเกี่ยวกับประสบการณ์ ความหมายและความเข้าใจของการบริโภคอาหารและรับประทานยาเม็ดเสริมธาตุเหล็กของหญิงตั้งครรภ์เกี่ยวกับภาวะโลหิตจาง

ระเบียบวิธีวิจัย: การศึกษาแบบเชิงคุณภาพแนวปรากฏการณ์วิทยา ใช้วิธีสัมภาษณ์เชิงลึกกับหญิงตั้งครรภ์ 20 รายที่รับบริการฝากครรภ์ ณ โรงพยาบาลตรัง และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยวิธีการวิเคราะห์เชิงธีมแบบอุปนัย (inductive thematic analysis)

วิธีการศึกษาเชิงคุณภาพแบบปรากฏการณ์วิทยา เก็บข้อมูลผ่านการสัมภาษณ์เชิงลึกจากกลุ่มตัวอย่าง 20 รายที่มาฝากครรภ์ ณ โรงพยาบาลตรัง และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์แก่นสาระแบบอุปนัย

ผลการวิจัย: พบประสบการณ์และความหมายใน 4 ประเด็นหลัก ได้แก่ (1) พฤติกรรมการรับประทานยา เช่น การลืม การรับประทานที่ไม่ถูกต้องและผลข้างเคียง (2) พฤติกรรมการบริโภคอาหารตามความสะดวกและความชอบส่วนบุคคล (3) อิทธิพลของวัฒนธรรมและความเชื่อทางศาสนา และ (4) อุปสรรคในการเข้าถึงบริการสุขภาพ เช่น ความกลัวขั้นตอนทางการแพทย์และปัญหาการนัดหมายที่ไม่สอดคล้องกับวิถีชีวิต

สรุปผล: ประสบการณ์และความเข้าใจการบริโภคอาหารและรับประทานยาเสริมธาตุเหล็กของหญิงตั้งครรภ์ถูกกำหนดโดยพฤติกรรม วัฒนธรรม และระบบบริการสุขภาพที่ซับซ้อน

ข้อเสนอแนะ: ควรเน้นให้ความรู้ด้านโภชนาการและการใช้ยาเสริมธาตุเหล็ก ปรับบริการสุขภาพให้เหมาะสมกับวิถีชีวิตและวัฒนธรรม เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการดูแลหญิงตั้งครรภ์อย่างยั่งยืน

การพัฒนาหุ่นแขนฝึกพันผ้ายืดแบบมีการส่งสัญญาณแรงกดวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี อุดรธานี

อมรรัตน์ อัครเศรษฐสกุล — 2025-12-27

บทนำ: การพันผ้าที่ถูกวิธีมีความสำคัญอย่างยิ่งในการป้องกันภาวะแทรกซ้อนรุนแรง เช่น Compartment Syndrome แต่การสอนแบบดั้งเดิมมักขาดข้อมูลป้อนกลับเชิงปริมาณที่แม่นยำและทันท่วงที งานวิจัยนี้จึงมุ่งพัฒนานวัตกรรมการเรียนรู้เพื่อแก้ปัญหานี้

ระเบียบวิธีวิจัย: การวิจัยนี้เป็นการศึกษากึ่งทดลองแบบกลุ่มเดียวก่อนและหลัง ในกลุ่มอาจารย์พยาบาล 9 คน และนักศึกษาพยาบาล 45 คน นวัตกรรมประกอบด้วยหุ่นแขนจำลองที่ติดตั้งเซนเซอร์ส่งสัญญาณเตือนเมื่อแรงกดเกินค่าปลอดภัย เพื่อประเมินความเสี่ยงทางคลินิก เครื่องมือที่ใช้คือแบบสอบถามเพื่อวัดความรู้ ทักษะ และความพึงพอใจ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนาและ Wilcoxon signed-rank test

ผลการวิจัย: อาจารย์มีความพึงพอใจต่อนวัตกรรมในระดับสูงมาก (= 4.89, S.D. = 0.33) หลังการทดลอง นักศึกษามีความรู้เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < 0.01) และมีความพึงพอใจในระดับสูงมากเช่นกัน (= 4.88, S.D. = 0.33) ผลด้านทักษะแสดงให้เห็นพัฒนาการที่ชัดเจนตามชั้นปี โดยมีคะแนนเฉลี่ยเพิ่มขึ้นจากนักศึกษาชั้นปีที่ 1 ( = 2.19, SD = 0.78) ไปจนถึงชั้นปีที่ 3 ( = 2.79, SD = 0.41) ซึ่งสะท้อนว่านวัตกรรมนี้มีประโยชน์ต่อผู้เรียนทุกระดับ

สรุปและข้อเสนอแนะ: ระบบการฝึกทักษะที่ผสมผสานหุ่นแขนพันผ้ายืดแบบมีสัญญาณแรงกด เป็นนวัตกรรมที่มีประสิทธิภาพและได้รับการยอมรับอย่างสูง การให้ข้อมูลป้อนกลับที่แม่นยำและทันท่วงทีช่วยเพิ่มการมีส่วนร่วมและพัฒนาทักษะการพันผ้าได้อย่างชัดเจน จึงมีข้อเสนอแนะให้บูรณาการนวัตกรรมนี้เข้ากับการเรียนการสอนในหลักสูตรพยาบาลศาสตร์ เพื่อเชื่อมช่องว่างระหว่างทฤษฎีสู่การปฏิบัติที่ปลอดภัย และควรมีการวิจัยเพิ่มเติมในกลุ่มตัวอย่างที่ใหญ่ขึ้นเพื่อยืนยันประสิทธิผลในระยะยาวต่อไป

การพัฒนาระบบการดูแลผู้ป่วยติดเชื้อในกระแสเลือด โรงพยาบาลพระอาจารย์ฝั้น อาจาโร

รุจิรา กุลบุตร — 2025-12-29

บทคัดย่อ

บทนำ: การพัฒนาระบบบริการดูแลผู้ป่วยติดเชื้อในกระแสเลือด เพื่อให้ผู้ป่วยได้รับการวินิจฉัยอย่างรวดเร็ว ได้รับการดูแลรักษาตามแนวทางการรักษาผู้ป่วยที่ติดเชื้อในกระแสเลือดภายใน 6 ชั่วโมงแรก ช่วยให้อัตราการเสียชีวิตลดลงได้

วัตถุประสงค์ของการวิจัย: 1) เพื่อทบทวนและวิเคราะห์สถานการณ์ในการให้บริการผู้ป่วยติดเชื้อในกระแสเลือด 2) เพื่อพัฒนาระบบการดูแลผู้ป่วยติดเชื้อในกระแสเลือด 3) เพื่อศึกษาเปรียบเทียบก่อน-หลังการใช้ระบบการดูแลผู้ป่วยติดเชื้อในกระแสเลือด 4) เพื่อศึกษาเปรียบเทียบอัตราการเกิด Septic Shock และ อัตราการเสียชีวิตของผู้ป่วยติดเชื้อในกระแสเลือดก่อน-หลังการใช้ระบบการดูแลผู้ป่วยติดเชื้อในกระแสเลือด

ระเบียบวิธีวิจัย: เป็นการศึกษาวิจัยและพัฒนา (Research and Development) เพื่อพัฒนาระบบการดูแลผู้ป่วยติดเชื้อในกระแสเลือด โรงพยาบาลพระอาจารย์ฝั้น อาจาโร กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้ป่วยติดเชื้อในกระแสเลือด จำนวน 42 ราย และทีมแพทย์ พยาบาลวิชาชีพ จำนวน 30 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) ระบบการดูแลผู้ป่วยติดเชื้อในกระแสเลือดที่พัฒนาขึ้นใหม่ 2) เครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล ประกอบด้วย แบบรวบรวมข้อมูลจากเวชระเบียนผู้ป่วยติดเชื้อในกระแสเลือด และข้อคำถามสนทนากลุ่ม วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน Independent t-test

ผลการวิจัย: ผลจากการพัฒนาระบบการดูแลผู้ป่วยติดเชื้อในกระแสเลือด ทำให้อัตราการเกิด Septic Shock ลดลงจากร้อยละ 23.81 เหลือร้อยละ 9.50 แต่ไม่มีความแตกต่างทางสถิติที่ระดับนัยสำคัญ .05 และอัตราการเสียชีวิตลดลงจากร้อยละ 9.52 เหลือร้อยละ 0 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05

สรุปผล: ระบบการดูแลผู้ป่วยติดเชื้อในกระแสเลือดที่พัฒนาขึ้นทำให้ผู้ป่วยติดเชื้อในกระแสเลือดได้รับการวินิจฉัยที่รวดเร็วขึ้น ได้รับการรักษาที่ถูกต้องเหมาะสมตาม Six bundle sepsis ส่งผลให้อัตราการเสียชีวิตของผู้ป่วยลดลง

ข้อเสนอแนะ: ควรติดตามประเมินผลและทบทวนระบบการดูแลผู้ป่วยติดเชื้อในกระแสเลือดทุก 3 เดือน โดยมีเป้าหมายเพื่อลดอัตราการเสียชีวิตของผู้ป่วยติดเชื้อในกระแสเลือด

คำสำคัญ : 1) การพัฒนาระบบ 2) การติดเชื้อในกระแสเลือด 3) แนวทางการรักษาผู้ป่วยที่ติดเชื้อในกระแสเลือดภายใน 6 ชั่วโมงแรก 4) อัตราการเสียชีวิตผู้ป่วยติดเชื้อในกระแสเลือด

1 พยาบาลวิชาชีพชำนาญการ งานผู้ป่วยใน โรงพยาบาลพระอาจารย์ฝั้น อาจาโร

*Corresponding author E-mail : roojira061@gmail.com

ผลการใช้โปรแกรมส่งเสริมสมรรถนะการปฏิบัติการพยาบาลในการดูแลหญิงตั้งครรภ์ที่เป็นโรคเบาหวานของพยาบาลวิชาชีพ โรงพยาบาลอุดรธานี

อริยา ศรีสองเมือง — 2025-12-30

บทนำ: การส่งเสริมสมรรถนะการปฏิบัติการพยาบาลของพยาบาลวิชาชีพ ในการพยาบาลหญิงตั้งครรภ์ที่เป็นเบาหวาน สามารถลดภาวะเสี่ยงและภาวะแทรกซ้อนต่อหญิงตั้งครรภ์และทารกแรกเกิดได้

วัตถุประสงค์การวิจัย: เพื่อศึกษาประสิทธิผลของการใช้โปรแกรมส่งเสริมการปฏิบัติการพยาบาลในการดูแลหญิงตั้งครรภ์ที่เป็นโรคเบาหวานของพยาบาลวิชาชีพ โรงพยาบาลอุดรธานี

ระเบียบวิธีวิจัย: กลุ่มตัวอย่างคือพยาบาลวิชาชีพ 20 คน ที่ให้การพยาบาลหญิงตั้งครรภ์ที่เป็นเบาหวาน กลุ่มควบคุม 40 ราย และกลุ่มทดลองจำนวน 40 ราย ที่มารับบริการที่ห้องคลอดและหอผู้ป่วยครรภ์เสี่ยง โปรแกรมพัฒนาขึ้นตามแนวคิดของ Pronovost เพื่อส่งเสริมให้เกิดการเปลี่ยนแปลงมีขั้นตอน 4 อย่าง (4Es model) เก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามวัดความรู้ แบบสังเกตสมรรถนะการปฏิบัติการพยาบาล และเปรียบเทียบระดับน้ำตาลในเลือดของหญิงตั้งครรภ์และทารกแรกเกิด วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา Paired t-test และ chi-square test

ผลการวิจัย: พบว่าภายหลังเข้าร่วมโปรแกรม คะแนนเฉลี่ยความรู้เรื่องการพยาบาลหญิงตั้งครรภ์ที่เป็นเบาหวานของพยาบาลวิชาชีพเพิ่มขึ้นหลังการได้รับโปรแกรมอย่างมีนัยสำคัญ (p<.001) และคะแนนสมรรถนะการปฏิบัติการพยาบาลของพยาบาลวิชาชีพเพิ่มขึ้นหลังการได้รับโปรแกรม อย่างมีนัยสำคัญ (p<.001)

สรุปผล: การวิจัยครั้งนี้แสดงให้เห็นว่าโปรแกรมส่งเสริมการปฏิบัติการพยาบาลในการดูแลหญิงตั้งครรภ์ที่เป็นโรคเบาหวานของพยาบาลวิชาชีพ สามารถลดภาวะเสี่ยงและภาวะแทรกซ้อนต่อหญิงตั้งครรภ์และทารกแรกเกิดได้

ข้อเสนอแนะ: ควรพัฒนาโปรแกรมส่งเสริมสมรรถนะการปฏิบัติการพยาบาลในการดูแลหญิงตั้งครรภ์ที่เป็นโรคเบาหวานของพยาบาลวิชาชีพ ร่วมกับการใช้เทคโนโลยี เช่น การพัฒนาทักษะโดยใช้ simulation method หรือโปรแกรมอื่นๆ เพื่อส่งเสริมพัฒนาความรู้ของพยาบาลวิชาชีพอย่างต่อเนื่อง

การพัฒนาแนวปฏิบัติการดูแลผู้ป่วยโรคจอตาที่ได้รับการฉีดยาอวาสตินเข้าน้ำวุ้นลูกตา ในแผนกจักษุ โรงพยาบาลพระอาจารย์ฝั้น อาจาโร

วิลาวัลณ์ เสนาคำ — 2025-12-31

บทนำ: แนวปฏิบัติในการดูแลผู้ป่วยโรคจอตาที่ได้รับการฉีดยาอวาสตินเข้าน้ำวุ้นลูกตา ทำให้พยาบาลวิชาชีพดูแลผู้ป่วยได้มาตรฐานอันเดียวกัน เพื่อลดความวิตกกังวลของผู้ป่วยและให้ความร่วมมือในการรักษาได้ดีขึ้น

วัตถุประสงค์ของการวิจัย: 1) เพื่อพัฒนาแนวปฏิบัติการดูแลผู้ป่วยโรคจอตาที่ได้รับการฉีดยาอวาสตินเข้าน้ำวุ้นลูกตา โรงพยาบาลพระอาจารย์ฝั้น อาจาโร 2) เพื่อศึกษาผลการใช้แนวปฏิบัติการดูแลผู้ป่วยโรคจอตาที่ได้รับการฉีดยาอวาสตินเข้าน้ำวุ้นลูกตา โรงพยาบาลพระอาจารย์ฝั้น อาจาโร 3) เพื่อศึกษาระดับความวิตกกังวลของผู้ป่วยโรคจอตาที่ได้รับการฉีดยาอวาสตินเข้าน้ำวุ้นลูกตา

ระเบียบวิธีวิจัย: เป็นการศึกษาวิจัยและพัฒนา (Research and Development) เพื่อพัฒนาแนวปฏิบัติการดูแลผู้ป่วย (CNPG) โรคจอตาที่ได้รับการฉีดยาอวาสตินเข้าน้ำวุ้นลูกตา กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้ป่วยที่ได้รับการฉีดยาอวาสตินเข้าน้ำวุ้นลูกตา จำนวน 20 คน และพยาบาลวิชาชีพ จำนวน 5 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) แนวปฏิบัติในการดูแลผู้ป่วยโรคจอตาที่ได้รับการฉีดยาอวาสตินเข้าน้ำวุ้นลูกตา 2) แบบประเมินการใช้แนวปฏิบัติการดูแลผู้ป่วยโรคจอตาที่ได้รับการฉีดยาอวาสตินเข้าน้ำวุ้นลูกตา 3) แบบประเมินความวิตกกังวลของผู้ป่วย 4) แบบสอบถามความคิดเห็นของพยาบาลวิชาชีพต่อแนวปฏิบัติฯ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และ Paired t-test

ผลการวิจัย: 1) แนวปฏิบัติฯใช้เอกสารหลักฐานเชิงประจักษ์ จำนวน 11 ฉบับ 2) พยาบาลวิชาชีพสามารถใช้แนวปฏิบัติฯได้ในระดับมาก 3) พยาบาลวิชาชีพมีความพึงพอใจต่อแนวปฏิบัติฯในระดับมาก 4) ระดับความตกกังวลของผู้ป่วยก่อนใช้แนวปฏิบัติฯ อยู่ในระดับสูง หลังใช้แนวปฏิบัติฯอยู่ในระดับปานกลาง ซึ่งมีความแตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05

สรุปผล: แนวปฏิบัติฯที่พัฒนาขึ้น มีขั้นตอนที่ชัดเจน พยาบาลสามารถปฏิบัติตามได้ในระดับมาก ผู้ป่วยลดความวิตกกังวลจึงให้ความร่วมมือในการฉีดยาอวาสตินเข้าน้ำวุ้นลูกตาได้ดีขึ้น

ข้อเสนอแนะ: ควรทบทวนแนวปฏิบัติฯร่วมกับจักษุแพทย์ทุก 1ปี เพื่อปรับปรุงเหมาะสมกับบริบทของหน่วยงาน

ผลของการพัฒนาระบบการดูแลฟื้นฟูผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองระยะกลาง โรงพยาบาลบ้านผือ จังหวัดอุดรธานี

วัชรินทร์ อินกลอง — 2025-12-31

บทนำ: โรคหลอดเลือดสมองเป็นโรคเรื้อรังทางระบบประสาทที่มีความรุนแรงซึ่งจำเป็นต้องได้รับการบริการฟื้นฟูสมรรถภาพ

วัตถุประสงค์การวิจัย: เพื่อพัฒนาระบบการดูแลฟื้นฟูผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองระยะกลาง

ระเบียบวิธีวิจัย: เป็นการวิจัยและพัฒนา กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ บุคลากร จำนวน 43 คน ผู้ดูแล จำนวน 72 คน และผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมอง จำนวน 72 คน เครื่องมือการวิจัย ได้แก่ แบบบันทึกข้อมูลผู้ป่วย การปฏิบัติการของบุคลากรและผู้ดูแล วิเคราะห์โดยใช้สถิติเชิงพรรณนา และ paired t-test

ผลการวิจัย: การดูแลฟื้นฟูผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมอง มี 13 กิจกรรม ดังนี้ 1) การดูแลทางเดินหายใจ 2) การเช็ดตัว 3) ดูแลการรับประทานอาหาร 4) ดูแลสุขภาพช่องปาก 5) การให้อาหารทางสายยาง 6) การเคลื่อนย้ายผู้ป่วยอ่อนแรง 7) การจัดท่าและการเคลื่อนไหว 8) การเดิน 9) การขึ้น-ลงบันได 10) การฟื้นฟูและการป้องกันแผลกดทับ 11) การดูแลผิวหนัง 12) ภาวะโภชนาการ และ 13) การดูแลจิตใจ หลังพัฒนาบุคลากรมีการปฏิบัติการโดยรวมอยู่ในระดับสูงเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<.01) ผู้ดูแลมีศักยภาพการดูแลผู้ป่วยโดยรวมอยู่ในระดับสูงเพิ่มขึ้น อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<.01) หลังการฟื้นฟูผู้ป่วยมีความรุนแรงของอาการอยู่ในระดับมากลดลงแตกต่างกับก่อนการฟื้นฟูอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<.01) และมีความสามารถในการเคลื่อนไหวอยู่ในระดับดีเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<.01)

สรุปผล: การดูแลฟื้นฟูผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองระยะกลาง โดยผู้ดูแลได้รับการฝึกทักษะการฟื้นฟูสภาพ จึงทำให้เกิดผลลัพธ์ที่ดีแก่ผู้ป่วย

ข้อเสนอแนะ: การนำระบบการดูแลฟื้นฟูผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองระยะกลางนี้ไปใช้อย่างเป็นรูปธรรมและมีประสิทธิภาพ

การพัฒนาแนวปฏิบัติเพื่อป้องกันการติดเชื้อปอดอักเสบที่สัมพันธ์กับการใช้เครื่องช่วยหายใจในหอผู้ป่วยหนักทารกแรกเกิด โรงพยาบาลหนองคาย

เบญจวรรณ เครือเนตร — 2025-12-31

บทนำ: การติดเชื้อปอดอักเสบที่สัมพันธ์กับการใช้เครื่องช่วยหายใจ (VAP) เป็นภาวะแทรกซ้อนสำคัญในทารกแรกเกิดที่จำเป็นต้องใช้เครื่องช่วยหายใจทีส่งผลต่ออัตราป่วย การพัฒนาแนวปฏิบัติการพยาบาลเพื่อป้องกัน VAP คาดหวังผลลัพธ์ในการลดอุบัติการณ์ VAP

วัตถุประสงค์ของการวิจัย: เพื่อพัฒนาแนวปฏิบัติเพื่อป้องกันการติดเชื้อปอดอักเสบที่สัมพันธ์กับการใช้เครื่องช่วยหายใจในหอผู้ป่วยหนักทารกแรกเกิด และศึกษาผลของการใช้แนวทางปฏิบัติเพื่อป้องกันการติดเชื้อปอดอักเสบที่สัมพันธ์กับการใช้เครื่องช่วยหายใจในหอผู้ป่วยหนักทารกแรกเกิด

ระเบียบวิธีวิจัย: วิจัยเชิงปฏิบัติการกลุ่มตัวอย่างได้แก่พยาบาลวิชาชีพ จำนวน 10 คนและทารกแรกเกิดที่ใช้เครื่องช่วยหายใจ จำนวน 14 ราย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) แนวปฏิบัติเพื่อลดการเกิดปอดอักเสบที่สัมพันธ์การใช้เครื่องช่วยหายใจ 2) เครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล ประกอบด้วย แบบประเมินความรู้ของพยาบาล แบบสังเกตการปฏิบัติการพยาบาลตามแนวปฏิบัติและแบบสอบถามความพึงพอใจของพยาบาลต่อการใช้แนวปฏิบัติ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณา และการทดสอบ Paired t-test

ผลการวิจัย: แนวปฏิบัติที่พัฒนาประกอบด้วย 5 กิจกรรม คือ 1) การลดออกซิเจนตาม protocol 2) การล้างมือ 7 ขั้นตอน 3) ป้องกันการสำลัก โดยจัดท่านอนศีรษะสูง 15-30 องศา 4) เปลี่ยนสายเครื่องช่วยหายใจทุก 14 วัน 5) Oral care โดยใช้นมแม่ หรือ 0.9 % NSS ในรายที่ไม่มีนมแม่ทุก 3 ชั่วโมง

สรุปผล: แนวปฏิบัติการพยาบาลเพื่อป้องกันการติดเชื้อปอดอักเสบที่สัมพันธ์กับการใช้เครื่องช่วยหายใจ 5 กิจกรรม สามารถใช้ปฏิบัติเป็นมาตรฐานในการป้องกันการเกิดปอดอักเสบที่สัมพันธ์กับการใช้เครื่องช่วยหายใจในหอผู้ป่วยหนักทารกแรกเกิดอย่างมีประสิทธิภาพ

ข้อเสนอแนะ: แนวปฏิบัติที่พัฒนาขึ้นสามารถนำไปใช้เป็นมาตรฐานการพยาบาลเพื่อป้องกันการติดเชื้อปอดอักเสบในหอผู้ป่วยหนักทารกแรกเกิด และสามารถปรับใช้ในหน่วยงานอื่นเพื่อยกระดับคุณภาพและความปลอดภัยของผู้ป่วย

ประสิทธิผลการใช้แนวปฏิบัติการพยาบาลในการหย่าเครื่องช่วยหายใจต่อความสำเร็จ ระยะเวลาการใช้เครื่องช่วยหายใจ และจำนวนวันนอนในหอผู้ป่วยหนักศัลยกรรมและศัลยกรรมอุบัติเหตุ โรงพยาบาลลำพูน

โสภา ปัญโญใหญ่ — 2025-12-31

บทนำ: แนวปฏิบัติการพยาบาลในการหย่าเครื่องช่วยหายใจที่มีประสิทธิภาพจะช่วยลดระยะเวลาในการใช้เครื่องช่วยหายใจและจำนวนวันนอนโรงพยาบาลได้

วัตถุประสงค์การวิจัย: เพื่อศึกษาประสิทธิผลการใช้แนวปฏิบัติการพยาบาลในการหย่าเครื่องช่วยหายใจต่อความสำเร็จ ระยะเวลาการใช้เครื่องช่วยหายใจ และจำนวนวันนอนในหอผู้ป่วยหนักศัลยกรรมและศัลยกรรมอุบัติเหตุ

ระเบียบวิธีวิจัย: การวิจัยกึ่งทดลอง 2 กลุ่ม วัดหลังการทดลอง กลุ่มตัวอย่างในการศึกษาครั้งนี้ มี 2 กลุ่ม ประกอบด้วยพยาบาลวิชาชีพ จำนวน 21 คน และผู้ป่วยหนักศัลยกรรมที่ได้รับการใส่ท่อช่วยหายใจ สุ่มเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเฉพาะเจาะจง แบ่งเป็นกลุ่มควบคุมและกลุ่มทดลอง กลุ่มละ 35 คน เครื่องมือวิจัยประกอบด้วย แนวปฏิบัติการพยาบาลในการหย่าเครื่องช่วยหายใจ แบบบันทึกข้อมูลส่วนบุคคลของกลุ่มตัวอย่าง แบบเก็บรวบรวมผลลัพธ์ แบบประเมินความเป็นไปได้ของการนำแนวปฏิบัติการพยาบาลไปใช้ และแบบประเมินความพึงพอใจของพยาบาลวิชาชีพต่อการนำแนวปฏิบัติการพยาบาลไปใช้ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ตรวจสอบความตรงทางเนื้อหา ได้ค่าเท่ากับ 1.0 ทดสอบความเชื่อมั่น ได้ค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาร์ครอนบาค อยู่ในช่วง 0.80 – 0.89 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติ Chi-square test และ Mann-Whitney U test

ผลการวิจัย: ผลการศึกษาวิจัย พบว่า 1) ความสำเร็จในการหย่าเครื่องช่วยหายใจในกลุ่มที่ใช้แนวปฏิบัติการพยาบาลในการหย่าเครื่องช่วยหายใจสูงกว่ากลุ่มควบคุม (p < .001) 2) ระยะเวลาในการหย่าเครื่องช่วยหายใจในกลุ่มทดลองสั้นกว่ากลุ่มควบคุม (p < .001) 3) ระยะเวลาการนอนโรงพยาบาลโดยเฉพาะในหอผู้ป่วยหนักศัลยกรรมของกลุ่มทดลองน้อยกว่ากลุ่มควบคุม (p < .001)

สรุปผล: การนำแนวปฏิบัติการพยาบาลในการหย่าเครื่องช่วยหายใจมาใช้ส่งผลให้ผู้ป่วยหนักศัลยกรรมและศัลยกรรมอุบัติเหตุมีอัตราความสำเร็จในการหย่าเครื่องช่วยหายใจที่สูงขึ้น ระยะเวลาการใช้เครื่องช่วยหายใจสั้นลง และระยะเวลาการนอนโรงพยาบาลลดลง