แนวทางการพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษาที่ขึ้นฝึกปฏิบัติการพยาบาลมารดา ทารก และการผดุงครรภ์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์ - คนบุญ รณชัย; ดีอ้อม อัครเดช (วารสารวิจัยและพัฒนาระบบสุขภาพ, 2021)
การวิจัยแบบผสานวิธีนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาทัศนคติของนักศึกษาต่อการพัฒนาการจัดการเรียนการสอนและหาแนวทางการพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนในรายวิชาปฏิบัติการพยาบาลมารดา ทารก และการผดุงครรภ์ 1 โดยใช้กรอบแนวคิดการวิจัยของ Bloom (1982) ศึกษาในนักศึกษาพยาบาล ชั้นปีที่ 3 คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์ จำนวน 31 คน ตอบแบบสอบถาม และการสนทนากลุ่ม เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลคือ แบบสอบถามที่มีค่าความตรงเชิงเนื้อหา 0.87 และค่าความเที่ยง 0.82 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนาและ Content analysis ผลการวิจัยพบว่า 1) นักศึกษาส่วนใหญ่ให้ความสำคัญกับปัจจัยด้านจิตพิสัยว่ามีผลต่อผลสัมฤทธิ์ในรายวิชาปฏิบัติการพยาบาลมารดา ทารก และการผดุงครรภ์ 1 อยู่ในระดับมากที่สุด รองลงมาคือ ด้านพุทธิพิสัย ด้านคุณภาพการสอน และด้านทักษะพิสัย มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.31, 4.29, 4.27 และ 4.18 (SD = .65, .56, .74 และ .63) ตามลำดับ 2) แนวทางการพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษาที่ฝึกในรายวิชาปฏิบัติการพยาบาลมารดา ทารกและการผดุงครรภ์ 1 ประกอบด้วย การพัฒนาความรู้และสติปัญญาของผู้เรียน การส่งเสริมความสนใจและสร้างทัศนคติที่ดีต่อผู้เรียน การพัฒนาทักษะด้านการเรียนของผู้เรียน และการปรับปรุงรายวิชาให้มีประสิทธิภาพ