ผลของโปรแกรมส่งเสริมพฤติกรรมสุขภาพของผู้สูงอายุในหมู่บ้านโคกสะอาด ตำบลสีคิ้ว อำเภอสีคิ้ว จังหวัดนครราชสีมา - วรรณปักษ์, ชมัยพร (วารสารศูนย์อนามัยที่ 9 : วารสารส่งเสริมสุขภาพและอนามัยสิ่งแวดล้อม, 2018)
การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลองแบบหนึ่งกลุ่ม (One-group quasi-experimental research) วัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลการใช้โปรแกรมส่งเสริมพฤติกรรมสุขภาพของผู้สูงอายุในเขตหมู่บ้านโคกสะอาด ตำบลสีคิ้ว อำเภอสีคิ้ว จังหวัดนครราชสีมา กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วยผู้สูงอายุที่มีอายุ 60 ปีขึ้นไป และเป็นสมาชิกชมรมผู้สูงอายุโดยคัดเลือกแบบเฉพาะเจาะจง จำนวน 50 คนเก็บข้อมูลระหว่างเดือนธันวาคม 2560 -กุมภาพันธ์ 2561เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วยโปรแกรมการส่งเสริมพฤติกรรมสุขภาพของผู้สูงอายุ โดยประยุกต์แนวคิดการส่งเสริมสุขภาพของเพนเดอร์เน้นการส่งเสริมพฤติกรรมสุขภาพ 6 ด้าน แบบมีส่วนร่วมของผู้สูงอายุ คือ ด้านความรับผิดชอบต่อสุขภาพ, ด้านการออกกำลังกาย, ด้านโภชนาการ, ด้านสัมพันธภาพระหว่างบุคคล, ด้านการพัฒนาด้านจิตวิญญาณและด้านการจัดการกับความเครียดเครื่องมือที่ใช้เก็บรวบรวมข้อมูลประกอบด้วยแบบสัมภาษณ์พฤติกรรมส่งเสริมสุขภาพของผู้สูงอายุแบบสัมภาษณ์ ความพึงพอใจ ตรวจสอบความตรงของเนื้อหาโดยผู้ทรงคุณวุฒิ 3 ท่าน ตรวจสอบค่าความเที่ยงได้ค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาคเท่ากับ 0.94 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติการแจกแจงความถี่ ร้อยละค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และ paired t-test ผลการวิจัยพบว่า พฤติกรรมสุขภาพของผู้สูงอายุหลังเข้าร่วมโปรแกรมส่งเสริมพฤติกรรมสุขภาพสูงกว่าก่อนเข้าร่วมโปรแกรมส่งเสริมพฤติกรรมสุขภาพอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t = 6.64, p< .001) เมื่อจำแนกพฤติกรรมสุขภาพของผู้สูงอายุตามรายด้าน 6 ด้านเปรียบเทียบก่อนและหลังเข้าร่วมโปรแกรมส่งเสริมพฤติกรรมสุขภาพโดยภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง พบว่าค่าเฉลี่ยของพฤติกรรมสุขภาพก่อนเข้าร่วมโปรแกรมส่งเสริมพฤติกรรมสุขภาพของผู้สูงอายุเท่ากับ 3.06 (S.D.=0.51) ส่วนค่าเฉลี่ยของพฤติกรรมสุขภาพหลังเข้าร่วมโปรแกรมส่งเสริมพฤติกรรมสุขภาพของผู้สูงอายุเท่ากับ 3.41 (S.D.=0.21) ทั้งนี้ความพึงพอใจต่อการดำเนินกิจกรรมในโปรแกรมส่งเสริมพฤติกรรมสุขภาพของผู้สูงอายุโดยรวมอยู่ในระดับสูงค่าเฉลี่ย3.85 (S.D.=0.41) สรุปผลการวิจัยได้ว่าโปรแกรมส่งเสริมพฤติกรรมสุขภาพของผู้สูงอายุช่วยให้ผู้สูงอายุมีพฤติกรรมสุขภาพดีขึ้น และผู้สูงอายุมีความพึงพอใจต่อการดำเนินกิจกรรมในโปรแกรม ดังนั้นจึงควรนำโปรแกรมส่งเสริมพฤติกรรมสุขภาพของผู้สูงอายุไปใช้กับผู้สูงอายุกลุ่มอื่นๆให้กว้างขวางและต่อเนื่อง