ยาชีววัตถุสำหรับรักษาโรคหืดชนิดรุนแรง - กอบเพ็ชรหยก, วริสสาร์; แก้วลี, ศุภาพิชญ์ (วารสารเภสัชกรรมโรงพยาบาล, 2025)
โรคหืดเป็นโรคเรื้อรังที่พบได้ในทุกกลุ่มอายุ ผู้ป่วยโรคหืดมีการอักเสบของหลอดลมเรื้อรัง หลอดลมไวต่อสิ่งกระตุ้นต่าง ๆ มากกว่าปกติ ส่งผลให้เกิดอาการทางเดินหายใจและหืดกำเริบ ผู้ป่วยที่เป็นโรคหืดชนิดรุนแรงมีการใช้คอร์ติโคสเตียรอยด์ชนิดพ่นสูดขนาดสูงร่วมกับยาควบคุมอาการ และอาจมีการใช้คอร์ติโคสเตียรอยด์ชนิดรับประทานเพื่อควบคุมโรค อย่างไรก็ตามการใช้คอร์ติโคสเตียรอยด์ชนิดรับประทานขนาดสูงมีความสัมพันธ์กับการเจ็บป่วยและอัตราตายที่เพิ่มขึ้น จากการศึกษาพยาธิสรีรวิทยาของการเกิดโรคหืดพบบทบาทของ type 2 inflammation และมีการตรวจตัวบ่งชี้ทางชีวภาพทำให้ทราบถึง endotype ของโรคหืดซึ่งส่งผลต่อการเลือกยารักษาแบบมุ่งเป้า รวมทั้งทำนายการตอบสนองต่อการรักษา ในปัจจุบันมี monoclonal antibody ซึ่งเป็นยาชีววัตถุสำหรับรักษาโรคหืดชนิดรุนแรง ได้แก่ omalizumab ออกฤทธิ์ที่ IgE, mepolizumab และ reslizumab ออกฤทธิ์ที่ interleukin (IL)-5, benralizumab ออกฤทธิ์ที่ IL-5 receptor, dupilumab ออกฤทธิ์ที่ IL-4 receptor และ tezepelumab ออกฤทธิ์เป็น anti-thymic stromal lymphopoietin นอกจากนั้น ยังมียาชีววัตถุในอนาคตที่อยู่ระหว่างการศึกษาวิจัยเพื่อรักษาโรคหืดชนิดรุนแรง ในบทความนี้ได้ทำการทบทวนพยาธิสรีรวิทยาของการเกิดโรคหืดชนิดรุนแรง ลักษณะอาการทางคลินิก และลักษณะทางพยาธิสรีรวิทยาของโรค การตรวจตัวบ่งชี้ทางชีวภาพที่เกี่ยวข้อง และหลักการเลือกยาชีววัตถุให้เหมาะกับผู้ป่วยโรคหืดชนิดรุนแรง