ความสัมพันธ์ระหว่างความรุนแรงของการเปลี่ยนแปลงทางสรีรวิทยา อายุ โรคร่วม กับผลลัพธ์การจำหน่ายออกจากห้องฉุกเฉิน ในผู้ป่วยฉุกเฉินผู้ใหญ่ - จันทร์นฤมิตร, ไกรศร; โตสิงห์, อรพรรณ; ฉายพุทธ, ปรางทิพย์; ต่อสกุลแก้ว, ทิพา (Journal of Thailand Nursing and Midwifery Council, 2016)
วัตถุประสงค์ของการวิจัย เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างความรุนแรงของการเปลี่ยนแปลงทางสรีรวิทยา อายุและโรคร่วมกับผลลัพธ์การจำหน่ายออกจากห้องฉุกเฉิน ในผู้ป่วยฉุกเฉินผู้ใหญ่ การออกแบบการวิจัย : การวิจัยแบบบรรยายเชิงหาความสัมพันธ์ (descriptive correlation study) วิธีดำเนินการวิจัย : ผู้ป่วยที่มารับการรักษาหน่วยงานอุบัติเหตุและฉุกเฉิน ของ โรงพยาบาลจังหวัดแห่งหนึ่งในภาคกลาง จำนวน 197 คน เลือกกลุ่มตัวอย่างตามเกณฑ์คัดเข้าที่กำหนดไว้ เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้ การจำแนกระดับความรุนแรงของการเปลี่ยนแปลงทางสรีรวิทยา (Modified Early Warning Score : MEWS) แบบบันทึกโรคร่วม และแบบประเมินผลลัพธ์การจำหน่ายออกจากห้องฉุกเฉิน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพรรณนา และการวิเคราะห์ Spearman Rank Correlation ผลการวิจัย : ผู้ป่วยมีช่วงอายุระหว่าง 18 - 93 ปี อายุเฉลี่ย 49.6 ปี (SD = 20.29 ปี ) ส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง (ร้อยละ 58.1) และมีโรคประจำตัว (ร้อยละ 55.1) มารับการรักษาด้วยอาการเจ็บป่วยฉุกเฉินร้อยละ 89.9 และจากการบาดเจ็บ ร้อยละ 13.1 อาการฉุกเฉิน 3 ลำดับแรกคือ อาการฉุกเฉินระบบประสาท (ร้อยละ 23.4) ฉุกเฉินระบบทางเดินอาหาร(ร้อยละ 22.8) และฉุกเฉินระบบหายใจ (ร้อยละ19.8) ผู้ป่วยที่มีค่าคะแนน MEWS แรกรับ ที่อยู่ในระดับรุนแรงปานกลาง ถึงรุนแรงมาก มีจำนวนร้อยละ 19.7 (39 คน) ผลลัพธ์การจำหน่ายจากห้องฉุกเฉิน พบว่า ผู้ป่วย ร้อยละ 26.9 ต้องรับไว้รักษาตัวในโรงพยาบาล ซึ่งในจำนวนนี้ร้อยละ 23.9 รับการรักษาตัวในหอผู้ป่วยสามัญ และ ร้อยละ 3 ต้องรับไว้รักษาตัวในหอผู้ป่วยวิกฤต ความรุนแรงของการเปลี่ยนแปลงทางสรีรวิทยา มีความสัมพันธ์ทางบวกกับผลลัพธ์การจำหน่ายออกจากห้องฉุกเฉินในระดับปานกลาง ( r = .58, p < .05) อายุ และโรคร่วมของผู้ป่วย มีความสัมพันธ์ทางบวกกับกับผลลัพธ์การจำหน่ายออกจากห้องฉุกเฉินในระดับต่ำ ( r = .25, p < .05; r = .29, p < .05 ตามลำดับ) ข้อเสนอแนะ : พัฒนาระบบการคัดแยกผู้ป่วยที่มารับบริการ ณ ห้องฉุกเฉิน โดยใช้แบบบันทึกการเปลี่ยนแปลงทางสรีรวิทยาร่วมกับข้อมูลด้านอายุและโรคร่วม ทั้งนี้เพื่อการเฝ้าระวังและดูแลอย่างใกล้ชิดโดยเฉพาะในกลุ่มผู้ป่วยที่มีแนวโน้มในการเข้ารับรักษาตัวในโรงพยาบาล Objective: To identify the correlation between emergency room discharge destination in adult patients and the factors of physiological deterioration severity, age, and comorbidity. Design: Descriptive correlational study. Implementation: The study sample consisted of 197 patients in the emergency and trauma unit of a hospital in central Thailand. The subjects were obtained based on pre-set criteria. Data were collected using (1) the Modified Early Warning Score (MEWS); (2) a comorbidity evaluation form; and (3) an emergency room discharge evaluation form. The data were analysed using descriptive statistics and Spearman’s Rank Correlation. Results: The subjects were aged from 19 to 93 years, with the average age being 49.6 years (SD = 20.29). More than half (58.1%) were female and had congenital disorders (55.1%). Nearly 90% of the subjects (89.9%) were being treated for emergency illnesses and 13.1% for injuries. The top three types of emergency were neurological emergency (23.4%), gastrointestinal emergency (22.8%) and respiratory emergency (19.8%). Thirty-nine (19.7%) of the subjects showed moderate to severe upon-admittance MEWS conditions. Over one-fourth (26.9%) of the subjects remained hospitalised after being discharged from the emergency room, with 23.9% in general wards and the remaining 3% in the intensive care unit. A moderate positive correlation was found between the subjects’ physiological deterioration severity and their emergency room discharge (r = .58, p < .05), whereas low positive correlations were found between the subjects’ age (r = .25, p < .05) and comorbidity (r = .29, p < .05) and their emergency room discharge. Recommendations: It is recommended that a physiological deterioration severity scale, along with age and comorbidity information, be used to improve the emergency room’s patient-screening process, in order to closely monitor patients, particularly those likely in need of hospitalisation