ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยส่วนบุคคล บรรยากาศองค์การ กับการมีส่วนร่วม ในการบริหารความเสี่ยงของบุคลากรในโรงพยาบาลชุมชน จังหวัดเชียงใหม่ - สิงห์ใจ สมมิตร; เพ็ญศิรินภา นิตยา; สีตกะลิน พาณี (Nursing Journal CMU, 2016)
การวิจัยเชิงสำรวจนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา (1) ระดับการมีส่วนร่วมในการบริหารความเสี่ยงของบุคลากรในโรงพยาบาลชุมชน จังหวัดเชียงใหม่ (2) ปัจจัยส่วนบุคคลและบรรยากาศองค์การ และ (3) ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยส่วนบุคคลและบรรยากาศองค์การ กับการมีส่วนร่วมในการบริหารความเสี่ยงของบุคลากรในโรงพยาบาลชุมชน ประชากรเป็นบุคลากรโรงพยาบาลชุมชน 20 แห่ง ในจังหวัดเชียงใหม่ จำนวน 2,350 คน กลุ่มตัวอย่างจำนวน 363 คน ได้จากการสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้นตามสัดส่วนของบุคลากรแต่ละโรงพยาบาล โดยรวบรวมข้อมูลด้วยแบบสอบถามที่มีความเที่ยงเท่ากับ 0.95 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สหสัมพันธ์ลำดับที่สเปียร์แมน และไคสแควร์ ผลการวิจัยพบว่า (1) การมีส่วนร่วมของบุคลากรในการดำเนินการบริหารความเสี่ยงในโรงพยาบาลชุมชนโดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง (2) ปัจจัยส่วนบุคคลส่วนใหญ่พบว่า เป็นเพศหญิง อายุเฉลี่ย 35.48 ปี ประมาณครึ่งหนึ่งมีสถานภาพสมรสคู่ เป็นข้าราชการ ส่วนใหญ่ทำงานตำแหน่งผู้ปฏิบัติงาน เป็นพยาบาลวิชาชีพ และปฏิบัติงานในกลุ่มการพยาบาลมากที่สุด ปฏิบัติงานมาน้อยกว่า 5 ปี ไม่ได้เป็นคณะกรรมการในการพัฒนาคุณภาพ ประมาณครึ่งหนึ่งผ่านการอบรมด้านการพัฒนาคุณภาพโรงพยาบาลและด้านการบริหารความเสี่ยงในโรงพยาบาล ส่วนบรรยากาศองค์การในโรงพยาบาลชุมชนโดยรวมอยู่ใน ระดับสูง และ (3) ปัจจัยส่วนบุคคล ด้านระดับการ ศึกษา ตำแหน่งวิชาชีพ ประเภทในการรับราชการ ตำแหน่งในการปฏิบัติงาน การเป็นคณะกรรมการในการพัฒนาคุณภาพ การอบรมด้านการพัฒนาคุณภาพโรงพยาบาลและการบริหารความเสี่ยงในโรงพยาบาล มีความสัมพันธ์กับการมีส่วนร่วมในการบริหารความเสี่ยงโดยรวมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ สำหรับบรรยากาศองค์การโดยรวมมีความสัมพันธ์ทางบวกกับการมีส่วนร่วมในการบริหารความเสี่ยงโดยรวมอยู่ในระดับปานกลางอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ