ผลการเรียนรู้แบบร่วมมือต่อทักษะและการรับรู้สมรรถนะ ในการสอนหญิงหลังคลอดของนักศึกษาพยาบาลชั้นปีที่ 4 - ศรีอาภรณ์ พรรณพิไล; ยิ้มแย้ม สุสัณหา; ศุภวิฑิตพัฒนา บังอร; ชูโต ปิยะนุช (Nursing Journal CMU, 2015)
การเรียนรู้แบบร่วมมือเป็นการจัดการศึกษาให้ผู้เรียนเกิดการเรียนรู้ในการทำงานร่วมกันและสอดคล้องกับการจัดการศึกษาสำหรับศตวรรษที่ 21 ที่มุ่งเน้นให้ผู้เรียนมีทักษะการเรียนรู้ การคิดวิเคราะห์ การสื่อสาร การร่วมมือ และความคิดสร้างสรรค์ การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการเรียนรู้แบบร่วมมือที่มีต่อทักษะ และการรับรู้สมรรถนะในการสอนหญิงหลังคลอดของนักศึกษาพยาบาล กลุ่มตัวอย่างเป็นนักศึกษาพยาบาลชั้นปีที่ 4 คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่จำนวน 114 คน รวบรวมข้อมูลระหว่างเดือนกันยายนถึงธันวาคม พ.ศ. 2556 เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย เป็นแผนการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือในการสอนหญิงหลังคลอด แบบประเมินทักษะการสอนหญิงหลังคลอดสำหรับนักศึกษาพยาบาลและแบบประเมินการรับรู้สมรรถนะในการสอนหญิงหลังคลอด วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา และสถิติทดสอบที (T-test) ผลการวิจัยพบว่า ทักษะการสอนหญิงหลังคลอดของนักศึกษาพยาบาลชั้นปีที่ 4 ภายหลังได้รับการเรียนรู้แบบร่วมมือ มีคะแนนเกินร้อยละ 60 โดยมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 81.87 (SD = 3.46) และคะแนนการรับรู้สมรรถนะในการ สอนหญิงหลังคลอดของนักศึกษาพยาบาลชั้นปีที่ 4 ภายหลังได้รับการเรียนรู้แบบร่วมมือสูงกว่าก่อนได้รับการเรียนรู้แบบร่วมมืออย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t=8.34; p<.001) จากการวิจัยสรุปได้ว่าการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือ สามารถพัฒนาทักษะการสอนหญิงหลังคลอดของนักศึกษาพยาบาลได้