การติดตามและประเมินผลสมรรถนะทางการพยาบาลของพยาบาลเวชปฏิบัติทั่วไป ในหน่วยบริการระดับปฐมภูมิ ที่สำเร็จการอบรมหลักสูตรการพยาบาลเฉพาะทาง สาขาการพยาบาลเวชปฏิบัติทั่วไป (การรักษาโรคเบื้องต้น) - กงมหา หฤทัย; ตุ้ยเจริญ จงกลณี; กงมหา ประทุ่ม (วารสารวิจัยและพัฒนาด้านสุขภาพ, 2025)
การวิจัยเชิงบรรยายนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินสมรรถนะของพยาบาลเวชปฏิบัติที่สำเร็จการอบรมระยะสั้น 4 เดือน หลักสูตรการพยาบาลเฉพาะทางสาขาการพยาบาลเวชปฏิบัติทั่วไป (การรักษาโรคเบื้องต้น) จากวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี นครราชสีมา กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้สำเร็จ การอบรมและปฏิบัติงานที่โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล รุ่นที่ 11 ถึงรุ่นที่ 14 จำนวน 202 คน เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบประเมินสมรรถนะของพยาบาลทางเฉพาะทาง สาขาการพยาบาลเวชปฏิบัติทั่วไป (การรักษาโรคเบื้องต้น) ซึ่งเป็นมาตราประมาณค่า 4 ระดับ มี 8 สมรรถนะ จำนวน 50 ข้อ ผ่านการประเมินความตรงเชิงเนื้อหาโดยผู้ทรงคุณวุฒิจำนวน 3 คน ค่าดัชนีความตรงตามเนื้อหา (CVI) เท่ากับ 0.98 และค่าความเชื่อมั่น (Reliability Cronbach’s alpha coefficient) เท่ากับ 0.90 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา ผลการวิจัย พบว่า ผู้เข้าอบรมมีสมรรถนะ 8 ด้าน เรียงตามลำดับดังนี้ สมรรถนะที่ 3 คุณลักษณะเชิงวิชาชีพ (M = 3.72, SD = 0.45) สมรรถนะที่ 1 ด้านจริยธรรม จรรยาบรรณวิชาชีพ และกฎหมาย (M = 3.70, SD = 0.45) สมรรถนะที่ 6 ด้านการสื่อสารและสัมพันธภาพ (M = 3.67, SD =0.52) สมรรถนะที่ 4 ด้านภาวะผู้นำ การจัดการ และการพัฒนาคุณภาพ (M =3.66 S.D.=0.53) สมรรถนะที่ 8 ด้านสมรรถนะด้านสังคม (M = 3.64, SD = 0.49) และสมรรถนะที่ 7 ด้านเทคโนโลยีและสารสนเทศ (M =3.54, SD = 0.55) ส่วนสมรรถนะที่ 5 ด้านวิชาการและการวิจัย (M = 3.49, SD = 0.60) และสมรรถนะที่ 2 ด้านการปฏิบัติการพยาบาล (M = 3.48, SD = 0.60) การปรับปรุงหลักสูตรการอบรมจึงควรเน้นการเสริมสร้างสมรรถนะด้านการปฏิบัติการพยาบาลและด้านวิชาการและการวิจัย ควรมีการติดตามและประเมินสมรรถนะของผู้สำเร็จการอบรมเป็นระยะ เพื่อพัฒนาคุณภาพการพยาบาลอย่างต่อเนื่อง และควรมีการศึกษาเชิงคุณภาพเพิ่มเติมเพื่อให้เข้าใจปัจจัยที่ส่งผลต่อระดับสมรรถนะในแต่ละด้านอย่างลึกซึ้ง