อาการปวดตึงคอภาวะสุขภาพและผลกระทบจากอาการปวดของบุคลากรมหาวิทยาลัยบูรพา จังหวัดชลบุรี - Phithaksilp, Mayuri; Inchai, Puangtong; Piboon, Kanjana; Jaidee, Wanlop (วารสารสาธารณสุข มหาวิทยาลัยบูรพา, 2017)
วัตถุประสงค์งานวิจัยเพื่อหาความชุกของอาการปวดตึงคอ ภาวะสุขภาพ ปัจจัยเสี่ยงและปัจจัยป้องกันสัมพัทธ์ ในบุคลากรของมหาวิทยาลัยบูรพา จังหวัดชลบุรี ทั้งสายวิชาการและสายสนับสนุน ระเบียบวิธีวิจัยเชิงพรรณนารูปตัดขวาง โดยกลุ่มตัวอย่างได้มาจากการสุ่มอย่างง่าย (simple random sampling) จากการตอบแบบสอบถามด้วยตนเอง (self administered questionnaire) ตามความสมัครใจจากแบบสอบถามที่สร้างขึ้นซึ่งประกอบด้วย 1. ข้อมูลทั่วไป 2. ภาวะสุขภาพ ทั่วไปตามแบบประเมิน Short form health survey (SF-36) ฉบับภาษาไทย 3. ข้อมูลผลกระทบจากอาการปวดต้นคอด้วย Neck Disability Index (NDI) และ 4.ข้อมูลพฤติกรรมสุขภาพ ระหว่างเดือน มกราคม –มีนาคม 2556และทำการวิเคราะห์โดยวิธีโลจิสติก รีเกรซชั่นชนิดหลายตัวแปร ผลจากผู้ตอบแบบสอบถามจำนวน 388 คน พบว่ามีความชุกของอาการปวดตึงคอเท่ากับ 80.1% (Prevalence = 80.1 %; 95% CI= 76.2 %- 84.1%) ส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง(74%) คุณภาพชีวิต(SF-36) ในทุกมิติได้ผลค่าเฉลี่ยระหว่าง 56.7 - 70.9 คะแนนและอาการปวดตึงคอเล็กน้อยถึงปานกลางและส่งผลกระทบเล็กน้อยถึงปานกลางต่อสุขภาพ ( mean NDIs = 8.9- 20 points) โดยมีปัจจัยเสี่ยงอาการปวดตึงคอได้แก่ การมีโรคประจำตัว ( adj.OR = 2.41; 95%CI = 1.2-4.7) และผู้ที่มีชั่วโมงการทำงานในแต่ละวันสูง ( adj.OR = 1.02; 95%CI = 1.0-1.03) ส่วนปัจจัยป้องกันอาการปวดตึงคอได้แก่ การบริโภควิตามินเสริม ( adj.OR = 0.39; 95%CI = 0.19-0.62)การออกกำลังกาย ( adj.OR = 0.49; 95%CI = 0.3—0.8) และการตรวจสุขภาพประจำปี( adj.OR = 0.41; 95%CI = 0.2-0.7)สรุป แม้ผลความชุกของอาการปวดตึงคอสูงถึง 80% แต่ส่วนใหญ่ยังมีอาการส่งผลกระทบต่อสุขภาพเพียงเล็กน้อยถึงปานกลาง ซึ่งสามารถทำการรักษาและป้องกันเพื่อให้หายจากอาการและ ไม่ให้อาการรุนแรงหรือแปรเป็นเจ็บป่วยเรื้อรังได้