คุณภาพชีวิตผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมอง - Jintaganon, Tassanee (วารสารแพทย์เขต 4-5, 2019)
วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาคุณภาพชีวิตและปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อคุณภาพชีวิตของผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองที่รอดชีวิตอยู่จนถึง 3 เดือนหลังจากป่วย วิธีการศึกษา: เป็นการศึกษาแบบภาคตัดขวางในผู้ป่วยที่มีชีวิตอยู่รอดจนถึง 3 เดือนหลังจากป่วยด้วยโรคหลอดเลือดสมอง ผู้ป่วยในของโรงพยาบาลตราด 201 ราย ได้รับการขึ้นทะเบียนเข้าร่วมเป็นกลุ่มศึกษา เมื่อครบ 3 เดือน ผู้วิจัยจะประเมินคุณภาพชีวิต ความสามารถในการเคลื่อนไหว ภาวะสมองเสื่อม ภาวะซึมเศร้า และความเร็วของการเดินระยะใกล้ ด้วยแบบประเมิน Stroke Specific Scale – 16 (SIS -16), The Stroke Rehabilitation Assessment of Movement (STREAM), Thai Mental Status Examination (TMSE), Patient Health Questionnaire-9 (PHQ-9) ฉบับภาษาไทย และ 10 Meter Walking Test ตามลำดับ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ยเลขคณิต ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน พิสัย และ multivariable logistic regression test ผลการศึกษา: อายุเฉลี่ยของผู้ป่วย คือ 64.8±12.0 ปี เป็นเพศชาย ร้อยละ 57.7 ส่วนใหญ่เป็นโรคหลอดเลือดสมองระดับเล็กน้อยถึงปานกลาง ร้อยละ 85.1 พยาธิสภาพเป็น cerebral infarction ร้อยละ 83.1 เป็นโรคความดันโลหิตสูง ร้อยละ 73.6 เบาหวาน ร้อยละ 25.9 และสูบบุหรี่ ร้อยละ 28.4 คะแนนคุณภาพชีวิต (SIS -16) เฉลี่ย 61.2±31.4 คุณภาพชีวิตในระดับดีสามารถดำรงชีวิตได้อย่างอิสระ (independent living :SIS-16 ≥ 75) ร้อยละ 42.3 มีภาวะสมองเสื่อม (TMSE ≥ 23) ร้อยละ 52.2 มีภาวะซึมเศร้า ร้อยละ 42.8 ไม่สามารถเดินได้ ร้อยละ 17.4 multivariable logistic regression test ชี้ปัจจัยที่มีผลต่อการเกิดคุณภาพชีวิตที่ไม่ดี (poor outcome:SIS-16<75) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ คือ อายุ คะแนน NIHSS-T แรกรับ คะแนน STREAM โดยมีค่า adjusted odds ratio 1.087, 1.373, 0.871 ตามลำดับ (p<0.05) สรุป: อายุ ความรุนแรงของโรค และความสามารถในการเคลื่อนไหวของร่างกายเป็นปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการเกิดคุณภาพชีวิตที่ไม่ดี ในผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองที่รอดชีวิตอยู่จนถึง 3 เดือน หลังจากป่วย