ปัจจัยที่มีผลต่อระดับน้ำตาลสะสม HbA1c ในเลือด ของผู้ป่วยเบาหวานประเภทที่ 2 โรงพยาบาลท่ายาง อำเภอท่ายาง จังหวัดเพชรบุรี - นีละศรี พ.บ., จตุภูมิ (วารสารแพทย์เขต 4-5, 2020)
บทคัดย่อ วัตถุประสงค์:เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อระดับน้ำตาลสะสม HbA1c ในเลือดของผู้ป่วยเบาหวานประเภทที่ 2 คลินิกโรคไม่ติดต่อเรื้อรัง โรงพยาบาลท่ายาง จังหวัดเพชรบุรี วิธีการศึกษา: เป็นการศึกษาเชิงพรรณนาแบบย้อนหลัง (retrospective descriptive study) กลุ่มตัวอย่าง คือ เวชระเบียนผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 ที่ขึ้นทะเบียนและเข้ารับการรักษาอย่างต่อเนื่อง ในคลินิกโรคไม่ติดต่อเรื้อรัง จำนวน 364 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย เวชระเบียนผู้ป่วย และแบบบันทึกข้อมูลผู้ป่วย ซึ่งแบ่งเป็น 3ส่วน คือ 1) ข้อมูลส่วนบุคคล 2) ข้อมูลเกี่ยวกับโรคเบาหวาน และ 3) ผลตรวจทางห้องปฏิบัติการ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติความถี่, ร้อยละ, ค่าเฉลี่ย (mean), ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (SD), t-test, ANOVA และ Pearson’s product moment ผลการศึกษา: การเปรียบเทียบค่าระดับน้ำตาลสะสม HbA1c จำแนกตามข้อมูลส่วนบุคคล พบว่า อายุผู้ป่วยที่ต่างกัน มีค่าระดับน้ำตาลสะสม HbA1c แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 โดยผู้ป่วยที่อายุต่ำกว่า 60 ปี มีค่าระดับน้ำตาลสะสม HbA1c สูงกว่า ผู้ป่วยที่อายุมากกว่า 70 ปี ส่วนปัจจัยอื่นๆ ไม่มีผล การวิเคราะห์หาความสัมพันธ์ระหว่างค่าระดับน้ำตาลสะสม HbA1c กับปัจจัยต่างๆ พบว่า จำนวนรายการยาเบาหวาน, ค่าฮีโมโกลบิน, ระดับไขมันไตรกลีเซอไรด์, ค่าน้ำตาลในเลือดขณะอดอาหาร, ค่า MCHC, และระดับไขมันคลอเลสเตอรอล มีความสัมพันธ์ทางบวกกับค่าระดับน้ำตาลสะสม HbA1c (r = .297, r =.147, r =.147, p<.01; r = .605, r =.122, r =.130, p<.05 ตามลำดับ) สรุป: จากผลการศึกษา เจ้าหน้าที่สาธารณสุขควรมีการจัดกิจกรรมการให้ความรู้ ส่งเสริมการปฏิบัติตัวที่เหมาะสมในการควบคุมระดับน้ำตาล โดยเฉพาะอย่างยิ่งกลุ่มผู้ป่วยช่วงอายุที่ต่ำกว่า 60 ปี รวมถึงการตรวจดูปัจจัยอื่นๆ นอกจาก HbA1C ที่มีความสัมพันธ์กันจะทำให้สามารถทราบพฤติกรรมของผู้ป่วย และช่วยในการจัดโปรแกรมควบคุมระดับน้ำตาลให้กับผู้ป่วยได้ตรงจุดมากขึ้น