การศึกษาเปรียบเทียบระหว่างการเริ่มรับประทานอาหารเร็วกว่าปกติและตามขั้นตอนแบบเดิมใน สตรีภายหลังการผ่าตัดคลอดที่โรงพยาบาลนครปฐม - วรสถิตย์ พ.บ., ชญาดา (วารสารแพทย์เขต 4-5, 2020)
บทคัดย่อ วัตถุประสงค์: เพื่อเปรียบเทียบการกลับมาเคลื่อนไหวของลำไส้ อาการข้างเคียง และความพึงพอใจ ระหว่างการเริ่มรับประทานอาหารเร็วกว่าปกติและตามขั้นตอนแบบเดิมในสตรีภายหลังการผ่าตัดคลอด วิธีการศึกษา: การวิจัยเชิงทดลองแบบสุ่มที่มีกลุ่มควบคุมนี้ทำการวิจัยกับสตรีตั้งครรภ์ที่ได้รับการผ่าตัดคลอดที่โรงพยาบาลนครปฐมจำนวน 120 คน โดยการสุ่มแบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม กลุ่มละ 60 คน กลุ่มหนึ่งได้รับอาหารภายหลังการผ่าตัดคลอดเร็วกว่าปกติที่เคยปฏิบัติ ส่วนอีกกลุ่มหนึ่งได้รับอาหารตามขั้นตอนแบบเดิม กลุ่มที่รับประทานอาหารเร็วกว่าปกติได้รับน้ำดื่มภายในเวลา 2-6 ชั่วโมงหลังภายหลังการผ่าตัด มื้อถัดไปเป็นอาหารเหลว อาหารอ่อน และอาหารธรรมดาตามลำดับ ส่วนกลุ่มที่ได้รับอาหารตามขั้นตอนแบบเดิมจะเริ่มจิบน้ำได้ 20-24 ชั่วโมงภายหลังการผ่าตัด มื้อถัดไปเป็นอาหารเหลว อาหารอ่อน และในวันถัดไปจะได้รับอาหารธรรมดา ผลการศึกษา: ผู้ที่เข้าร่วมโครงการวิจัยทั้งสองกลุ่มนี้ไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติใน อายุ ภาวะมีบุตร อายุครรภ์ ระยะเวลาการผ่าตัด การเสียเลือดระหว่างผ่าตัด น้ำหนักทารกแรกเกิด และข้อบ่งชี้ในการผ่าตัดคลอด สตรีภายหลังผ่าตัดคลอดกลุ่มที่เริ่มรับประทานอาหารเร็วมีระยะเวลาที่เริ่มมีการผายลมครั้งแรกเร็วกว่า มีจำนวนสตรีภายหลังผ่าตัดคลอดที่มีเสียงลำไส้เคลื่อนไหวในเช้าวันรุ่งขึ้นภายหลังการผ่าตัดมากกว่า ระยะเวลาที่เริ่มลุกลงเดินเร็วกว่า ระยะเวลาที่ให้สารน้ำทางหลอดเลือดดำและสวนคาสายสวนปัสสาวะสั้นกว่า ระยะเวลาที่เริ่มรับประทานอาหารธรรมดาเร็วกว่า และมีคะแนนความพึงพอใจมากกว่า ซึ่งแตกต่างอย่างกันมีนัยสำคัญทางสถิติ (p-value < .001) กับสตรีภายหลังผ่าตัดคลอดที่เริ่มรับประทานอาหารแบบเดิม ส่วนระยะเวลาที่พักรักษาในโรงพยาบาลนั้นไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติในทั้งสองกลุ่ม และไม่พบว่ามีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติในภาวะแทรกซ้อนภายหลังผ่าตัดในเรื่องอาการคลื่นไส้ อาเจียน ไม่สบายในท้อง ท้องอืด และ มีไข้ (p-value < .05) สรุป: การให้สตรีภายหลังผ่าตัดคลอดเริ่มรับประทานอาหารเร็วกว่าปกติภายหลังการผ่าตัดคลอดนั้น พบว่าลำไส้กลับมาทำงานตามปกติได้เร็วกว่า สามารถลุกลงเดินได้เร็วกว่า ระยะเวลาที่ได้รับสารน้ำทางหลอดเลือดดำและสวนคาสายสวนปัสสาวะสั้นกว่า ระยะเวลาเริ่มรับประทานอาหารธรรมดาเร็วกว่า มีความพึงพอใจมากกว่า โดยที่ไม่พบภาวะแทรกซ้อนทางระบบทางเดินอาหารเพิ่มมากขึ้น