การทดลองแบบสุ่มเพื่อเปรียบเทียบประสิทธิภาพการรักษาแผลจากคาร์บอนไดออกไซด์เลเซอร์ด้วยวัสดุปิดแผลที่ทำจากเซลลูโลสของแบคทีเรียเปรียบเทียบกับแผ่นตาข่ายเคลือบปิโตรลาตุม - สัมปัตตะวนิช ณัฐพร; สิชฌนุกฤษฏ์ จิตต์ศจี; อุณหโชค กอบกุล (เวชสารแพทย์ทหารบก, 2023)
ที่มาและความสำคัญ: แผ่นปิดแผลจากเซลลูโลสของแบคทีเรีย (BC) สามารถใช้กับแผลหลายชนิด ได้แก่ แผลไฟไหม้ หรือแผลเรื้อรัง แต่ยังไม่มีการศึกษาการใช้ BC ในแผลจากคาร์บอนไดออกไซด์เลเซอร์ ซึ่งเป็นเลเซอร์ทางผิวหนังที่ใช้บ่อย วัตถุประสงค์: เพื่อประเมินประสิทธิภาพของ BC เปรียบเทียบกับการใช้ แผ่นตาข่ายเคลือบปิโตรลาตุม (PG) ในการรักษาบาดแผลจากเลเซอร์คาร์บอนไดออกไซด์ วิธีดำเนินการวิจัย: อาสาสมัคร 26 คนที่มีกระเนื้อ (seborrheic keratoses) สองจุดในบริเวณเดียวกัน ได้รับการรักษาด้วยเลเซอร์คาร์บอนไดออกไซด์ แต่ละรายจะได้รับการสุ่มเลือกบาดแผลสำหรับการปิดแผลด้วย BC หรือ PG โดยวัสดุปิดแผลจะได้รับการเปลี่ยนในวันที่ 2, 4, 7 และ 10 หลังการทำเลเซอร์คาร์บอนไดออกไซด์ ร่วมกับประเมินการหายของแผลด้วยคะแนน BWAT และ ImageJ พร้อมทั้งบันทึกคะแนนความเจ็บปวดและความพึงพอใจของอาสาสมัครด้วยทุกครั้ง ผลลัพธ์: อาสาสมัครทั้ง 26 คน สามารถเข้าร่วมงานวิจัยได้จนจบ ส่วนใหญ่เป็นรอยโรคบริเวณที่ไม่ใช่ใบหน้า จากการประเมินการหายของบาดแผลด้วย BWAT และ ImageJ พบว่า แผลที่ใช้ BC ให้ผลไม่แตกต่างจากการใช้ PG และเมื่อวิเคราะห์แผลด้วย ImageJ พบว่า แผลที่ใช้ BC มีแนวโน้มของเปอร์เซ็นต์การหายของแผลสูงกว่า แต่ยังไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ (PG vs BC วันที่ 2=20.5 vs 24.6; P=0.373, วันที่ 4=40.52 vs 45.32%; P=0.354, วันที่ 7=58.03 vs 61.35; P=0.369, วันที่ 10=67.79 vs 70.9; P=0.426) นอกจากนี้ อาสาสมัครให้คะแนนความพึงพอใจต่อวัสดุปิดบาดแผลทั้งสองชนิดไม่แตกต่างกัน และไม่พบภาวะแทรกซ้อนในการศึกษานี้ สรุป: BC มีประสิทธิภาพไม่แตกต่างจากวัสดุปิดแผลดั้งเดิม และสามารถใช้กับบาดแผลหลังการทำเลเซอร์คาร์บอนไดออกไซด์ได้อย่างปลอดภัย