การประเมินตนเองของนักศึกษาแพทย์ คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล ชั้นปีที่ ๒ และชั้นปีที่ ๕ ที่มีต่อคุณลักษณะของบัณฑิตที่พึงประสงค์ มหาวิทยาลัยมหิดล - หงษ์เหลี่ยม นุชจรีย์ (Siriraj Medical Bulletin, 2017)
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลการประเมินตนเองของนักศึกษาแพทย์และหาค่าความสัมพันธ์ของผลการประเมินตนเองของนักศึกษาแพทย์ คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล ต่อคุณลักษณะของบัณฑิตที่พึงประสงค์มหาวิทยาลัยมหิดล จำแนกตามเพศ ชั้นปี และผลสัมฤทธิ์ทางการศึกษา โดยผู้วิจัยศึกษากับกลุ่มตัวอย่าง คือ นักศึกษาแพทย์คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล ชั้นปีที่ ๒ และชั้นปีที่ ๕ มหาวิทยาลัยมหิดล จำนวน ๒๒๕ คน มาจากการสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้น (Stratified Random Sampling) และเก็บรวบรวมข้อมูลจากแบบสอบถามการ ประเมินตนเองของนักศึกษาแพทย์คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล และวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และทดสอบความสัมพันธ์ด้วยสถิติไคสแควส์ (Chi-square) ผลการวิจัยพบว่า นักศึกษาแพทย์ส่วนใหญ่ร้อยละ ๕๓.๓๓ เป็นเพศหญิง ร้อยละ ๔๖.๖๗ เป็นเพศชาย ซึ่งมีค่าเฉลี่ยคะแนนการประเมินตนเองของนักศึกษาแพทย์ต่อคุณลักษณะของบัณฑิตที่พึงประสงค์ มหาวิทยาลัยมหิดล ทั้งด้านเป็นคนดี มีปัญญา และนำพาสุข อยู่ในระดับมากที่สุด มีค่าเฉลี่ยรวม เท่ากับ ๓.๙๖ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ๐.๗๓ และเมื่อหาค่าความสัมพันธ์ระหว่างเพศ ชั้นปี และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ต่อคุณลักษณะของบัณฑิตที่พึงประสงค์ มหาวิทยาลัยมหิดล ณ ระดับ ความเชื่อมั่นร้อยละ ๙๕ พบว่า เพศของนักศึกษาแพทย์มีความสัมพันธ์ต่อคุณลักษณะบัณฑิตที่พึงประสงค์ด้านทางปัญญาอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ ๐.๐๐๓ ชั้นปีของนักศึกษาแพทย์มีความสัมพันธ์ต่อคุณลักษณะบัณฑิตที่พึงประสงค์ด้านการเป็นคนดีอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับน้อยกว่า ๐.๐๐๑ และกลุ่มผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษาแพทย์ไม่มีความสัมพันธ์ต่อคุณลักษณะบัณฑิตที่พึงประสงค์ด้านการเป็นคนดีมีปัญญา และนำพาสุขอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (ระดับ ๐.๒๗, ๐.๓๙ และ ๐.๑๑ ตามลำดับ) ดังนั้น เพศและชั้นปีมีความสัมพันธ์ต่อการประเมินตนเองของนักศึกษาแพทย์ คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล ชั้นปีที่ ๒ และชั้นปีที่ ๕ ที่มีต่อคุณลักษณะของบัณฑิตที่พึงประสงค์ มหาวิทยาลัยมหิดล