ผลการฝึกแบบหนักสลับพักที่ความหนักสูงเหนือจุดสูงสุดที่มีต่อมวลไขมันและมวลกล้ามเนื้อในนักกีฬาวัยรุ่นชาย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
วัตถุประสงค์ การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบผลการฝึกแบบหนักสลับพักที่ความหนักระดับสูงเหนือจุดสูงสุด และการฝึกแบบหนักสลับพักที่ความหนักระดับสูงเหนือจุดสูงสุดแบบเฉพาะเจาะจงกับกีฬาที่มีต่อมวลไขมันและมวลกล้ามเนื้อ
วิธีดำเนินการวิจัย กลุ่มตัวอย่างเป็นนักกีฬา มีจำนวน 45 คน คือ กลุ่มควบคุม (CON) กลุ่มฝึกแบบหนักสลับพักที่ความหนักระดับสูงเหนือจุดสูงสุด (SIT) และกลุ่มฝึกแบบหนักสลับพักที่ความหนักระดับสูงเหนือจุดสูงสุดแบบเฉพาะเจาะจงกับกีฬา (SSIT) โดยกลุ่ม SIT ปั่นจักรยานวัดงาน (Ergometry) ที่ความหนักของโหลด 170% ณ จุดที่มีการใช้ออกซิเจนสูงสุด 30 วินาที และมีช่วงพักระหว่างชุด 30 วินาที ฝึกสลับกันไปเรื่อย ๆ จนครบ 10 นาที และกลุ่ม SSIT ฝึกการออกกำลังกายหนักสลับพัก จำนวน 10 ท่าโดยฝึก 30 วินาทีต่อท่า มีช่วงพักระหว่างท่า 30 วินาที ทำการฝึกจนกระทั่งครบ 10 ท่า ทั้งสองโปรแกรมได้มีการออกแบบให้มีการใช้พลังงานและช่วงเวลาการฝึกที่เท่ากัน ทำการฝึก 3 วันต่อสัปดาห์ เป็นเวลา 10 สัปดาห์ ส่วนกลุ่มควบคุม (CON) เป็นกลุ่มนักกีฬาที่ไม่ได้รับโปรแกรมการฝึกเพิ่มเติมจากผู้วิจัย ทดสอบมวลไขมันและมวลกล้ามเนื้อ โดยใช้ Dual-energy x-ray absorptiometry ทั้งก่อนการฝึกและหลังการฝึก
ผลการวิจัย ค่าเฉลี่ยมวลของไขมันที่ขาซ้ายและขาขวาลดลงทั้งในกลุ่มฝึกแบบหนักสลับพักที่ความหนักระดับสูงเหนือจุดสูงสุด (SIT) และกลุ่มฝึกแบบหนักสลับพักที่ความหนักระดับสูงเหนือจุดสูงสุดแบบเฉพาะเจาะจงกับกีฬา (SSIT) เมื่อเปรียบเทียบกับก่อนการทดลองและกลุ่มควบคุมภายหลังการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และค่าเฉลี่ยมวลกล้ามเนื้อขาเพิ่มขึ้นในกลุ่มฝึกแบบหนักสลับพักที่ความหนักระดับสูงเหนือจุดสูงสุด (SIT) และกลุ่มฝึกแบบหนักสลับพักที่ความหนักระดับสูงเหนือจุดสูงสุดแบบเฉพาะเจาะจงกับกีฬา (SSIT) เมื่อเทียบกับกลุ่มควบคุม (CON) ไม่พบความแตกต่างของค่าเฉลี่ยมวลไขมันและมวลกล้ามเนื้อที่ลำตัวและแขนระหว่างกลุ่มทั้ง 3 กลุ่ม
สรุปผลการวิจัย การฝึกแบบหนักสลับพักที่ความหนักระดับสูงเหนือจุดสูงสุด และการฝึกแบบหนักสลับพักที่ความหนักระดับสูงเหนือจุดสูงสุดแบบเฉพาะเจาะจงกับกีฬา ส่งผลต่อการเพิ่มมวลกล้ามเนื้อขาและลดมวลไขมันที่บริเวณขา
Article Details
เอกสารอ้างอิง
Anek, A., Kanungsukasem, V., Bunyaratavej, N. (2011). Effects of the circuit box jumping on bone
resorption, health- related physical fitness and balance in premenopausal women. Journal of Medical Association of Thailand.94: s17-s23
Boutcher, S. H. (2011). High-intensity intermittent exercise and fat loss. Journal of Obesity, 868305.
Bravo, D. F., Impellizzeri, F. M., Rampinini, E., Castagna, C., Bishop, D., & Wisloff , U. (2008). Sprint vs. interval training in football. International Journal of Sports Medicine, 29(8), 668–674.
Chuensiri, N., Tanaka, H., & Suksom, D. (2015). The acute effects of supramaximal high-intensity intermittent exercise on vascular function in lean vs. obese prepubescent boys. Pediatric Exercise Science, 27, 503–509.
Earnest, C. P. ( 2008). Exercise interval training: An improved stimulus for improving the physiology of pre-diabetes. Medical Hypotheses, 71, 752–761.
Foster, C. (1998). Monitoring training in athletes with reference to overtraining syndrome. Medicine & Science in Sports & Exercise, 30(7), 1164–1168.
Inoue, A., Impellizzeri, F. M., Pires, F. O., Pompeu, F. A., Deslandes, A. C., & Santos,T. M. (2016). Effects of sprint versus high-intensity aerobic interval training on cross-country mountain biking performance: A randomized controlled Trial. Plos One, 11(1), e0145298.
Krabuanrat, C. (2014). Science of Coaching. Bangkok: Sintana Book.
Keating, S. E., Machan, E. A., O'Connor, H. T., Gerofi, J. A., Sainsbury, A., Caterson, I.D., & Johnson, N. A. (2014). Continuous exercise but not high intensity interval training improves fat distribution in overweight adults. Journal of Obesity, 2014, 834865.
McArdle, W. D., Katch, F. I., & Katch, V. L. (2000). Essensials of exercise physiology. United States of America: Lippincott William&Wilkins.
Maillard, F., Rousset, S., Pereira, B., Traore, A., de Pradel Del Amaze, P., Boirie, Y., Duclos, M., & Boisseau, N. (2015). High-intensity interval training reduces abdominal fat mass in postmenopausal women with type 2 diabetes. Diabetes & Metabolism, 42(6), 433–441.
Mitranun, W., Deerochanawong, C., Tanaka, H., Suksom, D. (2014). Continuous vs interval training on glycemic control and macro- and microvascular reactivity in type 2 diabetic Patients. Scandinavian Journal of Medicine & Science in Sports, 24(2), e69-e76.
Tabata, K., Nishimura, M., Kouzaki, M., Hirai, Y., Ogita, F., Miyachi, M., & Yamamoto, K..(1996). Effects of moderate-intensity endurance and high-intensity intermittent training on anaerobic capacity and vo2 max. Medicine and Science in Sports and Exercise, 28(10), 1327–1330.
Talanian, J.L. (2007). Two weeks of high – intensity aerobic interval training increases the capacity for fatty oxidation during exercise in women, Journal of applied physiology , 102, 1439-1447.
Tjonna, A.E., Lee, S. J., Rognmo, O., Stølen, T. O., Bye, A., Haram, P. M., Loennechen, J. P., AI-Share , Q. Y., Skogvoll, E., SlørdahlS, A., Kemi, O. J., Najjar, S. M., & Wisløff, U. (2008). Aerobic interval training versus continuous moderate exercise as a treatment for the metabolic syndrome a pilot study. Circulation, 118, 346–354.
Trapp, E. G., Chisholm, D. J., Freund, J., & Boutcher, S. (2008). The effects of high-intensity intermittent exercise training on fat loss and fasting insulin levels of young women. International Journal Obesity, 32, 684–91.
Tremblay, A., Despres, J. P., Leblanc, C., Craig, C.L., Ferris, B., Stephens, T., & Bouchard, C. (1994). Effect of intensity of physical activity on body fatness and fat distribution. The American Journal of Clinical Nutrition, 51(2), 153–1577.
Zhang, H., Tong, K. T., Qiu, W., Wang, J., Nie, J., & He, Y. (2015). Effect of high-intensity interval training protocol on abdominal fat reduction in overweight chinese women: a randomized controlled trial. Kinesiology, 47(1), 57–66.
