กิจกรรมทางกายและพฤติกรรมเนือยนิ่ง : แนวทางและการประเมิน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การมีกิจกรรมทางกายตามแนวทางปฏิบัติที่องค์การอนามัยโลกกำหนดไว้ตั้งแต่ ค.ศ. 2010 และการลดระยะเวลาในพฤติกรรมเนือยนิ่งนั้น มีประโยชน์ต่อสุขภาพและสามารถลดอัตราความเสี่ยงต่อการเป็นโรคไม่ติดต่อเรื้อรังและอัตราการเสียชีวิตจากทุกสาเหตุ ได้อีกด้วย ปัจจุบันประเทศออสเตรเลีย แคนาดา สหรัฐอเมริกา และองค์การอนามัยโลกต่างให้ความสำคัญต่อกิจกรรมทางกายและพฤติกรรมเนือยนิ่งทุกกลุ่มอายุอย่างกว้างขวางและครอบคลุมมากขึ้น โดยกำหนดแนวทางการมีกิจกรรมทางกายที่ระดับความหนัก ระยะเวลา ความถี่ และประเภทของกิจกรรมทางกายทุกกลุ่มอายุ และโดยเฉพาะมีการเพิ่มกลุ่มเด็ก อายุต่ำกว่า 5 ปี ควรมีกิจกรรมหลากหลายรูปแบบตลอดทั้งวันและไม่ควรมีการจำกัดการเคลื่อนไหว มากกว่า 1 ชั่วโมงต่อครั้ง และเวลาในการใช้หน้าจอ ต่ำกว่า 1 ชั่วโมงต่อวัน รวมทั้งการนอนหลับระหว่างวันแตกต่างตามอายุตั้งแต่ 10-17 ชั่วโมง สตรีตั้งครรภ์ และหลังคลอดควรมีกิจกรรมทางกายระดับปานกลาง อย่างน้อย 150-300 นาทีต่อสัปดาห์ ส่วนกลุ่มเปราะบาง ผู้ใหญ่ที่มีโรคเรื้อรังหรือไร้ความสามารถควรมีกิจกรรมทางกายเช่นกัน ตามความสามารถที่ทำได้
การประเมินกิจกรรมทางกายและพฤติกรรมเนือยนิ่ง มีความสำคัญหลายประการ ได้แก่ 1) เพื่อหาปริมาณและรูปแบบของการมีกิจกรรมทางกายและพฤติกรรมเนือยนิ่ง 2) เพื่อประเมินปัจจัยที่ส่งผลต่อกิจกรรมทางกายและพฤติกรรมเนือยนิ่ง 3) เพื่อประเมินว่าประชากรสามารถทำตามแนวทางที่กำหนดไว้ได้หรือไม่ และ 4) เพื่อประเมินหาความสัมพันธ์ระหว่างกิจกรรมทางกายหรือพฤติกรรมเนือยนิ่งกับสุขภาพ เป็นต้น
เครื่องมือการประเมินกิจกรรมทางกายและพฤติกรรมเนือยนิ่ง ต้องมีความตรง ความเที่ยง และความแม่นยำเป็นมาตรฐานสากล นอกจากนี้ ควรมีความทนทาน และกะทัดรัด ราคาเหมาะสม และควรมีการใช้ร่วมกันมากกว่าหนึ่งชนิด เช่น ใช้แบบสอบถาม ร่วมกับเครื่องวัดความเร่ง หรือใช้แบบสัมภาษณ์ควบคู่กัน
Article Details
เอกสารอ้างอิง
Anderson, C. B., Hagströmer, M., & Yngve, A. (2005). Validation of the PDPAR as an adolescent diary: effect of accelerometer cut points. Medicine & Science in Sports & Exercise, 37(7), 1224-1230.
Armstrong, T., & Bull, F. (2006). Development of the world health organization global physical activity questionnaire (GPAQ). Journal of Public Health, 14(2), 66-70.
Bassett, D. R., Jr. (2000). Validity and reliability issues in objective monitoring of physical activity. Research Quarterly for Exercise and Sport, 71, S30-S36.
Bassett, D. R., Jr., Ainsworth, B. E., Leggett, S. R., Mathien, C. A., Main, J. A., Hunter, D. C., & Duncan, G. E. (1996). Accuracy of five electronic pedometers for measuring distance walked. Medicine & Science in Sports & Exercise, 28(8), 1071-1077.
Bauman, A., Phongsavan, P., Schoeppe, S., & Owen, N. (2006). Physical activity measurement a primer for health promotion. Promotion & Education, 13(2), 92-103.
Biswas, A., Oh, P. I., Faulkner, G. E., Bajaj, R. R., Silver, M. A., Mitchell, M. S., & Alter, D. A. (2015). Sedentary time and its association with risk for disease incidence, mortality, and hospitalization in adults: a systematic review and meta-analysis. Annals of Internal Medicine, 162(2), 123-132.
Borg, G. (1982). Ratings of perceived exertion and heart rates during short-term cycle exercise and their use in a new cycling strength test. International Journal of Sports Medicine, 3(3), 153-158.
Bull, F. C., Maslin, T. S., & Armstrong, T. (2009). Global physical activity questionnaire (GPAQ): nine country reliability and validity study. Journal of Physical Activity and Health, 6(6), 790-804.
Celis-Morales, C. A., Perez-Bravo, F., Ibanez, L., Salas, C., Bailey, M. E., & Gill, J. M. (2012). Objective vs. self-reported physical activity and sedentary time: effects of measurement method on relationships with risk biomarkers. PLoS One, 7(5), e36345.
Cleland, C. L., Hunter, R. F., Kee, F., Cupples, M. E., Sallis, J. F., & Tully, M. A. (2014). Validity of the global physical activity questionnaire (GPAQ) in assessing levels and change in moderate-vigorous physical activity and sedentary behaviour. BMC Public Health, 14(1), 1255.
Craig, C. L., Marshall, A. L., Sjöström, M., Bauman, A. E., Booth, M. L., Ainsworth, B. E., . . . Sallis, J. F. (2003). International physical activity questionnaire: 12-country reliability and validity. Medicine & Science in Sports & Exercise, 35(8), 1381-1395.
Crouter, S. E., Schneider, P. L., Karabulut, M., & Bassett, D. R., Jr. (2003). Validity of 10 electronic pedometers for measuring steps, distance, and energy cost. Medicine & Science in Sports & Exercise, 35(8), 1455-1460.
Edwardson, C. L., Gorely, T., Davies, M. J., Gray, L. J., Khunti, K., Wilmot, E. G., . . . Biddle, S. J. (2012). Association of sedentary behaviour with metabolic syndrome: a meta-analysis. PLoS One, 7(4), e34916.
Ekelund, U., Steene-Johannessen, J., Brown, W. J., Fagerland, M. W., Owen, N., Powell, K. E., . . . Group, L. S. B. W. (2016). Does physical activity attenuate, or even eliminate, the detrimental association of sitting time with mortality? A harmonised meta-analysis of data from more than 1 million men and women. The Lancet, 388(10051), 1302-1310.
Evenson, K. R., Catellier, D. J., Gill, K., Ondrak, K. S., & McMurray, R. G. (2008). Calibration of two objective measures of physical activity for children. Journal of Sports Sciences, 26(14), 1557-1565.
Freedson, P. S., Melanson, E., & Sirard, J. (1998). Calibration of the computer science and applications, Inc. accelerometer. Medicine & Science in Sports & Exercise, 30(5), 777-781.
Gill, J. M., Bhopal, R., Douglas, A., Wallia, S., Bhopal, R., Sheikh, A., . . . Wild, S. H. (2011). Sitting time and waist circumference are associated with glycemia in U.K. South Asians: data from 1,228 adults screened for the PODOSA trial. Diabetes Care, 34(5), 1214-1218.
Liangruenrom, N., Suttikasem, K., Craike, M., Bennie, J. A., Biddle, S. J. H. and Pedisic, Z. (2018). Physical activity and sedentary behaviour research in Thailand: a systematic scoping review. BMC Public Health. 18(1):733.
Melanson, E. L., Jr., & Freedson, P. S. (1995). Validity of the computer science and applications, Inc. (CSA) activity monitor. Medicine & Science in Sports & Exercise, 27(6), 934-940.
Mitre, N., Lanningham-Foster, L., Foster, R., & Levine, J. A. (2009). Pedometer accuracy for children: can we recommend them for our obese population? Pediatrics, 123(1), e127-131.
O’hara, N. M., Baranowski, T., Wilson, B. S., Parcel, G. S., & Simons-Morton, B. G. (1989). Validity of the observation of children’s physical activity. Research Quarterly for Exercise and Sport, 60(1), 42-47.
Puhl, J., Greaves, K., Hoyt, M., & Baranowski, T. (1990). Children’s Activity Rating Scale (CARS): description and calibration. Research Quarterly for Exercise and Sport, 61(1), 26-36.
Rosenberg, D. E., Norman, G. J., Wagner, N., Patrick, K., Calfas, K. J., & Sallis, J. F. (2010). Reliability and validity of the Sedentary Behavior Questionnaire (SBQ) for adults. Journal of Physical Activity and Health, 7(6), 697-705.
Rowlands, A. V., Eston, R. G., & Ingledew, D. K. (1997). Measurement of physical activity in children with particular reference to the use of heart rate and pedometry. Sports Medicine, 24(4), 258-272.
U.S. Department of Health and Human Services. (2018). Physical Activity Guidelines for Americans, 2nd edition.
Shi, Y., Huang, W. Y., Yu, J. J., Sheridan, S., Sit, C. H. P., & Wong, S. H. S. (2019). Compliance and practical utility of continuous wearing of activPALTM in adolescents. Pediatric Exercise Science, 31(3), 363-369.
Stamatakis, E., Gale, J., Bauman, A., Ekelund, U., Hamer, M., & Ding, D. (2019). Sitting time, physical activity, and risk of mortality in adults. Journal of the American College of Cardiology, 73(16), 2062-2072.
Sylvia, L. G., Bernstein, E. E., Hubbard, J. L., Keating, L., & Anderson, E. J. (2014). Practical guide to measuring physical activity. Journal of the Academy of Nutrition and Dietetics, 114(2), 199-208.
The Department of Health. (2005). Choose Health: Be Active: A physical activity guide for older Australians. [online]. Available at https://www1.health.gov.au/internet/main/publishing.nsf/Content/3244D38BBBEBD284CA257BF0001FA1A7/$File/choosehealthbrochure.pdf
The Department of Health. (2009). Physical Activity Recommendations for health and weight management for Thai people with different age groups in 2010. (Report).
The Department of Health. (2014). Australia’s Physical Activity & Sedentary Behaviour Guidelines for Adults (18-64 years). [online]. Available at https://www1.health.gov.au/internet/main/publishing.nsf/Content/F01F92328EDADA5BCA257BF0001E720D/$File/brochure%20PA%20Guidelines_A5_18-64yrs.pdf.
The Department of Health. (2017a). Thai people are engaging in sedentary behaviour around 14 hours a day. [online]. Retrieved from: https://www.anamai.moph.go.th.
The Department of Health. (2017b). Guidelines Australian 24-Hour Movement Guidelines for the Early Years (birth to 5 years): An Integration of Physical Activity, Sedentary Behaviour, and Sleep. [online]. Available at https://www1.health.gov.au/internet/main/publishing.nsf/Content/F01F92328EDADA5BCA257BF0001E720D/$File/Birthto5years_24hrGuidelines_Brochure.pdf.
The Department of Health. (2019). National Physical Activity, Sedentary Behaviour, and Sleep Recommendations for Children and Young People (5-17 years). [online]. Retrieved from: https://www1.health.gov.au/internet/main/publishing.nsf/Content/health-24-hours-phys-act-guidelines.
The Scottish Government Statistics. (2018). Scottish Health Survey Publications. [online]. Retrieved from: https://www.gov.scot/publications/scottish-health-survey-2018-volume-1-main-report/.
Tremblay, M. S., Chaput, J. P., Adamo, K. B., Aubert, S., Barnes, J. D., Choquette, L., ... & Gruber, R. (2017). Canadian 24-hour movement guidelines for the early years (0–4 years): An integration of physical activity, sedentary behaviour, and sleep. BMC Public Health, 17(5), 874.
Tremblay, M. S., Aubert, S., Barnes, J. D., Saunders, T. J., Carson, V., Latimer-Cheung, A. E., . . . (2017). Sedentary Behavior Research Network (SBRN)-Terminology Consensus Project process and outcome. International Journal of Behavioral Nutrition and Physical Activity, 14(1), 75.
Tremblay, M. S., Carson, V., Chaput, J.-P., Connor Gorber, S., Dinh, T., Duggan, M., . . . Janson, K. (2016). Canadian 24-hour movement guidelines for children and youth: an integration of physical activity, sedentary behaviour, and sleep. Applied Physiology, Nutrition, and Metabolism, 41(6), S311-S327.
Trost, S. G., McIver, K. L., & Pate, R. R. (2005). Conducting accelerometer-based activity assessments in field-based research. Medicine & Science in Sports & Exercise, 37(11), S531-S543.
Wilmot, E. G., Edwardson, C. L., Achana, F. A., Davies, M. J., Gorely, T., Gray, L. J., . . . Biddle, S. J. (2012). Sedentary time in adults and the association with diabetes, cardiovascular disease and death: systematicreview and meta-analysis. Diabetologia, 55(11), 2895-2905.
World Health Organization. (2010). Global Recommendations on Physical Activity for Health. Geneva.
World Health Organization. (2019). Guidelines on Physical Activity, Sedentary Behaviour and Sleep for Children Under 5 Years of Age. Genava.
