การพัฒนาบุคลากรทางการกีฬาบนพื้นฐานสมรรถนะ : กรณีศึกษาเจ้าหน้าที่กองอำนวยการนักกีฬาไทยในการแข่งขันมหกรรมกีฬาระดับนานาชาติ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
วัตถุประสงค์ : เพื่อศึกษาสมรรถนะหลักของเจ้าหน้าที่กองอำนวยการนักกีฬาไทยในขั้นตอนการดำเนินการส่งนักกีฬาไปร่วมการแข่งขันมหกรรมกีฬาระดับนานาชาติ
วิธีดำเนินการวิจัย : กลุ่มตัวอย่างเป็นเจ้าหน้าที่กองอำนวยการนักกีฬาไทยฯ จำนวน 20 คน และผู้ทรงคุณวุฒิ คณะกรรมการโอลิมปิคแห่งประเทศไทยฯ จำนวน 10 คน ได้จากการสุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง (purposive sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ เป็นแบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์ที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น โดยผ่านการตรวจสอบคุณภาพเครื่องมือ ด้วยวิธีการหาความแม่นตรงเชิงโครงสร้าง (Construct validity) โดยคำนวณหาค่าดัชนีความสอดคล้อง (Index of item objective congruence) มีค่าเท่ากับ 1 จากการพิจารณาของผู้เชี่ยวชาญและมีค่าความเชื่อมั่น (Reliability) มีความเชื่อมั่นทั้งฉบับ เท่ากับ 0.97
ผลการวิจัย : สมรรถนะหลักของเจ้าหน้าที่กองอำนวยการนักกีฬาไทย ด้านการมุ่งผลสัมฤทธิ์ในภาพโดยรวม มีสมรรถนะในระดับมาก (ค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.00) ด้านการบริการที่ดีในภาพรวม มีสมรรถนะอยู่ในระดับมาก (ค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.09) ด้านการสั่งสมความเชี่ยวชาญในงานในภาพรวม มีสมรรถนะอยู่ในระดับมาก (ค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.06) ด้านจริยธรรมในภาพรวม มีสมรรถนะอยู่ในระดับมาก (ค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.00) ด้านการร่วมแรงร่วมใจในภาพรวม มีสมรรถนะอยู่ในระดับมาก (ค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.00)
สรุปผลการวิจัย : สมรรถนะหลักของเจ้าหน้าที่กองอำนวยการนักกีฬาไทย ประกอบด้วย
1) ด้านการมุ่งผลสัมฤทธิ์ ให้ความสำคัญกับความมุ่งมั่นในการปฏิบัติหน้าที่มากที่สุด
2) ด้านการบริการที่ดี มีความสุขและยินดีให้บริการด้วยความความตั้งใจ
3) ด้านการสั่งสมความเชี่ยวชาญในงาน มีความสนใจใฝ่รู้ในการปฏิบัติหน้าที่
4) ด้านจริยธรรม ตระหนักในบทบาทหน้าที่ ของตนที่มีต่อสังคม
5) ด้านการร่วมแรงร่วมใจ ให้ความร่วมมือกับหมู่คณะเพื่อให้งานสำเร็จลุล่วง สามารถสร้างความเชื่อมั่นให้กับผู้อื่น
ทั้งนี้ ข้อมูลดังกล่าวสามารถนำไปใช้เป็นแนวทางการพัฒนาเจ้าหน้าที่กองอำนวยการนักกีฬาไทยที่เหมาะสมตามสมรรถนะหลักต่อไป
Article Details
เอกสารอ้างอิง
Boontham Kitprida-praksa (2010). Techniques for creating data collection tools for research. 7th edition, Sri Anan Printing, Bangkok.
Boyatizis, R.E. (1982). The Competent Manager. New York: John Wiley&Sons.
Chuchai Smithikrai (2007). Recruiting, selection and performance appraisal of personnel. 2nd edition, Bangkok Publishing.
Danai Thianphut (1997). Personnel management in the next decade. 3rd edition. Bangkok: Chulalongkorn University Press.
David C. McClelland (1965). Achievement Motivation Can Be Developed. Harvard Business Review, November-December 1965, 6-8.
Filppo, E.B (1971). Principles of Personnel Management. (3rd.). New York: McGraw. Hill Book Company. Ireland, Gary Donald (1994), Assessing the Importance of Human Resources Management Competencies from Practitioners’ Perspectives.
M.Ed., University of Alberta (Canada). Ivey, Starla Lynn (2002). Workplace Competencies (SCANS) of Job as reported by human resource personnel. Ed.D., University of Missouri – Columbia. Kanokporn Si Dokmai (2006). Assessment of Personnel Competency in Surat Thani Provincial. Nonthaburi: Sukhothai Thammathirat Open University
Lindner, James R. (2001). Competency Assessment and Human Resources Management of Extension County Chairs. Texas A&M University.
Maneth, P.E. (1988). Faculty Development Practices at Kansas Community College and Analysis of their Perceived Effectiveness”. Dissertation Abstracts International, pp.189-230.
McClelland, D.C. (1973). Testing for Competence rather than for Intelligence, American Psychologist. 28, pp.1-14.
National Olympic Committee of Thailand (2019). Regulations of the National Olympic Committee of Thailand. The National Olympic Committee of Thailand, Bangkok.
Narongwit Saenong (2003). Practice in Modern Human Resource Management. Bangkok: HR Center.
Pornchanok Ketakanath (2008). The Relationship between Leadership and the core competencies of Nonthaburi Municipality. Master of Art Thesis Department of Public Administration Graduate School Mahidol University.
Ratchaneewanit Thanom (2005). Performance Competency Enhancement in Human Resource Management. Journal of Civil Service Commission (OCSC).
Sakawarat Sakulchoti (2007). Development of core competencies of sub district administrative staff in Ban Tak District, Tak Province. Independent study report. Master of Public Administration Program. Khon Kaen University.
Saman Rangsiyokrit (1997). General knowledge about human resource management. 18th edition. Bangkok: Office of the Civil Service Commission.
Sarisa Chantaras, Branch (2011). Performance Competency of Personnel in Financial and Procurement Operations. Of Mahasarakham University. Master of Science Program in Public Security Program in Public Policy. Maha Sarakham University.
Suban Iamwarn (2005). Competency Management of Personnel: Key to Developing Thai Higher Education Institutions. Journal of Graduate Studies. 2 (6): pp. 50-60.
Suriyan, S. and Komkrit, R. (2019). Olympic Movement in Thailand. ICBTS 2019 International Academic Multidiscipline Research Conferences, Amsterdam, pp.33-42.
Suriyan, S., Supitr, S., Issadee, K. (2019)a. The impact of the Thailand Olympic Academy on the Olympic Movement in Thailand. African Journal of Hospitality, Tourism and Leisure, 8(2), pp.1-9.
Somphong Kasemsin (1997). Administration. Bangkok: Thai Wattana Panich.
Tarinei Aphairot (2011). A study of core competencies for personnel development: a case study of the president’s office. Mahidol University Salaya Campus Master of Art Thesis Department of Public Administration Graduate school Mahidol University.
