การเปรียบเทียบแรงปฏิกิริยาจากพื้นในแนวดิ่งและองศาการเคลื่อนไหวของข้อเข่าขณะลงสู่พื้นระหว่างท่าฟาดลูกตะกร้อแบบครึ่งรอบและแบบซันแบคในนักกีฬาเซปักตะกร้อหญิง

บทคัดย่อ

วัตถุประสงค์: เพื่อเปรียบเทียบแรงปฏิกิริยาจากพื้นในแนวดิ่ง และ องศาการเคลื่อนไหวของข้อเข่าในทิศทางต่างๆ ในขณะลงสู่พื้นจากการกระโดดฟาดลูกตะกร้อในท่าฟาดลูกตะกร้อระหว่างแบบครึ่งรอบและแบบซันแบค

วิธีการทดลอง: กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ เป็นนักกีฬาเซปักตะกร้อหญิงทีมชาติไทย อายุระหว่าง 18-35 ปี จำนวน 8 คน โดยเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเฉพาะเจาะจง ทำการฟาดลูกตะกร้อทั้ง 2 รูปแบบ ได้แก่ การกระโดดฟาดแบบครึ่งรอบและแบบซันแบค อย่างละ 5 ครั้ง โดยมีระยะเวลาห่างกันอย่างน้อย 10 นาที ในสนามตะกร้อจำลองที่ติดตั้งกล้องความเร็วสูงจำนวน 9 ตัว และแผ่นวัดแรงปฏิกิริยาในแนวดิ่งจำนวน 1 แผ่น นำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์ทางสถิติด้วยการทดสอบค่าทีแบบไม่เป็นอิสระต่อกัน (Pair t-test) โดยกำหนดความมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05

ผลการวิจัย: (1) ค่าเฉลี่ยของค่าแรงปฏิกิริยาจากพื้นในแนวดิ่งสูงสุดขณะลงสู่พื้นในท่าฟาดลูกตะกร้อแบบซันแบค มีแรงปฏิกิริยาในแนวดิ่งมากกว่าแบบครึ่งรอบ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 (2) ค่าเฉลี่ยของค่ามุมองศาการบิดหมุนข้อเข่าเข้าด้านในขณะลงสู่พื้นในท่าฟาดลูกตะกร้อแบบครึ่งรอบ มีค่าองศาการหมุนเข่าเข้าด้านในมากกว่าแบบซันแบค อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05

สรุปผลการวิจัย: แรงปฏิกิริยาจากพื้นในแนวดิ่งแบบซันแบคมีค่ามากกว่าแบบครึ่งรอบอย่างมีนัยสำคัญ ขณะที่การฟาดลูกแบบครึ่งรอบขณะลงสู่พื้นมีแนวโน้มเหยียดเข่าและมีองศาการหมุนเข่าเข้าด้านในมากกว่าท่าซันแบคอย่างมีนัยสำคัญ ดังนั้น องศาการเคลื่อนไหวของข้อเข่า จึงน่าจะมีผลโดยตรงต่อแรงปฏิกิริยาจากพื้นในแนวดิ่ง