ผลของการฝึกพาวเวอร์โยคะที่มีต่อสมรรถภาพทางกายในนักกีฬาวอลเลย์บอลหญิงระดับมหาวิทยาลัย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
วัตถุประสงค์
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการฝึกพาวเวอร์โยคะที่มีต่อสมรรถภาพทางกายในนักกีฬาวอลเลย์บอลหญิงระดับมหาวิทยาลัย
วิธีดำเนินการวิจัย
กลุ่มตัวอย่างเป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลหญิง โดยเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเฉพาะเจาะจง เป็นนักกีฬาระดับมหาวิทยาลัย อายุ 18-25 ปี จำนวน 20 คน แบ่งกลุ่มตัวอย่างออกเป็น 2 กลุ่มๆ ละ 10 คน ด้วยวิธีการจับคู่จากค่าความแข็งแรงสัมพัทธ์ในท่าบาร์เบลแบ็คสควอท มุมเข่า 110 องศา โดยกลุ่มควบคุมฝึกยืดเหยียดกล้ามเนื้อ และกลุ่มทดลองฝึกพาวเวอร์โยคะ ฝึก 2 ครั้งต่อสัปดาห์ เป็นเวลา 8 สัปดาห์ ทำการวัดความแข็งแรงสัมพัทธ์ พลัง ความอ่อนตัวสะโพก หัวเข่าและข้อเท้า และการทรงตัว ก่อนการฝึก หลังการฝึก 4 และ 8 สัปดาห์ หาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน เปรียบเทียบภายในกลุ่มโดยใช้สถิติ One-way repeated measures analysis of variance (ANOVA) ถ้าพบความแตกต่างจึงเปรียบเทียบความแตกต่างรายคู่ด้วยวิธีของ Bonferroni ระหว่างกลุ่มด้วยสถิติ Independent sample t-test กำหนดความมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
ผลการวิจัย
พบว่าก่อนการทดลองและหลังการฝึก 4 สัปดาห์ ไม่พบความแตกต่างของความแข็งแรงสัมพัทธ์ พลังสูงสุด แรงสูงสุด ความเร็วสูงสุด ความอ่อนตัวข้อเท้า ความอ่อนตัวสะโพก ความอ่อนตัวหัวเข่า ดัชนีการเซ ดัชนีความมั่นคง ระหว่างกลุ่ม และภายในกลุ่มควบคุมและกลุ่มทดลองหลังการฝึก 8 สัปดาห์ พบความแตกต่างของความอ่อนตัวสะโพกกับก่อนการทดลอง ของกลุ่มควบคุม และพบความแตกต่างของความแข็งแรงสัมพัทธ์ พลังสูงสุด แรงสูงสุด ความอ่อนตัวข้อเท้า ความอ่อนตัวหัวเข่า ความอ่อนตัวสะโพก ดัชนีความมั่นคง กับก่อนการทดลอง ของกลุ่มทดลอง และพบความแตกต่างของพลังสูงสุด แรงสูงสุด ความอ่อนตัวข้อเท้า ดัชนีความมั่นคง ระหว่างกลุ่มควบคุมและกลุ่มทดลอง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
สรุปผลการทดลอง
การฝึกพาวเวอร์โยคะสามารถพัฒนาพลังกล้ามเนื้อ การทรงตัว และความอ่อนตัว จึงเหมาะสมที่จะนำมาฝึกเสริมให้กับนักกีฬาวอลเลย์บอลหญิงในระดับมหาวิทยาลัยได้
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
Baechle, T. R., and Earle, R. W. (Eds.). (2008). Essentials of strength training and conditioning. Champaign: Human kinetics.
Birch, B. B. (2010). Power yoga: the total strength and flexibility workout. New York: Simon and Schuster.
Boccolini, G., Brazzit, A., Bonfanti, L., and Alberti, G. (2013). Using balance training to improve the performance of youth basketball players. Sport Sciences for Health, 9(2), 37-42.
Bompa, T., and Buzzichelli, C. (2021). Periodization of strength training for sports. Champaign: Human kinetics.
Bompa, T. O., and Stoenescu, G. (1996). Power training for sport: Plyometrics for maximum power development. Ottawa: Coaching association of Canada.
Carter, R. (2001). Working with texts: a core introduction to language analysis. Bangkok: Psychology Press.
Martin, A. C., and Candow, D. (2019). Effects of online yoga and tai chi on physical health outcome measures of adult informal caregivers. International Journal of Yoga, 12(1), 37-44.
Marieb, E. N., and Hoehn, K. (2015). Human anatomy & physiology. London: Pearson education.
Medeiros, A., Marcelino, R., Mesquita, I., and Palao, J. M. (2014). Physical and temporal characteristics of under 19, under 21 and senior male beach volleyball players. Journal of Sports Science and Medicine, 13(3), 658-665.
Mueller, P. A., Wooden, J. L., and Nutman, A. P. (1992). 3.96 Ga zircons from an Archean quartzite, Beartooth Mountains, Montana. Geology, 20(4), 327-330.
O'Shea, P. (2000). Quantum Strength Fitness II: Gaining the Winning Edge: Applied Strength Training & Conditioning for Peak Performance. Florida: Patrick's books.
Panchitta, S. (2021). Strengthening the body with yoga. Research and Development Institute Journal Chaiyaphum Rajabhat University, 3(2), 15-28.
Parsuraman, T., Krishnan, B. S., Harigaran, D., and Balamurugan, K. (2022). Investigation on the changes of inspiratory reservevolume due to different intensities of circruit training among male football players. Journal of Positive School Psychology, 6(4), 7949-7953.
Pauk, D. (2022). Warm-Up and stretching practices in soccer players-a survey analysis. Master’s thesis, Department of Kinesiology, California State University, Long Beach. Long Beach.
Polglaze, T., and Dawson, B. (1992). The physiological requirements of the specialist positions in volleyball. Sports Coach, 15(1), 32-37.
Roberts, K. J. (2004). Yoga for golfers: a unique mind-body approach to golf fitness. New York: McGraw-Hill.
Salee, S. (2003). Yoga and muscle stretching for health. Bangkok: Prasarnmit.
Salee, S. (2004). Iyenka Yoga Textbook. Bangkok: Fueangfa Printing.
Shiraishi, J. C., and Bezerra, L. M. (2016). Effects of yoga practice on muscular endurance in young women. Complementary Therapies in Clinical Practice, 22, 69-73. https://doi.org/10.1016/j.ctcp.2015.12.007
Shumway-Cook, A., and Woollacott, M. (2000). Attentional demands and postural control: the effect of sensory context. The Journals of Gerontology, 55(1), 10-16.
Skultetyova, D., Czakova, M., KovaCova, N., and Sutka, V. (2019). Influence of power yoga on the explosive strength of upper and lower limbs and heart performance of dancers. International Journal of Yoga, Physiotherapy and Physical Education, 4(6), 1-5.
Sonthaya, S. (2012). Principles of sports training for sports coaches. Bangkok: Chulalongkorn University.
Tamizhmaran, K., and Pushpa, P. M. (2020). Effect of power yoga and pranayama practices on selected physical and physiological variables among intercollegiate sports men. International Journal of Applied Research, 6(8), 190-194.
Tillman, M. D., Hass, C. J., Brunt, D., and Bennett, G. R. (2004). Jumping and landing techniques in elite women’s volleyball. Journal of Sports Science and Medicine, 3(1), 30-36.
Umberger, B. R. (1998). Mechanics of the vertical jump and two-joint muscles: implications for training. Strength and Conditioning Journal, 20(5), 70-74.
Urasanit, M., & Apanukul, S. (2020). Acute Effects of Squat Jump with Different Weights on Peak Power in Female Volleyball Players. Journal of Sports Science and Health, 21(1), 75-83.
