สมรรถภาพทางกายที่สัมพันธ์กับสุขภาพของนักศึกษาคณะวิทยาศาสตร์การกีฬาและสุขภาพมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติวิทยาเขตศรีสะเกษ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
วัตถุประสงค์
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบสมรรถภาพทางกายที่สัมพันธ์กับสุขภาพของนักศึกษาคณะวิทยาศาสตร์การกีฬาและสุขภาพ มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ วิทยาเขตศรีสะเกษ
วิธีดำเนินการวิจัย
กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วยนักศึกษาชายและนักศึกษาหญิง ที่ผ่านการคัดกรองสุขภาพ จำนวน 115 คน แบ่งเป็นชาย 97 คน และ หญิง 18 คน อายุเฉลี่ย 20.17±1.26 ปี เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลคือ แบบทดสอบที่ประยุกต์มาจากแบบทดสอบสมรรถภาพทางกาย สำหรับประชาชนทั่วไป อายุ 19-59 ปี เก็บข้อมูลการทดสอบ 6 รายการ คือ วัดความหนาของไขมันใต้ผิวหนัง ดัชนีมวลกาย นั่งงอตัวไปข้างหน้า แรงบีบมือ ยืน-นั่ง บนเก้าอี้ 60 วินาที ยืนยกเข่าขึ้นลง 3 นาที นำข้อมูลมาวิเคราะห์ผลทางสถิติด้วยการหาค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการวิจัย
นักศึกษาชายมีสมรรถภาพทางกายดังนี้ ความหนาของไขมันใต้ผิวหนังอยู่ในเกณฑ์ปกติ (ค่าเฉลี่ย=19.78±2.99 มิลลิเมตร) ดัชนีมวลกายอยู่ในเกณฑ์สมส่วน (ค่าเฉลี่ย=21.30±1.37 กิโลกรัม/ตารางเมตร) ความยืดหยุ่นในการนั่งงอตัวไปข้างหน้าอยู่ในเกณฑ์ดี (ค่าเฉลี่ย=21.00±1.97 เซนติเมตร) แรงบีบมืออยู่ในเกณฑ์ดีมาก (ค่าเฉลี่ย=0.81±0.09 กิโลกรัม/น้ำหนักตัว) สมรรถภาพการยืน-นั่งบนเก้าอี้ 60 วินาที อยู่ในเกณฑ์ดีมาก (ค่าเฉลี่ย=55.28±5.77 ครั้ง) และสมรรถภาพการยืนยกเข่าขึ้นลง 3 นาที อยู่ในเกณฑ์ดีมาก (ค่าเฉลี่ย=187.47±14.65 ครั้ง) นักศึกษาหญิงมีสมรรถภาพทางกายดังนี้ ความหนาของไขมันใต้ผิวหนังอยู่ในเกณฑ์ปกติ (ค่าเฉลี่ย=21.09±1.26 มิลลิเมตร) ดัชนีมวลกายอยู่ในเกณฑ์ท้วม (ค่าเฉลี่ย=24.15±1.96 กิโลกรัม/ตารางเมตร) ความยืดหยุ่นในการนั่งงอตัวไปข้างหน้าอยู่ในเกณฑ์ปานกลาง (ค่าเฉลี่ย=19.49±2.73 เซนติเมตร) แรงบีบมืออยู่ในเกณฑ์ดี (ค่าเฉลี่ย=0.60±0.07 กิโลกรัม/น้ำหนักตัว) สมรรถภาพการยืน-นั่งบนเก้าอี้ 60 วินาที อยู่ในเกณฑ์ดีมาก (ค่าเฉลี่ย=49.76±4.35 ครั้ง) และสมรรถภาพการยืนยกเข่าขึ้นลง 3 นาที อยู่ในเกณฑ์ดีมาก (ค่าเฉลี่ย=179.18±5.08 ครั้ง)
สรุปผลการวิจัย
สามารถสรุปได้ว่าสมรรถภาพทางกายที่สัมพันธ์กับสุขภาพของนักศึกษาชายและหญิงส่วนใหญ่อยู่ในเกณฑ์ดี อย่างไรก็ตาม มีบางด้าน เช่น ดัชนีมวลกายและความยืดหยุ่นที่ยังควรมีการพัฒนาเพิ่มเติม
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
American College of Sports Medicine. (2018). ACSM's guidelines for exercise testing and prescription (10th ed.). Zuid-Holland: Wolters Kluwer.
Cooper Institute. (2017). Fitnessgram test administration manual (4th ed.). Champaign: Human Kinetics.
Department of Physical Education, Ministry of Tourism and Sports, Sports Science Division. (2019). Manual for testing and standards of physical fitness of children, youth and Thai people. Bangkok: Ministry of Tourism and Sports.
Dodds, R. M., Syddall, H. E., Cooper, R., Benzeval, M., Deary, I. J., Dennison, E. M., Der, G., Gale, C. R., Inskip, H. M., Jagger, C., Kirkwood, T. B., Lawlor, D. A., Robinson, S. M., Starr, J. M., Steptoe, A., Tilling, K., Kuh, D., Cooper, C., and Sayer, A. A. (2014). Grip strength across the life course: normative data from twelve British studies. PlOS ONE, 9(12), e113637. https://doi.org/10.1371/journal.pone.0113637
Haskell, W. L., Lee, I. M., Pate, R. R., Powell, K. E., Blair, S. N., Franklin, B. A., Macera, C. A., Heath, G. W., Thompson, P. D., and Bauman, A. (2007). Physical activity and public health: updated recommendation for adults from the American College of Sports Medicine and the American Heart Association. Medicine and Science in Sports and Exercise, 39(8), 1423-1434.
Hoffman, J. (2014). Physiological aspects of sport training and performance. Champaign: Human Kinetics.
National Institutes of Health. (2021). Managing overweight and obesity in adults: systematic evidence review from the obesity expert panel. Bethesda: National Heart, Lung, and Blood Institute.
Ortega, F. B., Ruiz, J. R., Castillo, M. J., and Sjöström, M. (2008). Physical fitness in childhood and adolescence: a powerful marker of health. International Journal of Obesity, 32(1), 1-11.
World Health Organization. (2020). Global strategy on diet, physical activity and health. Geneva: World Health Organization.
