ผลการรักษาของเทคนิคแอคทีฟรีลีสแบบดัดแปลงและการนวดไทยต่อความสามารถในการทำงานของข้อไหล่และสะบักในผู้ป่วยกลุ่มอาการสะบักจม - Nongharnpitak, Settapong; Arayawichanon, Preeda; Chatchawan, Uraiwan; Paungmali, Aatit; Boonprakob, Yodchai (วารสารกายภาพบำบัด, 2019)
ที่มาและความสำคัญ: ปัจจุบันมีการศึกษาเปรียบเทียบหัตถบำบัดที่ใช้ในการรักษาผู้ป่วยกลุ่มอาการสะบักจม ได้แก่ เทคนิคแอคทีฟรีลีสแบบดัดแปลงและการนวดไทย อย่างไรก็ตาม ยังไม่มีการศึกษาเปรียบเทียบความแตกต่างของผลการรักษาทั้งสองวิธีต่อความสามารถในการทำงานของข้อไหล่และสะบักในผู้ป่วยกลุ่มอาการสะบักจม วัตถุประสงค์: เพื่อเปรียบเทียบผลการรักษาระหว่างเทคนิคแอคทีฟรีลีสแบบดัดแปลง และการนวดไทยต่อความสามารถในการทำงานของข้อไหล่และสะบักในผู้ป่วยกลุ่มอาการสะบักจม วิธีการวิจัย: ผู้ป่วยกลุ่มอาการสะบักจม สุ่มตัวอย่างเป็น 2 กลุ่ม ได้แก่ กลุ่มที่ได้รับการรักษาด้วยเทคนิคแอคทีฟรีลีสแบบดัดแปลง (จำนวน 35 คน) และกลุ่มที่ได้รับการรักษาด้วยการนวดไทย (จำนวน 35 คน) เวลาและความถี่ของการใช้วิธีการรักษาทั้งสองชนิดในการศึกษาครั้งนี้คือ หนึ่งครั้ง 30 นาที และ 3 ครั้งต่อสัปดาห์ ในระยะเวลา 3 สัปดาห์ ตัวแปรที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้ได้แก่ ความสามารถในการทำงานของข้อไหล่และสะบักโดยใช้แบบสอบถามความสามารถของการใช้แขน ไหล่ และมือในการทำกิจกรรมฉบับย่อ (quick disabilities of the arm, shoulder and hand questionaire) และองศาการเคลื่อนไหวของคอและข้อไหล่โดย cervical range of motion goniometer (CROM goniometer) และเครื่องมือโกนิโอมิเตอร์แบบมาตรฐาน ตามลำดับ โดยประเมินผลก่อนการรักษา สัปดาห์ที่สามและสัปดาห์ที่แปดหลังการรักษาครั้งแรก การวิเคราะห์ผลก่อนและหลังการรักษาภายในกลุ่มใช้สถิติ repeated measure ANOVA และการวิเคราะห์ผลความแตกต่างระหว่างกลุ่มใช้สถิติ ANCOVA โดยใช้ค่า pre-test เป็นตัวแปรร่วมในการศึกษา ผลการวิจัย: เมื่อเปรียบเทียบภายในกลุ่มพบว่า ตัวแปรทุกค่าของทั้งสองกลุ่มเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.05) ที่สัปดาห์ที่สามและสัปดาห์ที่แปดเมื่อเปรียบเทียบกับก่อนการรักษา แต่ผลของตัวแปรทั้งสองเมื่อเปรียบเทียบระหว่างสัปดาห์ที่สามและสัปดาห์ที่แปดไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p>0.05) ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อเปรียบเทียบระหว่างกลุ่มพบว่า ค่าตัวแปรทุกค่าไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p>0.05) สรุปผล: เทคนิคแอคทีฟรีลีสแบบดัดแปลงและการนวดไทยมีผลระยะสั้นและระยะยาวในการเพิ่มความสามารถในการทำงานของข้อไหล่และสะบัก และองศาการเคลื่อนไหวของคอและข้อไหล่ในผู้ป่วยกลุ่มอาการสะบักจมไม่แตกต่างกัน