ประสิทธิผลของการฟื้นฟูสภาพโดยการกายภาพบำบัดร่วมกับการฝังเข็มต่อความสามารถในการประกอบกิจวัตรประจำวันของผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมอง: การศึกษาจากเหตุไปหาผลแบบย้อนหลัง - สุ่มมาตย์ , เอื้อมพร; ซองเหล็กนอก , อุมภิกา (วารสารการแพทย์โรงพยาบาลอุดรธานี, 2021)
การศึกษาจากเหตุไปหาผลแบบย้อนหลัง (Retrospective cohort study) มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบค่าความสามารถการประกอบกิจวัตรประจำวัน ในผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองภายหลังได้รับกายภาพบำบัดร่วมกับฝังเข็ม (กลุ่มทดลอง) และได้รับกายภาพบำบัดอย่างเดียว (กลุ่มควบคุม) กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองตีบหรือแตกจำนวน 80 คนที่มารับการฟื้นฟูสภาพในโรงพยาบาลร้อยเอ็ด ระหว่างวันที่ 1 เมษายน 2559 ถึง 31 กันยายน 2561 กลุ่มทดลองได้รับการกายภาพบำบัดร่วมกับการฝังเข็ม 40 คน และกลุ่มควบคุมได้รับการกายภาพบำบัด จำนวน 40 คน เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบบันทึกข้อมูลส่วนบุคคล แบบประเมินกิจวัตรประจำวัน ดัชนีบาร์เธลเอดีแอลฉบับภาษาไทย (Barthel Activities of Daily Living: ADL) วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา, ใช้สถิติ multiple logistic regression สร้าง propensity score เพื่อควบคุมอคติจากการไม่สุ่มและใช้สถิติ ANCOVA ควบคุมผลกระทบของ propensity scores รายงานผลเป็นค่าเฉลี่ยความต่างของดัชนีบาร์เธลเอดีแอลภายหลังการฟื้นฟู และช่วงเชื่อมั่นร้อยละ 95 ผลการศึกษาพบว่ากลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมส่วนใหญ่เป็นเพศชาย ร้อยละ 70.0 และ 65.0 ตามลำดับระยะการดำเนินโรคน้อยกว่า 2 ปี ร้อยละ 50.0 และ 92.5 ตามลำดับกลุ่มทดลองมีดัชนีบาร์เธลเอดีแอลก่อนการทดลองสูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญ 24.89 คะแนน (95%CI: 10.60-36.17; p=0.001) เมื่อควบคุมผลกระทบของ propensity scores พบว่า ดัชนีบาร์เธลเอดีแอลภายหลังการฟื้นฟู กลุ่มทดลองยังคงมากกว่ากลุ่มควบคุม 12.73 คะแนน (95% CI: 3.81-21.65; P=0.006) สรุปผลการศึกษาได้ว่าการกายภาพบำบัดร่วมกับการฝังเข็มสามารถเพิ่มความสามารถในการประกอบกิจวัตรประจำวันของผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองได้เมื่อเปรียบเทียบกับการทำกายภาพบำบัดเพียงอย่างเดียว