สมรรถนะการจัดการดูแลผู้ป่วยที่ใช้เครื่องช่วยหายใจ ของพยาบาลวิชาชีพ โรงพยาบาลนพรัตนราชธานี - ผ่องแผ้ว, กุลญนาท; คชนาม, สมหมาย (วชิรสารการพยาบาล, 2018)
การวิจัยเชิงพรรณนานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยส่วนบุคคลกับสมรรถนะ การจัดการดูแลผู้ป่วยที่ใช้เครื่องช่วยหายใจของพยาบาลวิชาชีพ โรงพยาบาลนพรัตนราชธานี กลุ่มตัวอย่างคัดเลือกแบบเฉพาะเจาะจง คือ พยาบาลวิชาชีพ ปฏิบัติงานในหอผู้ป่วยที่ใช้เครื่องช่วยหายใจมากกว่า 5 ปี โรงพยาบาลนพรัตนราชธานี จำนวน 83 ราย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ แบบสอบถามสมรรถนะ การจัดการดูแลผู้ป่วยที่ใช้เครื่องช่วยหายใจ ประกอบด้วยข้อมูล 2 ส่วน คือ ข้อมูลทั่วไปและสมรรถนะ การจัดการดูแลผู้ป่วยที่ใช้เครื่องช่วยหายใจของพยาบาลวิชาชีพ ตรวจสอบโดยผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 5 ท่าน ได้ค่าความตรงตามเนื้อหา 0.87 ค่าความเที่ยงสัมประสิทธิ์แอลฟาครอนบาค 0.81 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติ หาความสัมพันธ์ของเพียร์สัน ผลการวิจัย พบว่าปัจจัยส่วนบุคคลที่ไม่มีความสัมพันธ์กับสมรรถนะการจัดการดูแลผู้ป่วย ที่ใช้เครื่องช่วยหายใจของพยาบาลวิชาชีพ ได้แก่ อายุ การศึกษา ประสบการณ์การทำงานทั้งหมดและ ในหน่วยงานปัจจุบัน ระดับการศึกษา และการได้รับการฝึกอบรมเพิ่มเติมด้านการดูแลผู้ป่วยใช้เครื่องช่วยหายใจ ส่วนประสบการณ์การดูแลผู้ป่วยใช้เครื่องช่วยหายใจมีความสัมพันธ์กับสมรรถนะการจัดการดูแลผู้ป่วย ที่ใช้เครื่องช่วยหายใจของพยาบาลวิชาชีพทุกด้าน (p<0.05) ยกเว้นด้านการสื่อสาร (p=0.106) ผลการวิจัยนี้สามารถนำไปใช้ประโยชน์ในการกำหนดคุณสมบัติส่วนบุคคลของพยาบาลวิชาชีพเพื่อสมรรถนะในการจัดการดูแลผู้ป่วยที่ใช้เครื่องช่วยหายใจอย่างมีประสิทธิภาพ