ประสิทธิผลของรูปแบบการสนับสนุนอย่างต่อเนื่องในระยะที่ 1 ของการคลอดต่อระดับความปวด และพฤติกรรมการเผชิญความเจ็บปวดในผู้คลอดวัยรุ่นครรภ์แรก โรงพยาบาลหนองคาย

บทคัดย่อ

บทนำ: โรงพยาบาลรัฐบาลส่วนใหญ่ให้ญาติเฝ้าผู้คลอดได้บางเวลาในห้องคลอด เนื่องจากมีพื้นที่จำกัด ลดความเสี่ยงต่อการติดเชื้อ พยาบาลจึงเป็นผู้มีหน้าที่หลักในการดูแลสนับสนุนอย่างต่อเนื่องในระยะที่ 1 ของการคลอดให้แก่ผู้คลอด

วัตถุประสงค์การวิจัย: เพื่อเปรียบเทียบระดับความปวด และพฤติกรรมการเผชิญความปวดของผู้คลอดวัยรุ่นครรภ์แรกกลุ่มที่ได้รับรูปแบบการสนับสนุนอย่างต่อเนื่องในระยะที่ 1 ของการคลอดโดยพยาบาลกับกลุ่มที่ได้รับการดูแลตามปกติ

ระเบียบวิธีวิจัย: เป็นวิจัยกึ่งทดลอง 2 กลุ่ม วัดก่อนหลัง กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้คลอดวัยรุ่นครรภ์แรก แบ่งเป็นกลุ่มควบคุมและกลุ่มทดลอง กลุ่มละ 20 คน เกณฑ์คัดเข้า คือ อายุ 13–19 ปี ตั้งครรภ์เดี่ยว อายุครรภ์ 37–42 สัปดาห์ ทารกมีศีรษะเป็นส่วนนำ ไม่มีภาวะแทรกซ้อน เครื่องมือทดลอง คือรูปแบบการสนับสนุนอย่างต่อเนื่องในระยะที่ 1 ของการคลอด เครื่องมือรวบรวมข้อมูล 2 ชุดเป็นแบบประเมินระดับความปวดและพฤติกรรมการเผชิญความปวดในระยะที่ 1 ของการคลอด ตรวจสอบค่าดัชนีความตรงตามเนื้อหา (IOC) ได้ 0.67-1.00 ค่าความเชื่อมั่นได้ 0.86 และ 0.90 สถิติที่ใช้ ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน Repeated Measurement Analysis of Variance Least Significant Difference

ผลการวิจัย: ระดับความปวดของผู้คลอดวัยรุ่นครรภ์แรก ที่ได้รับรูปแบบการสนับสนุนอย่างต่อเนื่องในระยะที่ 1 ของการคลอดโดยพยาบาลกับกลุ่มที่ได้รับการดูแลตามปกติไม่แตกต่างกัน ส่วนพฤติกรรมการเผชิญความเจ็บปวดของผู้คลอดทั้งกลุ่มควบคุมกับกลุ่มทดลองไม่แตกต่างกันในการประเมินครั้งที่ 1 แต่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ในการประเมินครั้งที่ 2 และ 3 (p <.001)

สรุปผล: รูปแบบการสนับสนุนอย่างต่อเนื่องในระยะที่ 1 ของการคลอด มีส่วนทำให้ผู้คลอดวัยรุ่นครรภ์แรกมีพฤติกรรมการเผชิญความเจ็บปวดที่เหมาะสม

ข้อเสนอแนะ: เป็นแนวทางในการพัฒนาพยาบาลห้องคลอดในการให้การพยาบาลอย่างต่อเนื่อง รวมถึงมีการประสานงานระหว่างแผนกฝากครรภ์ ห้องคลอด และหอผู้ป่วยหลังคลอดเพื่อจัดการพยาบาลแบบสนับสนุนอย่างต่อเนื่อง ส่งผลให้ผู้คลอดวัยรุ่นครรภ์แรกปรับตัวสู่บทบาทการเป็นผู้คลอดได้อย่างเหมาะสม