ประสิทธิผลการใช้แนวปฏิบัติการพยาบาลในการหย่าเครื่องช่วยหายใจต่อความสำเร็จ ระยะเวลาการใช้เครื่องช่วยหายใจ และจำนวนวันนอนในหอผู้ป่วยหนักศัลยกรรมและศัลยกรรมอุบัติเหตุ โรงพยาบาลลำพูน
บทคัดย่อ
บทนำ: แนวปฏิบัติการพยาบาลในการหย่าเครื่องช่วยหายใจที่มีประสิทธิภาพจะช่วยลดระยะเวลาในการใช้เครื่องช่วยหายใจและจำนวนวันนอนโรงพยาบาลได้
วัตถุประสงค์การวิจัย: เพื่อศึกษาประสิทธิผลการใช้แนวปฏิบัติการพยาบาลในการหย่าเครื่องช่วยหายใจต่อความสำเร็จ ระยะเวลาการใช้เครื่องช่วยหายใจ และจำนวนวันนอนในหอผู้ป่วยหนักศัลยกรรมและศัลยกรรมอุบัติเหตุ
ระเบียบวิธีวิจัย: การวิจัยกึ่งทดลอง 2 กลุ่ม วัดหลังการทดลอง กลุ่มตัวอย่างในการศึกษาครั้งนี้ มี 2 กลุ่ม ประกอบด้วยพยาบาลวิชาชีพ จำนวน 21 คน และผู้ป่วยหนักศัลยกรรมที่ได้รับการใส่ท่อช่วยหายใจ สุ่มเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเฉพาะเจาะจง แบ่งเป็นกลุ่มควบคุมและกลุ่มทดลอง กลุ่มละ 35 คน เครื่องมือวิจัยประกอบด้วย แนวปฏิบัติการพยาบาลในการหย่าเครื่องช่วยหายใจ แบบบันทึกข้อมูลส่วนบุคคลของกลุ่มตัวอย่าง แบบเก็บรวบรวมผลลัพธ์ แบบประเมินความเป็นไปได้ของการนำแนวปฏิบัติการพยาบาลไปใช้ และแบบประเมินความพึงพอใจของพยาบาลวิชาชีพต่อการนำแนวปฏิบัติการพยาบาลไปใช้ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ตรวจสอบความตรงทางเนื้อหา ได้ค่าเท่ากับ 1.0 ทดสอบความเชื่อมั่น ได้ค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาร์ครอนบาค อยู่ในช่วง 0.80 – 0.89 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติ Chi-square test และ Mann-Whitney U test
ผลการวิจัย: ผลการศึกษาวิจัย พบว่า 1) ความสำเร็จในการหย่าเครื่องช่วยหายใจในกลุ่มที่ใช้แนวปฏิบัติการพยาบาลในการหย่าเครื่องช่วยหายใจสูงกว่ากลุ่มควบคุม (p < .001) 2) ระยะเวลาในการหย่าเครื่องช่วยหายใจในกลุ่มทดลองสั้นกว่ากลุ่มควบคุม (p < .001) 3) ระยะเวลาการนอนโรงพยาบาลโดยเฉพาะในหอผู้ป่วยหนักศัลยกรรมของกลุ่มทดลองน้อยกว่ากลุ่มควบคุม (p < .001)
สรุปผล: การนำแนวปฏิบัติการพยาบาลในการหย่าเครื่องช่วยหายใจมาใช้ส่งผลให้ผู้ป่วยหนักศัลยกรรมและศัลยกรรมอุบัติเหตุมีอัตราความสำเร็จในการหย่าเครื่องช่วยหายใจที่สูงขึ้น ระยะเวลาการใช้เครื่องช่วยหายใจสั้นลง และระยะเวลาการนอนโรงพยาบาลลดลง
เอกสารอ้างอิง
Wisettiphan T, Pukkham K, Yodrabum S. Development of a model for weaning mechanical ventilation in surgical critically ill patients, Maharaj Nakhon Si Thammarat Hospital. Thai J Cardio Thorac Nurs. 2019;30(2):176–92. (In Thai).
Burns KEA, Rizvi L, Cook DJ, Dodek P, Slutsky AS, Jones A, et al. Variation in the practice of discontinuing mechanical ventilation in critically ill adults: study protocol for an international prospective observational study. BMJ Open. 2019;9(9):e031775.
Wongkharmphan W.Effect of using a weaning protocol in intensive care unit patients, Somdejphra Yupparaj Detudom Hospital. J Health Sci Boromarajonani Coll Nurs Sanpasit thiprasong. 2019;3(2):56–71. (In Thai).
Learahabumrung P, Saisit W, Pimdee Y, Sukhong R, Rattanahongsa N,& Rattanakunuprakarn U. Effect of developing a clinical practice guideline for weaning mechanical ventilation in patients with brain injury, Nakhon Pathom Hospital. Christian Univ Nurs J. 2025;12(1). (In Thai).
Chiaranai C, Benjarak A, Kingsanthia K, & Prommart S, Nursing care for critically ill patients on mechanical ventilation: self-care theory and application of nursing system theory. J Health Educ Nurs. 2022;28(1). (In Thai).
Wannakul A. Development of Clinical Practice Guideline for Weaning Protocol from Mechanical Ventilator in SICU Phatthalung Hospital. Kb. Med. J.2018;1(2):13-24. (In Thai).
Blackwood B, Alderdice F, Burns K, Cardwell C, Lavery G, O’Halloran P. Use of weaning protocols for reducing duration of mechanical ventilation in critically ill adult patients: Cochrane systematic review and meta-analysis. BMJ. 2011;342:c7237.
Winthai A, Sukontawat W. Effectiveness of applying a weaning protocol for mechanically ventilated multi-trauma patients in Surgical ICU 1, Udonthani Hospital. J Nurs Health Educ. 2023;6(2):61–73. (In Thai).
Burns SM, editor. AACN protocols for practice: care of mechanically ventilated patients. 2nd ed. Sudbury (MA): Jones & Bartlett Publishers; 2006.
Faul F, Erdfelder E, Lang AG, Buchner A. G*Power 3: a flexible statistical power analysis program for the social, behavioral, and biomedical sciences. Behav Res Methods. 2007; 39(2) :175–191.
Eamlaor S, & Sunthornsatean P. Development of a clinical nursing practice guideline for weaning protocol from mechanical ventilation in Patient Admitted to Intensive Care Unit, Banpong Hospital, Ratchaburi Province. Reg Med J 4–5. 2023;42(2):277–91. (In Thai).
Thammakijpirote K, Jeamtim N, & Maneewong J. Weaning mechanical ventilation in medical critically ill patients: a systematic review. J Health Promot Qual Life. 2024;4(3):111–23.(In Thai).
Blackwood B, Alderdice F, Burns K, Cardwell C, Lavery G, O’Halloran P. Use of weaning protocols for reducing duration of mechanical ventilation in critically ill adult patients: Cochrane systematic review and meta-analysis. BMJ. 2011;342:c7237. doi:10.1136/bmj.c7237
Jhou HJ, Chen PH, Ou-Yang LJ, Lin C, Tang SE, Lee CH. Methods of weaning from mechanical ventilation in adult: A network meta-analysis. Front Med (Lausanne). 2021;8:752984. doi:10.3389/fmed.2021.752984
Shehab MS, Saadoon MM, Nasser HM, Fathy AM. Nurses performance about safety weaning from mechanical ventilation of critically ill adults and children. Int J Nurs Didactics. 2018;8(11):11–16. doi:10.15520/ijnd.v8i11.2519
Learahabumrung P, Saisit W, Pimdee Y, Sukhong R, Rattanahongsa N, & Rattanakunuprakarn U. Effects of Development of Clinical Practice Guidelines for Weaning of Mechanical Ventilation amongPatients with Brain Injury, Nakhon Pathom Hospital. Journal of Nursing Science Christian University of Thailand 2025; 12 (1).
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนีอุดรธานี
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
