The development of discharge planning model via multidisciplinary collaboration for Stroke patients.

Main Article Content

ดร. วันเพ็ญ ภิญโญภาสกุล
ทิพาพันธ์ สังฆะพงษ์
ศรัณยา โฆสิตะมงคล

Abstract

This action research aimed to develop the discharge planning model via multidisciplinary collaboration for stroke patients  in order to manage effective patient care. The samples of 20 stroke patients, their caregivers, and 5 multidisciplinary team members, were purposively selected. The data collection was


 done by the researchers through the use of the demographic questionnaire, structured discharge  interviewing form, and  the outcome assessment tool.  The results revealed that the discharge planning model consisted of three essential parties, including health care customers, health care providers, and payers. These parties interacted with each other in the focus of patient-centered care while nurses were taking an active role in coordinating for continuity of care. The model implementation resulted in positive outcomes including  reduction of the hospital length of stay as well as  hospital care expenses.  

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
ภิญโญภาสกุล ด. ว., สังฆะพงษ์ ท., & โฆสิตะมงคล ศ. (2016). The development of discharge planning model via multidisciplinary collaboration for Stroke patients. Thai Journal of Nursing, 60(3), 29–35. Retrieved from https://he02.tci-thaijo.org/index.php/TJN/article/view/197521
Section
Research Article

References

กระทรวงสาธารณสุข, สำนักงานนโยบายและยุทธศาสตร์. (2548). สถิติการเสียชีวิตของคนไทย พ.ศ. 2548.
นนทบุรี: ผู้แต่ง.

กระทรวงสาธารณสุข, สถาบันประสาทวิทยา. (2551). แนวทางการพยาบาลผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมอง.
นนทบุรี: ผู้แต่ง.

นิพนธ์ พวงวรินทร์. (2544). โรคหลอดเลือดสมอง. ในจินตนา ศิรินาวิน, สุมาลี นิมมานนิตย์ และวันชัย
วนะชิวนาวิน (บรรณาธิการ). ภาวะฉุกเฉินในอายุรศาสตร์ (หน้า 305-328). กรุงเทพมหานคร:
เรือนแก้วการพิมพ์.

สถาบันพัฒนาและรับรองคุณภาพโรงพยาบาล (2545). แบบประเมินตนเองตามมาตรฐาน HA.
กรุงเทพมหานคร: โฮลิสติก พับบลิชชิ่ง.

ศุภชัย นวลสุทธิ์. (2542). การวางแผนจำหน่ายผู้ป่วยของพยาบาลวิชาชีพในโรงพยาบาลศูนย์และโรงพยาบาล
ทั่วไปภาคใต้. วิทยานิพนธ์พยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.

อารมณ์ บุญเกิด. (2540). ประสิทธิภาพของการเตรียมก่อนกลับบ้านต่อความสามารถในการปฏิบัติตัวของ
ผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมอง และความสามารถในการดูแลผู้ป่วยของผู้ดูแล. วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตร มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหิดล.

อุมา จันทวิเศษ และฉวีวรรณ ยี่สกุล. (2543). การวางแผนการจำหน่ายผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมอง.
สงขลานครินทร์เวชสาร, 18, 155-160.

Armitage, S. K., Kavanagh, K. M., & Hayes, L. J. (1995). An analysis of continuity of case of the interface
of hospital and community nursing services. Camperdown: University of Sydney.

McKeehan, E. M. (1981). Continuing care: A multidisciplinary approach to discharge planning. St. Loius:
Mosby.

Moule, P., Young, P., Glogowsak, M., & Weare, J. (2011). Early discharge stroke team: A participatory
evaluation. International Journal of Therapy and Rehabilitation, 18(6), 319-327.

Wells, D. L., LeClerc, M. , Craig, D., Martin, D. K., & Marshall, V. W. (2002). Evaluation of an
integrated model of discharge planning: Achieving quality discharges in an efficient and ethical
way. Canadian Journal of Nursing Research, 34(3), 103-22.

Wenworth, D. A., & Atkinson, R. P. (1996). Implementation of an acute stroke program decreases
hospitalization costs and length of stay. Stroke, 27, 1040-1043.