Effects of the self-management supporting program on self-management behaviors and HbA1c level among persons with type 2 Diabetes Mellitus at Chiang Klang Hospital, Nan Province

Main Article Content

Thamaporn Potirud
Sumittra Pranfan
Kavisara Song Kror

Abstract

The purpose of this quasi-experimental research was to examine effects of the self-management supporting program on self-management behaviors and HbA1c level among persons with type 2 Diabetes Mellitus (DM) at Chiang Klang Hospital, Nan Province. A sample of 52 persons with type 2 DM attending the diabetic outpatient clinic, was purposively selected. They were equally divided into an experimental and control groups using matched pairs method. The experimental tool was the Self-management Supporting Program, and the data collecting tools were a demographic data questionnaire, and the self-management behaviors scale. Its Cronbach’s alpha coefficient was 0.88. The data were analyzed using descriptive statistics, t-test, Mann-Whitney U test and Wilcoxon signed-ranks test. The results revealed that 1) after experiment, the experimental group had significantly better self-management behaviors and  lower HbA1c level than before experiment  (p < .001).  2) the experimental group had significantly better self-management behaviors and lower HbA1c level than the control group  (p < .001).

Article Details

How to Cite
Potirud, T. . ., Pranfan, S. ., & Song Kror , K. (2020). Effects of the self-management supporting program on self-management behaviors and HbA1c level among persons with type 2 Diabetes Mellitus at Chiang Klang Hospital, Nan Province. Thai Journal of Nursing, 69(2), 11–20. Retrieved from https://he02.tci-thaijo.org/index.php/TJN/article/view/242516
Section
Research Article

References

กระทรวงสาธารณสุข กรมควบคุมโรค สำนักโรคไม่ติดต่อ. (2561). สถานการณ์การดำเนินงานด้านการ

ป้องกันควบคุมโรคไม่ติดต่อ. สืบค้นเมื่อ 13 พฤศจิกายน 2561, จาก

http://www.thaincd.com/document/file/download/paper-manual/NCDUNIATF61.pdf

กระทรวงสาธารณสุข สำนักนโยบายและยุทธศาสตร์. (2560ก). จำนวนและอัตราป่วยของผู้ป่วยในต่อ

ประชากร 100,000 คน จำแนกตามเพศและโรคตามบัญชีจำแนกโรคระหว่างประเทศ ฉบับแก้ไข ครั้งที่

พ.ศ. 2558-2560. สืบค้นเมื่อ 14 ธันวาคม 2561, จาก http://www.moph.go.th

กระทรวงสาธารณสุข สำนักนโยบายและยุทธศาสตร์. (2560ข). อัตราตายต่อประชากร 100,000 คน จำแนก

ตามสาเหตุที่สำคัญ พ.ศ. 2556-2560. สืบค้นเมื่อ 14 ธันวาคม 2561, จาก http://www.moph.go.th

จันทร์จิรา สีสว่าง, ปุลวิชช์ ทองแตง, และดวงหทัย ยอดทอง. (2557). ผลของโปรแกรมสนับสนุนการ

จัดการตนเองในผู้สูงอายุโรคความดันโลหิตสูง. รามาธิบดีพยาบาลสาร, 21(2), 179-192.

ทัศนีย์ ขันทอง, แสงอรุณ อิสระมาลัย, และพัชรี คมจักรพันธุ์. (2556). ผลของโปรแกรมสนับสนุนการ

จัดการตนเองต่อพฤติกรรมการจัดการตนเองและระดับน้ำตาลในเลือดในผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 ที่ใช้

อินซูลิน. วารสารสภาการพยาบาล, 28(1), 85-99.

ธนัญชกร ช่วยท้าว. (2558). ผลของโปรแกรมสนับสนุนการจัดการตนเองในผู้ป่วยโรคปอดอุดกั้นเรื้อรังต่อ

ความรู้ พฤติกรรมการจัดการตนเอง อาการหายใจลำบาก และสมรรถภาพปอด (วิทยานิพนธ์ปริญญา

มหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์). มหาวิทยาลัยบูรพา, ชลบุรี.

ปรางค์ บัวทองคำวิเศษ, ดวงกมล ปิ่นเฉลียว, และสุทธีพร มูลศาสตร์. (2560). ประสิทธิผลของโปรแกรมการ

จัดการตนเองในผู้ป่วยโรคเบาหวานชนิดที่ 2 ในตำบลท่าก๊อ อำเภอแม่สรวย จังหวัดเชียงราย. วารสาร

พยาบาลตำรวจ, 9(1), 105-116.

พัชรี อ่างบุญตา, ลินจง โปธิบาล, และณัฐพงศ์ โฆษชุณหนันท์. (2555). ผลของโปรแกรมสนับสนุนการ

จัดการตนเองต่อพฤติกรรมการจัดการตนเองและระดับฮีโมโกลบินเอวันซีของผู้สูงอายุที่เป็น

โรคเบาหวานชนิดที่ 2. พยาบาลสาร, 39(3), 93-104.

ยุพิน เมืองศิริ, วัลภา คุณทรงเกียรติ, และภาวนา กีรติยุตวงศ์. (2556). ผลของโปรแกรมส่งเสริมความสามารถ

การจัดการตนเองของผู้ป่วยโรคเบาหวานต่อค่าน้ำตาลสะสม. วารสารคณะพยาบาลศาสตร์

มหาวิทยาลัยบูรพา, 21(1), 37-51.

โรงพยาบาลเชียงกลาง หน่วยงานเวชระเบียนและสถิติ. (2561). รายงานประจำปี พ.ศ. 2558-2560. น่าน:

ผู้แต่ง.

วันดี ใจแสน. (2551). การทบทวนวรรณกรรมอย่างเป็นระบบเกี่ยวกับวิธีการควบคุมโรคในบุคคลที่เป็น

เบาหวานชนิดที่ 2 (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์). มหาวิทยาลัยเชียงใหม่,

เชียงใหม่.

ศันสนีย์ กองสกุล. (2552). ผลของโปรแกรมการฝึกทักษะการจัดการตนเองต่อพฤติกรรมการจัดการตนเอง

ในการควบคุมโรคเบาหวานและระดับน้ำตาลในเลือดของผู้ที่เป็นเบาหวานชนิดที่ 2 (วิทยานิพนธ์

ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์). มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, กรุงเทพมหานคร.

สมาคมโรคเบาหวานแห่งประเทศไทย, สมาคมต่อมไร้ท่อแห่งประเทศไทย, กรมการแพทย์ กระทรวง

สาธารณสุข, และสำนักงานหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ. (2560). แนวทางเวชปฏิบัติสำหรับ

โรคเบาหวาน พ.ศ.2560. ปทุมธานี: ร่มเย็น มีเดีย.

American Diabetes Association. (2018). Diabetes care. Retrieved March 2, 2018, from

https://www.diabetesed.net/ wp-content/uploads/2017/12/2018-ADA-Standards-of-

Care.pdf

Bandura, A. (1997). Self-efficacy: The exercise of control. New York: W. H. Freeman.

Creer, L. T. (2000). Self-management of chronic illness. In M. Boekaerts, P.R. Pintrich, & M.

Zeidner. (Eds.). Handbook of self-regulation (pp. 601-629). San Diego, CA: Academic

Press.

Lorig, K. R., & Holman, H. R. (2003). Self-management education: History, definition, outcomes,

mechanisms. The Society of Behavioral Medicine, 26(1), 1-7.

Polit, D., & Hungler, B. (1999). Nursing research: Principle and method (6th ed.). Philadelphia:

Lippincott.

World Health Organization. (2018). Diabetes. Retrieved August 8, 2018, from

https://www.who.int/news-room/fact-sheets/detail/diabetes