ผลการยึดติดของการเคลือบหลุมร่องฟันในเด็กชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ภายหลังการเคลือบหลุมร่องฟัน 3 ปี จังหวัดระนอง ปี 2550

บทคัดย่อ

การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการยึดติดของสารเคลือบหลุมร่องฟันภายหลังการให้บริการ หน่วยทันตกรรมเคลื่อนที่และการเกิดฟันผุของเด็กชั้นประถมศึกษา จังหวัดระนอง กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียน ชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ที่ได้รับการเคลือบหลุมร่องฟันเมื่อขณะอยู่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 จํานวน 130 คน จาก 34 โรงเรียน สถิติที่ใช้ หาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และทดสอบค่า t-test ผลการศึกษา พบว่า การยึดติดของสารเคลือบหลุมร่องฟัน มีการยึดติดสมบูรณ์ ร้อยละ 52.11 หลุดบางส่วน ร้อยละ 7.32 และหลุดทั้งซี่ ร้อยละ 28.73 ประสิทธิผลของการเคลือบหลุมร่องฟัน พบมีฟันผุของฟันถาวรซี่ที่หนึ่ง เมื่อคิดเป็น รายซี่ ร้อยละ 11.83 อัตราการเกิดโรคฟันผุของกลุ่มนักเรียนที่ได้รับการเคลือบหลุมร่องฟัน พบร้อยละ 21.50 กลุ่มที่ไม่ได้รับการเคลือบหลุมร่องฟัน พบร้อยละ 41.50 นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ในโรงเรียนประถม ศึกษาจังหวัดระนอง ที่ได้รับและไม่ได้รับการเคลือบหลุมร่องฟัน มีค่าเฉลี่ยฟันถาวรผุแตกต่างกันอย่างมี นัยสําคัญทางสถิติ ฟันที่ไม่ได้รับการเคลือบหลุมร่องฟัน มีอัตราเสี่ยงต่อการเกิดฟันผุ 2.95 เท่าของฟันที่ได้รับ การเคลือบหลุมร่องฟันผลจากการวิจัยนําไปสู่ข้อเสนอแนะว่าควรมีการดําเนินการโครงการเคลือบหลุมร่องฟันต่อไป เนื่องจากเป็นการป้องกันฟันผุ และช่วยยืดระยะเวลาการผุของฟันออกไป และหน่วยงานควรหามาตรการและ แนวทางแก้ไขเพื่อให้เพิ่มอัตราการยึดอยู่ของการเคลือบหลุมร่องฟันให้สูงขึ้น โดยการพัฒนาทักษะการให้ บริการของเจ้าหน้าที่