การศึกษาไขว้กลุ่มแบบสุ่มเปรียบเทียบผลของการใช้การอัดอากาศแรงดันบวกชนิดต่อเนื่องผ่านทางหน้ากากแบบครอบจมูก และผลของการใช้ออกซิเจนอัตราไหลสูงผ่านสายจมูก ต่อความสัมพันธ์ระหว่างการกลืนและช่วงของการหายใจ ในผู้ป่วยหลังถอดท่อช่วยหายใจ
Swallowing–breathing coordination with CPAP vs HFNC
DOI:
https://doi.org/10.54205/ccc.v33.275059คำสำคัญ:
Continuous positive airway pressure, High flow nasal cannula, Coordination of breathing and swallowing, Post-extubationบทคัดย่อ
บทนำ: ความสัมพันธ์ระหว่างการกลืนและการหายใจที่มีประสิทธิภาพเป็นสิ่งสำคัญในการป้องกันการสำลัก โดยเฉพาะการกลืนในช่วงหายใจออกถือเป็นรูปแบบที่ปลอดภัยที่สุด เครื่องให้ออกซิเจนอัตราไหลสูง (HFNC) และเครื่องช่วยหายใจแบบแรงดันบวกอย่างต่อเนื่อง (CPAP) อาจมีผลต่อความสัมพันธ์ระหว่างการกลืนและการหายใจ แต่ความแตกต่างของผลกระทบระหว่างอุปกรณ์ทั้งสองในผู้ป่วยหลังถอดท่อช่วยหายใจยังไม่ชัดเจน
วัตถุประสงค์: เพื่อเปรียบเทียบผลของ CPAP และ HFNC ต่อความสัมพันธ์ระหว่างการกลืนและการหายใจในผู้ป่วยหลังการถอดท่อช่วยหายใจ และเพื่อประเมินปัจจัยที่มีผลต่อความสัมพันธ์ดังกล่าว
วิธีการ: การศึกษานี้เป็นการทดลองไขว้กลุ่มแบบสุ่มในผู้ป่วยหลังถอดท่อช่วยหายใจ อายุระหว่าง 18–80 ปี ที่ได้รับการใส่ท่อช่วยหายใจแบบไม่น้อยกว่า 48 ชั่วโมง และได้รับการถอดท่อภายใน 48 ชั่วโมงก่อนเข้าร่วมการศึกษา ผู้ป่วยที่ผ่านการทดสอบการกลืนด้วยแบบทดสอบการกลืนน้ำ Modified Water Swallowing Test โดยได้คะแนน ≥4 จะถูกสุ่มเข้าสู่กลุ่ม A (ได้รับ CPAP ตามด้วย HFNC) หรือกลุ่ม B (ได้รับ HFNC ตามด้วย CPAP) ผู้ป่วยจะใช้อุปกรณ์แต่ละชนิดเป็นเวลา 5 นาที จากนั้นจะมีการทดสอบการกลืนน้ำทั้งหมด 3 ครั้ง โดยจะมีการบันทึกกล้ามเนื้อที่เกี่ยวข้องกับการกลืนและการหายใจทำโดยใช้เครื่องตรวจคลื่นไฟฟ้ากล้ามเนื้อผ่านผิวหนัง (surface EMG) และสัญญาณการหายใจจาก ECG (ECG-derived respiration) ความสัมพันธ์ระหว่างการกลืนและการหายใจแบ่งออกเป็น 4 รูปแบบ ได้แก่ E-E (หายใจออก–กลืน–หายใจออก), I-E (หายใจเข้า–กลืน–หายใจออก), E-I (หายใจออก–กลืน–หายใจเข้า), และ I-I (หายใจเข้า–กลืน–หายใจเข้า) ผลการศึกษาหลักคือ ร้อยละของการกลืนรูปแบบ E-E ผลการศึกษารองได้แก่ รูปแบบอื่นๆของความสัมพันธ์ระหว่างการกลืนและการหายใจ ความถี่ของการกลืน ระยะเวลาในการหายใจออก และอัตราการหายใจ การวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติใช้ Linear Mixed-Effects Models
จริยธรรมและการเผยแพร่ผลการศึกษา:
การศึกษานี้ได้รับการอนุมัติจากคณะกรรมการพิจารณาจริยธรรมการวิจัยในมนุษย์ คณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และมีแผนในการเผยแพร่ผลการศึกษาผ่านวารสารวิชาการ รวมถึงการนำเสนอในงานประชุมวิชาการระดับชาติหรือนานาชาติ
Downloads
เอกสารอ้างอิง
Matsuo K, Palmer JB. Anatomy and physiology of feeding and swallowing: normal and abnormal. Phys Med Rehabil Clin N Am. 2008;19:691-707.
Matsuo K, Palmer JB. Coordination of Mastication, Swallowing and Breathing. Jpn Dent Sci Rev. 2009;45:31-40.
Hori R, Isaka M, Oonishi K, Yabe T, Oku Y. Coordination between respiration and swallowing during non-invasive positive pressure ventilation. Respirology. 2016;21:1062-7.
Hori R, Ishida R, Isaka M, Nakamura T, Oku Y. Effects of noninvasive ventilation on the coordination between breathing and swallowing in patients with chronic obstructive pulmonary disease. Int J Chron Obstruct Pulmon Dis. 2019;14:1485-94.
Rattanajiajaroen P, Kongpolprom N. Effects of high flow nasal cannula on the coordination between swallowing and breathing in postextubation patients, a randomized crossover study. Crit Care. 2021;25:365.
Fernando SM, Seely AJE. Post-extubation dysphagia: the truth is hard to swallow. Chest. 2020;158:1806-7.
Brodsky MB, Nollet JL, Spronk PE, Gonzalez-Fernandez M. Prevalence, pathophysiology, diagnostic modalities, and treatment options for dysphagia in critically ill patients. Am J Phys Med Rehabil. 2020;99:1164-70.
Sanuki T, Mishima G, Kiriishi K, Watanabe T, Okayasu I, Kawai M, et al. Effect of nasal high-flow oxygen therapy on the swallowing reflex: an in vivo volunteer study. Clin Oral Investig. 2017;21:915-20.
Ferrer M, Valencia M, Nicolas JM, Bernadich O, Badia JR, Torres A. Early noninvasive ventilation averts extubation failure in patients at risk: a randomized trial. Am J Respir Crit Care Med. 2006;173:164-70.
Hernandez G, Vaquero C, Gonzalez P, Subira C, Frutos-Vivar F, Rialp G, et al. Effect of postextubation high-flow nasal cannula vs conventional oxygen therapy on reintubation in low-risk patients: a randomized clinical trial. JAMA. 2016;315:1354-61.
Hernandez G, Vaquero C, Colinas L, Cuena R, Gonzalez P, Canabal A, et al. Effect of postextubation high-flow nasal cannula vs noninvasive ventilation on reintubation and postextubation respiratory failure in high-risk patients: a randomized clinical trial. JAMA. 2016;316:1565-74.
Nava S, Gregoretti C, Fanfulla F, Squadrone E, Grassi M, Carlucci A, et al. Noninvasive ventilation to prevent respiratory failure after extubation in high-risk patients. Crit Care Med. 2005;33:2465-70.
Wellek S, Blettner M. On the proper use of the crossover design in clinical trials: part 18 of a series on evaluation of scientific publications. Dtsch Arztebl Int. 2012;109:276-81.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 สมาคมเวชบำบัดวิกฤตแห่งประเทศไทย
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.
