Prone positioning reduces ARDS mortality: A meta-analysis for ICU teams

Prone positioning meta-analysis for ARDS

ผู้แต่ง

DOI:

https://doi.org/10.54205/ccc.v34.281631

คำสำคัญ:

กลุ่มอาการหายใจลำบากเฉียบพลัน; การจัดท่านอนคว่ำ; อัตราการเสียชีวิต; การวิเคราะห์อภิมาน; ทีมสหวิชาชีพ; พื้นที่ที่มีทรัพยากรจำกัด

บทคัดย่อ

ความเป็นมา: การจัดท่านอนคว่ำถูกนำมาใช้เป็นการรักษาเสริมสำหรับผู้ป่วยกลุ่มอาการหายใจลำบากเฉียบพลัน (ARDS) เป็นเวลาหลายทศวรรษ อย่างไรก็ตาม ระดับของการลดอัตราการเสียชีวิตยังคงมีความไม่แน่นอน โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากการเผยแพร่งานวิจัยแบบสุ่มที่มีกลุ่มควบคุมหลายฉบับในช่วงการระบาดของโรคโควิด-19

วิธีการศึกษา: ผู้วิจัยดำเนินการทบทวนวรรณกรรมอย่างเป็นระบบและวิเคราะห์อภิมานตามแนวทาง PRISMA 2020 และได้ลงทะเบียนไว้ใน PROSPERO (CRD420261360074) โดยกำหนดการวิเคราะห์ล่วงหน้า ทำการสืบค้นข้อมูลจาก PubMed, Cochrane CENTRAL, CINAHL, Google Scholar และ ThaiJO ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2016 ถึงวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 2026 ร่วมกับการสืบค้นด้วยมือจากรายการอ้างอิงเพิ่มเติม (รวมถึงงานวิจัย 4 ฉบับก่อนปี ค.ศ. 2016) การศึกษานี้คัดเลือกงานวิจัยแบบสุ่มและมีกลุ่มควบคุมที่เปรียบเทียบระหว่างการจัดท่านอนคว่ำและการจัดท่านอนหงายในผู้ป่วย ARDS วัยผู้ใหญ่ (ตามเกณฑ์วินิจฉัย Berlin หรือเกณฑ์ปี ค.ศ. 2024) โดยมีผลลัพธ์หลักคืออัตราการเสียชีวิตภายใน 28 วัน หรืออัตราการเสียชีวิตในโรงพยาบาล ซึ่งถือเป็นข้อจำกัดประการหนึ่ง ผู้วิจัยใช้แบบจำลองความคลาดเคลื่อนแบบสุ่มในการคำนวณค่าความเสี่ยงสัมพัทธ์ (RR) พร้อมช่วงความเชื่อมั่น 95% (CI) ประเมินความเสี่ยงต่ออคติด้วยเครื่องมือ ROB-2 และประเมินระดับความน่าเชื่อถือของหลักฐานตามเกณฑ์ GRADE

ผลการศึกษา: งานวิจัยแบบสุ่มที่มีกลุ่มควบคุมจำนวน 12 ฉบับ (กลุ่มตัวอย่างรวม 3,247 ราย) ผ่านเกณฑ์การคัดเลือก ผลการวิเคราะห์หลักพบว่า การจัดท่านอนคว่ำช่วยลดอัตราการเสียชีวิตได้อย่างมีนัยสำคัญเมื่อเทียบกับการนอนหงาย (RR 0.74, 95% CI 0.65 ถึง 0.84, p<0.001; I²=48%) โดยจะ ให้ประโยชน์สูงสุดในกลุ่มผู้ป่วย ARDS ชนิดรุนแรง (PaO2/FiO2 ≤100 mm Hg; RR 0.66, 95% CI 0.55 ถึง 0.79; ค่า NNT เท่ากับ 6)

ระยะเวลาการนอนคว่ำ ≥16 ชั่วโมงต่อวันสัมพันธ์กับการลดอัตราการเสียชีวิตที่มากกว่า (RR 0.68, 95% CI 0.58 ถึง 0.80; NNT=6) เมื่อเปรียบเทียบกับระยะเวลาที่สั้นกว่า (RR 0.88, 95% CI 0.73 ถึง 1.06; ค่า p ของปฏิสัมพันธ์ = 0.03) โดยผลประโยชน์ดังกล่าวมีความสอดคล้องกันทั้งในสาเหตุจากโควิด-19 และไม่ใช่โควิด-19 (p=0.58) การจัดท่านอนคว่ำเพิ่มอุบัติการณ์การเกิดแผลกดทับ (RR 2.34, 95% CI 1.78 ถึง 3.08; จำนวนผู้ที่ต้องได้รับอันตราย 1 ราย [NNH] = 7) โดยแผลกดทับชนิดรุนแรง (ระยะที่ 3 หรือ 4) พบได้น้อยมาก (ร้อยละ 0.9 ของผู้ป่วยที่นอนคว่ำ) ระดับความน่าเชื่อถือของหลักฐานอยู่ในระดับปานกลางสำหรับอัตราการเสียชีวิต และอยู่ในระดับสูงสำหรับแผลกดทับ

สรุป: การจัดท่านอนคว่ำช่วยลดอัตราการเสียชีวิตในผู้ป่วย ARDS วัยผู้ใหญ่ โดยเฉพาะในกลุ่มที่มีอาการรุนแรงและเมื่อดำเนินการอย่างต่อเนื่อง ≥16 ชั่วโมงต่อวัน ความสำเร็จในการดำเนินงานจำเป็นต้องอาศัยการทำงานร่วมกันอย่างเป็นระบบของทีมสหวิชาชีพ

Downloads

Download data is not yet available.

เอกสารอ้างอิง

Bellani G, Laffey JG, Pham T, Fan E, Brochard L, Esteban A, et al. Epidemiology, patterns of care, and mortality for patients with acute respiratory distress syndrome in intensive care units in 50 countries. JAMA. 2016;315(8):788-800.

Guérin C, Reignier J, Richard JC, Beuret P, Gacouin A, Boulain T, et al. Prone positioning in severe acute respiratory distress syndrome. N Engl J Med. 2013;368(23):2159-68.

Page MJ, McKenzie JE, Bossuyt PM, Boutron I, Hoffmann TC, Mulrow CD, et al. The PRISMA 2020 statement: an updated guideline for reporting systematic reviews. BMJ. 2021;372:n71.

ARDS Definition Task Force, Ranieri VM, Rubenfeld GD, Thompson BT, Ferguson ND, Caldwell E, et al. Acute respiratory distress syndrome: the Berlin Definition. JAMA. 2012;307(23):2526-33.

Matthay MA, Arabi YM, Siegel ER, Ware LB, Bos LDJ, Sinha P, et al. A new global definition of acute respiratory distress syndrome. Am J Respir Crit Care Med. 2024;209(1):37-47.

Taccone P, Pesenti A, Latini R, Polli F, Vagginelli F, Mietto C, et al. Prone positioning in patients with moderate and severe acute respiratory distress syndrome: a randomized controlled trial. JAMA. 2009;302(18):1977-84.

Mancebo J, Fernández R, Blanch L, Rialp G, Gordo F, Ferrer M, et al. A multicenter trial of prolonged prone ventilation in severe acute respiratory distress syndrome. Am J Respir Crit Care Med. 2006;173(11):1233-9.

Lemasson S, Ayzac L, Girard R, Gaillard P, Pavaday K, Guérin C. Does prone positioning increase the risk of pressure ulcers in patients with acute respiratory distress syndrome? Intensive Care Med. 2006;32(6):868-73.

Munshi L, Del Sorbo L, Adhikari NKJ, Hodgson CL, Wunsch H, Meade MO, et al. Prone position for acute respiratory distress syndrome: a systematic review and meta-analysis. Ann Am Thorac Soc. 2017;14(Suppl 4):S280-8.

Sud S, Friedrich JO, Adhikari NKJ, Taccone P, Mancebo J, Polli F, et al. Effect of prone positioning during mechanical ventilation on mortality among patients with acute respiratory distress syndrome: a systematic review and meta-analysis. CMAJ. 2014;186(10):E381-90.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-06-20

รูปแบบการอ้างอิง

1.
Petchprapai N, Kadkokkruad J, Kittipakdee L, Nakkasem P. Prone positioning reduces ARDS mortality: A meta-analysis for ICU teams: Prone positioning meta-analysis for ARDS. Clin Crit Care [อินเทอร์เน็ต]. 20 มิถุนายน 2026 [อ้างถึง 27 กันยายน 2026];34(1):e260017. available at: https://he02.tci-thaijo.org/index.php/ccc/article/view/281631

ฉบับ

ประเภทบทความ

Meta-Analysis