ผลของการรักษากระดูกขากรรไกรล่างหัก ด้วยแผ่นโลหะดามกระดูกขนาด 2.0 มม. 2 ชนิด
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยด้านบุคคล ลักษณะทางคลินิก และผลการรักษาที่เกิดขึ้นหลังการผ่าตัดยึดแผ่นโลหะดามกระดูกชนิดมีหัวสกรูพยุง เปรียบเทียบกับแผ่นโลหะดามกระดูกขนาด 2.0 มม. ในกลุ่มผู้ป่วยกระดูกขากรรไกรล่างหัก ที่แผนกศัลยศาสตร์ช่องปากและแม็กซิลโลเฟเชียล กลุ่มงานทันตกรรม โรงพยาบาลขอนแก่น โดยทำาการศึกษาแบบย้อนหลังจากเวชระเบียนผู้ป่วยจำานวน 73 ราย ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม ปี พ.ศ.2557 ถึงวันที่ 31 มีนาคม ปี พ.ศ.2564 ผลการศึกษาพบว่า มีผู้ป่วยที่มีกระดูกขากรรไกรล่างหักจำานวน 73 ราย อัตราส่วนระหว่างชายต่อหญิงเท่ากับ 6.3 : 1 กลุ่มอายุที่พบบ่อยที่สุดคือ 20-29 ปี สำาหรับพฤติกรรมเสี่ยงพบว่า ส่วนใหญ่มีพฤติกรรมการดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ร้อยละ 60.3 เมื่อเปรียบเทียบความแตกต่างเรื่องเพศ อายุ และพฤติกรรมเสี่ยงพบว่า ทั้ง 2 กลุ่ม ไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำาคัญทางสถิติ (p > 0.05) จำานวนกระดูกหักส่วนใหญ่เป็นแบบตำาแหน่งเดียวร้อยละ 57.5 พบตำแหน่งกระดูกหักที ่แนวประสานคางร้อยละ 58.9 รองลงมาคือมุมขากรรไกรล่างร้อยละ 28.8 วิธีผ่าตัดที่ใช้ส่วนใหญ่คือการเปิดแผลนอกปากร้อยละ 60.3 พบการมัดฟันหลังผ่าตัดร้อยละ 74.0 โดยพบมากกว่าในกลุ ่มที่ใช้แผ่นโลหะดามกระดูกขนาด 2.0 มม. ซึ่งมีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำาคัญทางสถิติ (p < 0.01) เมื่อสรุปข้อมูลประชากรและข้อมูลทางคลินิกระหว่างแผ่นโลหะดามกระดูกทั้ง 2 กลุ่มไม่พบความแตกต่างอย่างมีนัยสำาคัญทางสถิติ สำาหรับผลการเกิดภาวะแทรกซ้อนหลังการรักษาพบภาวะแทรกซ้อนร้อยละ 5.5 (4 ราย) ภาวะแทรกซ้อนที่พบมากที่สุด ได้แก่ ภาวะแผลติดเชื้อ 3 ราย ซึ่งแบ่งเป็นการรักษาโดยใช้แผ่นโลหะดามกระดูกขนาด 2.0 มม. จำานวน 1 ราย และรักษาด้วยแผ่นโลหะดามกระดูกชนิดมีหัวสกรูพยุงจำานวน 2 ราย ภาวะแทรกซ้อนที่เหลือคือภาวะแผลแยกจำานวน 1 รายซึ่งอยู่ในกลุ่มแผ่นโลหะดามกระดูกขนาด 2.0 มม. ความรุนแรงของการเกิดภาวะแทรกซ้อนหลังการรักษาเป็นชนิดรุนแรงน้อยทั้งหมดเมื่อเปรียบเทียบผลการเกิดภาวะแทกซ้อนหลังการรักษาระหว่างผู้ป่วยที่ได้รับการรักษาโดยแผ่นโลหะดามกระดูกชนิดมีหัวสกรูพยุง กับแผ่นโลหะดามกระดูกขนาด 2.0 มม. โดยสถิติทดสอบที่ใช้ Fisher’s exact test พบว่า ผลการเกิดภาวะแทรกซ้อนไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำาคัญทางสถิติ (p >0.05) อาจสรุปผลการศึกษาได้ว่า การรักษากระดูกขากรรไกรล่างหักด้วยแผ่นโลหะดามกระดูกชนิดมีหัวสกรูพยุงและแผ่นโลหะดามกระดูกชนิดมาตรฐาน ไม่พบการเกิดภาวะแทรกซ้อนที่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำาคัญทางสถิติ ดังนั้นปัจจัยต่าง ๆ ทั้งความซับซ้อนของตำาแหน่งกระดูกหัก ปัจจัยด้านผู้ป่วย เศรษฐฐานะ รวมถึงความพร้อมของเครื่องมือในการผ่าตัด จึงเป็นตัวช่วยตัดสินใจในการเลือกชนิดของแผ่นโลหะดามกระดูก
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ข้อคิดเห็นและเนื้อหาที่ปรากฏในบทความเป็นความเห็นส่วนบุคคลของผู้แต่งแต่ละท่าน มิได้สะท้อนถึงทัศนะของวารสารหรือหน่วยงาน/สถาบันต้นสังกัด ความถูกต้องและข้อผิดพลาดใด ๆ เป็นความรับผิดชอบของผู้แต่งโดยเฉพาะการนำบทความ เนื้อหา ข้อมูล หรือภาพประกอบไปใช้ซ้ำหรือเผยแพร่ในลักษณะอื่น ต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจาก สมาคมศัลยศาสตร์ช่องปากและแม็กซิลโลเฟเชียลแห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์
เอกสารอ้างอิง
Murray JM. Mandible fractures and dental trauma. Emerg Med Clin North Am. 2013;31:553-73.
Kruger E, Tennant M. Fractures of the mandible and maxilla: a 10 year analysis. Australas Med J. 2016;9:17-24.
Hansasuta C. Facial bone fracture: a study of 612 cases.Thai J Oral Maxillofac Surg. 1992;6:5-9.
Kangvonkit P, Thearachote P. Facial bone fracture: a study of 1415 cases. Thai J Oral Maxillofac Surg. 1995;9:3-7.
Thearachote P, Kangvonkit P. Maxillofacial Injuries in Chonburi Hospital: a study of 2478 cases. Thai J Oral Maxillofac Surg. 2003;17:99-106.
Boonkasem S, Tharanon W. Maxillofacial injuries at Khon Kaen Hospital: a review of 342 cases. Thai J Oral Maxillofac Surg. 1995;9:8-13.
Bunchaleow N. Maxillofacial injuries in Surin Hospital: a study in 2997 cases. Thai J Oral Maxillofac Surg. 2005;19:75-9.
Janvanissthaporn K. Mandibular fractures: a study at Suratthani Regional Hospital. Thai J Oral Maxillofac Surg.2009;23:38-49.
Juthakitti C. Clinical outcomes in the treatment of mandibular fractures using Thai mini-plates and screws: a prospective study. Thai J Oral Maxillofac Surg. 2014;28:24-32.
Champy M, Lodde JP, Schmitt R. Mandible osteosynthesis by miniature screwed plates via buccal approach. J Oral Maxillofac Surg. 1978;6:14-21.
Cawood JI. Small plate osteosynthesis of mandible fracture. Br J Oral Maxillofac Surg. 1985;23:77-91.
Sauerbier S, Kuenz J, Hauptmann S, Hoogendijk CF,Liebehenschel N, Schön R, et al. Clinical aspects of a 2.0 mm locking plate system for mandibular fracture surgery.J Craniomaxillofac Surg. 2010;38:501-4.
Sauerbier S, Scho NR, Otten JE, Schmelzeisen R, Gutwald R. The development of plate and screw osteosynthesis for the treatment of mandibular fractures e literature review. J Craniomaxillofac Surg. 2008;36:251-9.
Ellis E 3rd, Graham J. Use of a 2.0 mm locking plate/screw system for mandibular fracture surgery. J Oral Maxillofac Surg. 2002;60:642-5.
Gutwald R, Alpert B, Schmelzeisen R. Principle and stability of locking plates. Keio J Med. 2003;52:21-4.
Wusiman P, Tuerxun J, Yaolidaxi B, Moming A. Locking plate system versus standard plate fixation in the management of mandibular fractures: meta-analysis of randomized controlled trials. J Craniofac Surg. 2017;28:1456-61.
Wusiman P, Taxifulati D, Weidong L, Moming A. Three-dimensional versus standard miniplate, lag screws versus miniplate, locking plate versus non-locking miniplates: management of mandibular fracture, a systematic review and meta-analysis. J Craniofac Surg. 2019;14:66-80.
Daniel WW. Biostatistics: a foundation of analysis in the health sciences. 6th ed. New York: John Wiley & Sons; 1995.
Haug RH, Street CC, Goltz M. Does plate adaptation affect stability? A biomechanical comparison of locking and nonlocking plates. J Oral Maxillofac Surg. 2002;60:1319-26.
Chiodo TA, Ziccardi VB, Jana IM, Sabitini C. Failure strength of 2.0 locking versus 2.0 conventional Synthes mandibular plates: a laboratory model. J Oral Maxillofac Surg.2006;64:1475-9.
Camino JR, Moraes RB, Landes C, Luz JGC. Comparison of a 2.0-mm locking system with conventional 2.0- and 2.4-mm systems in the treatment of mandibular fractures:a randomized controlled trial. Oral Maxillofac Surg.2017;21:327-34.
Yang L, Patil PM. Comparative evaluation of 2.0 mm locking plate system vs 2.0 mm non-locking plate system for mandibular angle fracture fixation: a prospective randomized study. Eur Rev Med Pharmacol Sci. 2015;19:552-6.
Collins CP, Leonard GP, Tolas A, Alcalde R. A prospective randomized clinical trial comparing 2.0-mm locking plates to 2.0-mm standard plates in treatment of mandible fractures. J Oral Maxillofac Surg. 2004;62:1392-5.
Zhan S, Jiang Y, Cheng Z, Ye J. A meta-analysis comparing the 2.0-mm locking plate system with the 2.0-mm non locking plate system in treatment of mandible fractures.J Craniofac Surg. 2014;25:2094-7.