ผลของวิธีกำจัดกรดกัดผิวเคลือบฟันที่มีต่อความแข็งแรงยึดเฉือน: การประยุกต์เพื่อผ่าตัดช่วยให้ฟันขึ้น

บทคัดย่อ

การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความแตกต่างของค่าความแข็งแรงยึดเฉือนระหว่างสิ่งยึดติดทางทันตกรรมจัดฟันกับผิวเคลือบฟันที่ใช้วิธีกำจัดกรดกัดผิวเคลือบฟันแตกต่างกันในห้องปฏิบัติการ โดยยึดสิ่งยึดติดทางทันตกรรมจัดฟันกับฟันกรามน้อยบนซี่ที่หนึ่งจำนวน 40 ซี่ แบ่งกลุ่มตัวอย่างออกเป็น 4 กลุ่ม กลุ่มละ 10 ซี่ตามวิธีกำจัดกรดกัดผิวเคลือบฟัน ได้แก่ ใช้ผ้าก๊อซเช็ด ชะล้างด้วยสารละลายโซเดียมคลอไรด์ 0.9% ชะล้างด้วยน้ำกลั่น และชะล้างด้วยน้ำจากกระบอกฉีดรวม ทดสอบวัดค่าความแข็งแรงยึดเฉือนสูงสุดที่ทำให้สิ่งยึดติดทางทันตกรรมจัดฟันหลุดด้วยเครื่องทดสอบสากลระบบไฮโดรลิก นำข้อมูลที่ได้มาเปรียบเทียบค่าความแข็งแรงยึดเฉือนระหว่างกลุ่มด้วยการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว พบว่ากลุ่มที่เช็ดกรดกัดผิวเคลือบฟันออกด้วยผ้าก๊อซมีค่าเฉลี่ยความแข็งแรงยึดเฉือนน้อยกว่ากลุ่มอื่นๆ อย่างมีนัยสำคัญ (p ≤ 0.001) ในขณะที่กลุ่มอื่น ๆ ค่าเฉลี่ยความแข็งแรงยึดเฉือนไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ จากการศึกษาสรุปได้ว่าการใช้สารละลายโซเดียมคลอไรด์ 0.9% น้ำกลั่น และน้ำจากกระบอกฉีดรวมเพื่อชะล้างกรดกัดผิวเคลือบฟันทำให้ความแข็งแรงยึดเฉือนระหว่างสิ่งยึดติดทางทันตกรรมจัดฟันกับผิวเคลือบฟันไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ และเพื่อป้องกันการติดเชื้อที่ตำแหน่งผ่าตัดรวมทั้งเพื่อส่งเสริมการหายของแผลการใช้สารละลายโซเดียมคลอไรด์ 0.9% เพื่อชะล้างกรดกัดผิวเคลือบฟันในการรักษาฟันคุดและฟันฝังด้วยวิธีผ่าตัดร่วมกับการจัดฟันเพื่อช่วยให้ฟันขึ้นจึงเป็นวิธีที่เหมาะสมมากที่สุด