การศึกษาเปรียบเทียบอัตราการติดเชื้อหลังการผ่าตัดกระดูกโหนกแก้มหัก ระหว่างกลุ่มที่ได้รับยาและไม่ได้รับยาปฏิชีวนะหลังผ่าตัด
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การรักษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาเปรียบเทียบอัตราการติดเชื้อของแผลผ่าตัดหลังได้รับการรักษากระดูกโหนกแก้มหักระหว่างกลุ่มที่ได้รับยาและไม่ได้รับยาปฏิชีวนะหลังผ่าตัด 2) ศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อการติดเชื้อต่อกระดูกโหนกแก้มหัก และ 3) เพื่อศึกษาผลอันไม่พึงประสงค์จากการใช้ยาปฏิชีวนะ ทำการเก็บข้อมูลจากเวชระเบียนของกลุ่มผู้ป่วยกระดูกโหนกแก้มหักที่เข้ารับการรักษาที่แผนกศัลยศาสตร์ช่องปากและแม็กซิลโลเฟเชียล โรงพยาบาลชลบุรี ระหว่างเดือนตุลาคม พ.ศ.2556 ถึงเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ.2562 จำนวน 221 ราย แบ่งเป็นผู้ป่วยที่ไม่ได้รับยาปฏิชีวนะหลังผ่าตัดและผู้ป่วยที่ได้รับยาปฏิชีวนะหลังผ่าตัด นำมาคัดแยกข้อมูล ประกอบด้วยข้อมูลทั่วไป ลักษณะบาดแผล รูปแบบการให้ยาปฏิชีวนะ การติดเชื้อบริเวณแผลผ่าตัดซึ่งวินิจฉัยตามเกณฑ์ของศูนย์ควบคุมและป้องกันโรคแห่งสหรัฐอเมริกา และผลอันไม่พึงประสงค์จากการใช้ยาปฏิชีวนะ ผลการศึกษาพบว่า จากผู้ป่วย 221 ราย เป็นเพศชาย 168 ราย (ร้อยละ 76.0) เพศหญิง 53 ราย (ร้อยละ 24.0) อายุเฉลี่ย 31.3 ± 12.6 ปี แบ่งเป็นผู้ป่วยที่ไม่ได้รับยาปฏิชีวนะหลังผ่าตัดจำนวน 68 ราย (ร้อยละ 30.8) และผู้ป่วยที่ได้รับยาปฏิชีวนะหลังผ่าตัดจำนวน 153 ราย (ร้อยละ 69.2) พบอัตราการติดเชื้อหลังผ่าตัดของกลุ่มไม่ได้รับยาปฏิชีวนะป้องกันการติดเชื้อหลังผ่าตัดคิดเป็นร้อยละ 4.41 และกลุ่มได้รับยาปฏิชีวนะป้องกันการติดเชื้อหลังผ่าตัดคิดเป็นร้อยละ 1.96 โดยไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญระหว่าง 2 กลุ่ม โดยปัจจัยเพศ อายุ ดัชนีมวลกาย การสูบบุหรี่ ลักษณะการแตกหักของกระดูกโหนกแก้ม ประเภทแผลผ่าตัด การแบ่งประเภทแผลผ่าตัด บริเวณแผลผ่าตัด และการผ่าตัดร่วมกับการเสริมหรือตกแต่งกระดูกเบ้าตา ไม่มีความสัมพันธ์กับการติดเชื้อของแผลหลังผ่าตัด และพบผู้ป่วยใหม่แพ้ยาปฏิชีวนะชนิดที่ 4 โดยแพ้ยา cefazolin, dicloxacillin และ amoxicillin ร้อยละ 1.36 สรุปได้ว่าผู้ป่วยที่มีกระดูกโหนกแก้มหักมีอัตราการติดเชื้อหลังผ่าตัดต่ำ ดังนั้นควรพิจารณาใช้ยาปฏิชีวนะอย่างสมเหตุสมผลในการป้องกันการติดเชื้อ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ข้อคิดเห็นและเนื้อหาที่ปรากฏในบทความเป็นความเห็นส่วนบุคคลของผู้แต่งแต่ละท่าน มิได้สะท้อนถึงทัศนะของวารสารหรือหน่วยงาน/สถาบันต้นสังกัด ความถูกต้องและข้อผิดพลาดใด ๆ เป็นความรับผิดชอบของผู้แต่งโดยเฉพาะการนำบทความ เนื้อหา ข้อมูล หรือภาพประกอบไปใช้ซ้ำหรือเผยแพร่ในลักษณะอื่น ต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจาก สมาคมศัลยศาสตร์ช่องปากและแม็กซิลโลเฟเชียลแห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์
เอกสารอ้างอิง
McGoldrick DM, Fragoso-Iniguez M, Lawrence T, McMillan K. Maxillofacial injuries in patient with major trauma. Br J Oral Maxillofac Surg. 2018;56:496-500.
Soong PL, Schaller B, Zix J, Iizuka T, Mottini M, Lieger O. The role of postoperative prophylactics in the treatment of facial fractures: a randomised, double-blind, placebo- controlled pilot clinical study. Part 3: Lefort and zygomatic fractures in 94 patients. Br J Oral Maxillofac Surg. 2014;52:329-33.
Montovani JC, Pirani de Campos LM, Gomes MA, Salva de Moraes VR, Ferreira FD, Nogueira EA. Etiology and incidence facial fractures in children and adult. Rev Bras Otorrinolaringol. 2006;72:235-41.
Gassner R, Tuli T, Hachl O, Rudisch A, Ulmer H. Cranio-maxillofacial trauma: a 10 years review of 9543 cases with 21067 injuries. J Cranio Maxillofac Surg. 2003;31:51-61.
Young PY, Khadaroo RG. Surgical site infection. Surg Clin N Am. 2014;94:1245-64.
OmarAbubaker A. Use of prophylactic antibiotics in preventing infection of traumatic injuries. Dent Clin N Am. 2009;53:707-15.
Laskin DM. The use of prophylactic antibiotics for the prevention of postoperative infections. Oral Maxillofacial Surg Clin N Am. 2003;15:155-60.
World Health Organization. Protocol for surgical site infection surveillance with a focus on settings with limited resources. Geneva: World Health Organization; 2018.
Kumar S, Leaper DJ. Classification and management of acute wounds. Surg (Oxford). 2007;26:43-7.
Knepil GJ, Loukota RA. Outcomes of prophylactic antibiotics following surgery for zygomatic bone fractures. J Cranio Maxillofac Surg. 2010;38:131-3.
Chole RA, Yee J. Antibiotic prophylaxis for facial fractures. Arch Otolaryngol Head Neck Surg. 1987;113:1055-7.
Center for Disease Dynamics, Economics & Policy. The state of the World's antibiotics 2015. Washington, DC: CDDEP; 2015.
Bowater RJ, Stirling SA, Lilford RJ. Is antibiotic prophylaxis in surgery a generally effective intervention?: testing a generic hypothesis over a set of meta-analyses. Ann Surg. 2009;249:551-6.
Lauder A, Jalisi S, Spiegel J, Stram J, Devaiah A. Antibiotic prophylaxis in the management of complex midface and frontal sinus trauma. Larygoscope. 2010;120:1940-5.
Andreasen JO, Jensen SS, Scbwartz O, Hillerup Y. A systematic review of prophylactic antibiotics in the surgical treatment of maxilofacial fractures. J Oral Maxillofac Surg. 2006;64:1664-8.
Bartella AK, Lemmen S, Burnic A, Kloss-Brandstatter A, Kamal M, Breisach T, et al. Influence of a strictly perioperative antibiotic prophylaxis vs a prolonged postoperative prophylaxis on surgical site infections in maxillofacial surgery. Infection. 2018;46:225-30.
Habib AM, Wong AD, Schreiner GC, Satti KF, Riblet NB, Johnson HA, et al. Postoperative prophylactic antibiotics for facial fractures: a systematic review and meta-analysis. Laryngoscope. 2019;129:82-95.
Campos GB, Lucena EE, da Silva JS, Gomes PP, Germano AR. Efficacy assessment of two antibiotic prophylaxis regimens in oral and maxillofacial trauma surgery: preliminary results. Int J Clin Exp Med. 2015;8:2846-52.
Adalarasan S, Mohan A, Pasupathy S. Prophylactic antibiotics in maxillofacial fractures: a requisite?. J Craniofac Surg. 2010;21:1009-11