การติดเชื้อมิวคอร์ไมโคซิสในโพรงอากาศกระดูกขากรรไกรบน: รายงานผู้ป่วย 1 ราย
Main Article Content
บทคัดย่อ
มิวคอร์ไมโคซิสเป็นโรคติดเชื้อราชนิดลึกที่สามารถเกิดขึ้นได้ทั้งในคนและสัตว์ โดยกลุ่มเชื้อมิวโคราเลสซึ่งกระจายอยู่ทั่วไปตามดินและในอากาศ การติดเชื้อในคนส่วนใหญ่ได้รับเชื้อจากการหายใจเอาสปอแรงจิโอสปอร์เข้าไปหรือจากการสัมผัสโดยตรง เช่น ผิวหนังที่ได้รับบาดเจ็บ เยื่อบุลูกตา มักพบในผู้ป่วยที่มีภาวะภูมิคุ้มกันบกพร่อง เช่น ผู้ป่วยมะเร็งเม็ดเลือด ผู้ป่วยปลูกถ่ายไขกระดูก และพบได้บ่อยในผู้ป่วยโรคเบาหวานที่ควบคุมระดับนํ้าตาลได้ไม่ดี โดยการติดเชื้อมิวคอร์ไมโคซิสสามารถพบได้บ่อยที่บริเวณใบหน้าและสมอง
ผู้ป่วยหญิงไทยอายุ 62 ปี มีโรคประจําตัวคือ โรคเบาหวานชนิดที่ 2 หอบหืด และไตวายเรื้อรังระยะที่ 2 มาพบทันตแพทย์ด้วยอาการมีกระดูกเบ้าฟันเผยผึ่งบริเวณด้านซ้ายของกระดูกขากรรไกรบนภายหลังการถอนฟัน ได้รับการรักษาด้วยการกรอแต่งกระดูกและเย็บแผ่นเหงือกปิดแต่อาการไม่ดีขึ้น จึงถูกส่งตัวมาคลินิกศัลยศาสตร์ช่องปากและแม็กซิลโลเฟเชียล เพื่อรับการรักษาต่อ ผู้ป่วยได้รับการตัดชิ้นกระดูกเพื่อการวินิจฉัย พบลักษณะของการติดเชื้อ
มิวคอร์ไมโคซิส ทําการตรวจวินิจฉัยขอบเขตการติดเชื้อด้วยภาพรังสีส่วนตัดอาศัยคอมพิวเตอร์ พบการทําลายของโพรงอากาศขากรรไกรบนด้านซ้ายและลุกลามเข้าโพรงอากาศเอทมอยด์ส่วนหน้า
รายงานผู้ป่วยนี้จะได้อภิปรายถึงขั้นตอนการรักษาด้วยการผ่าตัด การให้ยาต้านเชื้อรา ภาวะแทรกซ้อนและผลข้างเคียงระหว่างการให้ยา รวมทั้งการบูรณะความวิการภายหลังการรักษา
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ข้อคิดเห็นและเนื้อหาที่ปรากฏในบทความเป็นความเห็นส่วนบุคคลของผู้แต่งแต่ละท่าน มิได้สะท้อนถึงทัศนะของวารสารหรือหน่วยงาน/สถาบันต้นสังกัด ความถูกต้องและข้อผิดพลาดใด ๆ เป็นความรับผิดชอบของผู้แต่งโดยเฉพาะการนำบทความ เนื้อหา ข้อมูล หรือภาพประกอบไปใช้ซ้ำหรือเผยแพร่ในลักษณะอื่น ต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจาก สมาคมศัลยศาสตร์ช่องปากและแม็กซิลโลเฟเชียลแห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์
เอกสารอ้างอิง
Centers for Disease Control and Prevention. Mucormycosis: the basics. [cited 2017 Apr 16]. Available from: http://https://
www.cdc.gov/fungal/diseases/mucormycosis/index.html
Neville BW, Damm DD, Allen CM, Chi AC. Mucormycosis. In: Oral and maxillofacial pathology. 4th ed. Canada: Elsvier; 2016. p. 215-7.
Mantadakis E, Samonis G. Clinical presentation of zygomycosis. Clin Microbiol Infect. 2009;15 Suppl 5:15-20.
Lanternier F, Lortholary O. Zygomycosis and diabetes mellitus. Clin Microbiol Infect. 2009;15 Suppl 5:21-5.
Boonsuk J. Mucormycosis. Thai J Tubercul Chest Dis Crit Care. 2013;34:160-81.
Powers AC. Diabetes mellitus: complications in Harrisons priciples of internal medicine. In: Harrison TR, editor. 19th ed. McGraw-Hill; 2015. p. 2422-30.
Metzen D, Böhm H, Zimmermann M, Reuther T, Kübler AC, Müller-Richter UD. Mucormycosis of the head and neck. J Craniomaxillofac Surg. 2012;40:e321-7.
Vijayabala GS, Annigeri RG, Sudarshan R. Mucormycosis in a diabetic ketoacidosis patient. Asian Pac J Trop Biomed. 2013;3:830-3.
American Diabetes Association. Glycemic targets: standards of medical care in diabetes-2020. Diabetes Care. 2020;43(Suppl 1):S66-76.
Papadogeogakis N, Parara E, Petsinis V, Vourlakou C. A case of successfully treated rhinocerebral mucormycosis: dental implications. Int J Dent. 2010;2010:1-4.
Luna B, Drew RH, Perfect JR. Overview of antifungal agents. Otolaryngol Clin North Am. 2000;30:203-15.
Department of Pharmaceutical Sciences, Rajavithi Hospital. Amphotericin B in high risk drug practice guidelines. Rajavithi Hospital. Protexts.com: Bangkok; 2560. p. 13-7.
Shaw JR, Brown JS. Reconstruction of the new maxilla and midface: introducing a new classification. Lancet Oncol. 2010;11:1001-8