ผลของโปรแกรมการพัฒนาคุณภาพการบันทึกทางการพยาบาลสำหรับผู้ป่วยภาวะติดเชื้อในกระแสเลือด หอผู้ป่วยอายุรกรรม โรงพยาบาลปากช่องนานา

ธนิดา สุขรมย์; สมหญิง จำปาปรีดา; เกศรินทร์  พรหมมา

ผู้แต่ง

ธนิดา สุขรมย์ พยาบาลวิชาชีพชำนาญการพิเศษ โรงพยาบาลปากช่องนานา จังหวัดนครราชสีมา
สมหญิง จำปาปรีดา พยาบาลวิชาชีพชำนาญการพิเศษ โรงพยาบาลปากช่องนานา
เกศรินทร์ พรหมมา พยาบาลวิชาชีพชำนาญการพิเศษ โรงพยาบาลปากช่องนานา จังหวัดนครราชสีมา

คำสำคัญ:

การบันทึกทางการพยาบาล, ภาวะติดเชื้อในกระแสเลือด, การนิเทศทางคลินิก, โมเดลการโค้ชแบบโกรว์

บทคัดย่อ

บทนำ: การบันทึกทางการพยาบาลเป็นหลักฐานทางกฎหมายและรากฐานของการสื่อสารระหว่างทีมสหสาขาวิชาชีพเพื่อความปลอดภัยของผู้ป่วย โดยเฉพาะในผู้ป่วยภาวะติดเชื้อในกระแสเลือด (Sepsis) ซึ่งเป็นภาวะฉุกเฉินที่เวลาและคุณภาพการบันทึกส่งผลโดยตรงต่อผลลัพธ์การรักษา
วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมพัฒนาคุณภาพการบันทึกทางการพยาบาลสำหรับผู้ป่วย Sepsis โดยเปรียบเทียบ คุณภาพการบันทึกระหว่างกลุ่มที่ได้รับและไม่ได้รับโปรแกรม
วิธีการดำเนินการวิจัย: การวิจัยนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลองแบบสองกลุ่มวัดผลก่อนและหลังการทดลอง ดำเนินการในหอผู้ป่วยอายุรกรรม โรงพยาบาลปากช่องนานา กลุ่มตัวอย่างเป็นแบบบันทึกทางการ พยาบาลของผู้ป่วย Sepsis จำนวน 92 ฉบับ ได้จากการสุ่มอย่างง่าย แบ่งเป็นกลุ่มเปรียบเทียบและกลุ่มทดลอง กลุ่มละ 23 ฉบับ ก่อนและหลังใช้โปรแกรม โปรแกรมมีระยะเวลา 21 วัน ประกอบด้วย 3 องค์ประกอบ ได้แก่ 1) การอบรมให้ความรู้ 2) การฝึกปฏิบัติทางคลินิก และ 3) การนิเทศทางคลินิกโดยใช้โมเดลการโค้ชแบบโกรว์ (GROW coaching model) เครื่องมือเก็บข้อมูล ได้แก่ แบบตรวจสอบคุณภาพการบันทึกเวชระเบียนตามเกณฑ์ของ สปสช. และแบบประเมินการบันทึกตามแนวปฏิบัติการ พยาบาลเฉพาะโรค Sepsis ตรวจสอบการแจกแจงข้อมูลด้วย Shapiro-Wilk test และวิเคราะห์ข้อมูลด้วย Independent t-test และ Paired samples t-test ที่ระดับนัยสำคัญ .05
ผลการวิจัย: คะแนนคุณภาพการบันทึกตามเกณฑ์ทั่วไปของ สปสช. เพิ่มขึ้นภายในกลุ่มทั้งสองกลุ่มอย่างมีนัยสำคัญ แต่ระหว่าง กลุ่มไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (Mean difference = -0.95, 95% CI: -2.77 ถึง 0.85, p = .294) อย่างไรก็ตาม คะแนนคุณภาพการบันทึกตามแนวปฏิบัติการพยาบาลเฉพาะโรค Sepsis ของกลุ่มทดลองสูงกว่ากลุ่มเปรียบเทียบอย่างมี นัยสำคัญทางสถิติ (Mean difference = 1.73, 95% CI: 0.19 ถึง 3.28, p = .028)
สรุปผลและข้อเสนอแนะ: โปรแกรมพัฒนาคุณภาพที่บูรณาการการให้ความรู้ การฝึกปฏิบัติ และการนิเทศด้วยโมเดลการโค้ช แบบโกรว์เป็นเวลา 21 วัน มีประสิทธิผลในการยกระดับคุณภาพการบันทึกทางการพยาบาลตามแนวปฏิบัติการพยาบาลเฉพาะ โรค sepsis ควรนำโปรแกรมนี้ไปประยุกต์ใช้ในการพัฒนาบุคลากรประจำปีและขยายผลสู่ผู้ป่วยกลุ่มเสี่ยงสูงอื่น ๆ การวิจัยใน อนาคตควรศึกษาความยั่งยืนในระยะยาวและผลกระทบต่อผลลัพธ์ทางคลินิก

เอกสารอ้างอิง

เกตุกาล ทิพย์ทิมพ์วงศ์. (2563). การพัฒนารูปแบบการพยาบาลผู้ป่วยติดเชื้อในกระแสเลือดอย่างรุนแรง (Severe sepsis) ในโรงพยาบาลทุ่งเสลี่ยม. วารสารการแพทย์และสาธารณสุขเขต 2, 5(3), 150–165.

กนกพรรณ งามมุข, กลวิชย์ ตรองตระกูล และอารียา จิรธนานุวัฒน์. (2563). การพัฒนาสมรรถนะพยาบาลวิชาชีพในการเฝ้าระวังผู้ป่วยที่มีภาวะพิษเหตุติดเชื้อในหอผู้ป่วยวิกฤตศัลยกรรม. วชิรเวชสารและ

วารสารเวชศาสตร์เขตเมือง, 4(6), 389-396.

ธนัญชา อัตถจริยา. (2563). บันทึกทางการพยาบาล: Focus charting. ใน คู่มือปฐมนิเทศพยาบาลใหม่ ปี 2563. กองการพยาบาล โรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า.

ประกายทิพย์ พรหมสูตร. (2567). ผลการนิเทศทางคลินิกทางการพยาบาลต่อการติดเชื้อในกระแสเลือด (Sepsis) ของผู้ป่วย โรงพยาบาลสระใคร จังหวัดหนองคาย. วารสารวิจัยสุขภาพโรงพยาบาลและชุมชน, 2(1), 30–40.

ภัทราวรรณ ขุนทอง, และ วารินทร์ บินโฮเซ็น. (2566). คุณภาพการจัดการดูแลผู้มีภาวะติดเชื้อในกระแสเลือดหอผู้ป่วยวิกฤตอายุรกรรม โรงพยาบาลตติยภูมิ. วารสารการ พยาบาลและสุขภาพ สสอท., 5(3), 1–18.

มลิวัลย์ มูลมงคล, ศศิธร ศรีภูษณาพรรณ, ฉวี สิทธิวางค์กูล, ยุพิน ตันอนุชิตติกุล, และ ปิยธิดา จุลละปีย. (2560). ผลการใช้ การบันทึกทางการพยาบาลแบบ Focus charting งานผู้ป่วยใน โรงพยาบาลลำปาง. วารสารวิชาการสาธารณสุข, 26(2), 409-417.

รุ่งอรุณ บุตรศรี, สมพันธ์ หิญชีระนันทน์, และ ปราณี มีหาญพงษ์. (2563).ผลของการนิเทศตามโมเดลการโค้ชแบบโกรว์ของผู้บริหารการพยาบาลระดับต้นต่อความสามารถในการปฏิบัติงานของพยาบาลวิชาชีพ. วารสารมหาวิทยาลัยคริสเตียน, 26(2), 84–96.

วิทวดี สุวรรณศรวล, เพชรสุนีย์ ทั้งเจริญกุล, และ บุญพิชชา จิตต์ภักดี. (2559). การพัฒนาคุณภาพการบันทึกทางการพยาบาล ในโรงพยาบาลนครพิงค์ จังหวัดเชียงใหม่. พยาบาลสาร, 43(3), 128–136.

อรอนงค์ ธาราไพศาลสุข. (2561). ผลของการนิเทศตามโมเดลการโค้ชแบบโกรว์ของผู้บริหารทางการ พยาบาลระดับต้นที่โรงพยาบาลเอกชน [วิทยานิพนธ์ปริญญาพยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยคริสเตียน.

Bloom, B. S. (Ed.). (1956). Taxonomy of educational objectives: The classification of educational goals. Handbook I: Cognitive domain. David McKay.

George, D., & Mallery, P. (2010). SPSS for Windows step by step: A simple guide and reference (10th ed.). Pearson Education.

Glass, G. V., Peckham, P. D., & Sanders, J. R. (1972). Consequences of failure to meet assumptions underlying the fixed effects analyses of variance and covariance. Review of Educational Research, 42(3), 237–288. https://doi.org/10.3102/00346543042003237

GRID BY PEA. (2564). ทฤษฎี 21 วันเปลี่ยนพฤติกรรมเป็นคนใหม่ได้จริงไหม. https://www.gridmag.co/21-days-psycho-cybernetics/

Kieft, R. A. M. M., de Brouwer, B. B. J. M., Francke, A. L., & Delnoij, D. M. J. (2014). How nurses and their work environment affect patient experiences of the quality of care: A qualitative study. BMC Health Services Research, 14, Article 249. https://doi.org/10.1186/1472-6963-14-249

Singer, M., Deutschman, C. S., Seymour, C. W., Shankar-Hari, M., Annane, D., Bauer, M., Bellomo, R., Bernard, G. R., Chiche, J.-D., Coopersmith, C. M., Hotchkiss, R. S., Levy, M. M., Marshall, J. C., Martin, G. S., Opal, S. M., Rubenfeld, G. D., van der Poll, T., Vincent, J.-L., & Angus, D. C. (2016). The Third International Consensus Definitions for Sepsis and Septic Shock (Sepsis-3). JAMA, 315(8), 801–810. https://doi.org/10.1001/jama.2016.0287