A comparative study of health promoting behaviors and quality of life of the elderly participants and did not participate in the elderly club at Samchuk Subdistrict, Samchuk District, Suphanburi Province

Authors

  • ปัญจพจน์ วิมลรัตนชัยศิริ

Keywords:

Older persons Health-promoting behaviors Life quality Elder’s club.

Abstract

                This research is aimed at comparing health promoting behaviors and quality of life of the elderly who join and do not participate in the elderly club activities. The sample consisted of 100 elderly participants who did not participate in the elderly club in Samchuk Subdistrict, Samchuk District, Suphanburi Province. Systematic random sampling was used as a questionnaire tool. Data were analyzed by descriptive statistics, namely frequency distribution, percentage, Mean, standard deviation and inferential statistics, namely Independent t –test.

              The research results were found that the sample group was the elderly who participated in the elderly club of Samchuk Subdistrict.   Most of them had good overall health promoting behaviors (M=3.26, SD =0.24). Health responsibility   the exercise   and nutritional aspects were at a good level (M=3.48, 3.47, 3.39 and 3.27, respectively), while stress management and spiritual development were relatively good (M=3.02 and 3.01, respectively) for the group. An example is the elderly who did not participate in the activities of the elderly club at Samchuk Subdistrict. The overall health promotion behavior was at a relatively good level (M= 3.09, S.D. = 0.31), when classification of each aspect was found to be at a good level. Health responsibility (M=3.33) was at a relatively good level, ie nutrition, interaction between people. Fitness In terms of spiritual development and stress management (M=3.22, 3.16, 3.12, 2.89 and 2.83 respectively), the quality of life of the elderly who participated in the Samchuk Elderly Club was relatively good, ie environmental, physical Social and psychological relations (M=3.51, 3.41, 3.20 and 3.06 respectively) for the elderly group who did not participate in the activities of the Samchuk Elderly Club. The quality of life was relatively good, only in the environmental and physical aspects (M= 3.30 and 3.18, respectively), while the social and psychological relations were relatively poor (M=2.90 and 2.89, respectively). The health of the elderly was found Elderly groups participating in the elderly club activities Behavior to promote health of the elderly in relation to health responsibility Fitness Interpersonal interaction In stress management and overall Were significantly better than the elderly who did not participate in the elderly club activities at levels 0.05, 0.01, 0.01, 0.05, and 0.01, respectively, except for the nutritional health promotion behavior of the elderly. And spiritual development aspects that were found to be no different. And quality of life of the elderly, the elderly group who participated in the elderly club activities, had quality of life of the elderly, physical, psychological, social relations. The environment and overall was better than the elderly who did not participate in the activities of the elderly club. At the level of 0.01, 0.05, 0.01, 0.05 and 0.01, respectively, the relevant agencies should support and encourage the elderly to participate equally in the Samchuk Elderly Club activities. Continuously Especially the health promotion behavior of the elderly regarding health responsibility Fitness Interpersonal interaction In stress management And quality of life of the elderly, physical, psychological, social relations And environment.

References

กรมอนามัย กระทรวงสาธารณสุข. (2563). รายงานประจําปี กรมอนามัย 2562. กรุงเทพฯ: สํานักพิมพ์อักษรกราฟฟิคแอนด์ดีไซน์.
กรมสุขภาพจิต กระทรวงสาธารณสุข. (2559). เครื่องชี้วัดคุณภาพชีวิตขององค์การอนามัยโลกชุดย่อ ฉบับภาษาไทย (WHOQOL-BREF-THAI). นนทบุรี: กรมสุขภาพจิต.
กรมกิจการผู้สูงอายุ กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์. (2560).ยุทธศาสตร์กรมกิจการผู้สูงอายุ 20 ปี ประจำปี พ.ศ. 2561-2580. พิมพ์ครั้งที่ 1 กรุงเทพฯ:
โรงพิมพ์สามลดา.
กู้เกียรติ ก้อนแก้ว ภาณุมาศ ทองเหลี่ยมและศิริยากร ทรัพย์ประเสริฐ. (2562). ปัจจัยพยากรณ์คุณภาพชีวิตผู้สูงอายุที่มีภาวะติดบ้าน อำเภอคลองขลุง จังหวัดกำแพงเพชร. วารสาร
วิชาการสาธารณสุข. 28 (3), 394-401.
กฤษดา พรหมสุวรรณ์. (2560). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมส่งเสริมสุขภาพของผู้สูงอายุในชมรมผู้สูงอายุตำบลหนองไม้แก่น. (วิทยานิพนธ์ปริญญาสาธารณสุขศาสตรมหา
บัณฑิต.สาขาวิชาการจัดการสุขภาพ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครินทร์).
จักรกริช ภูพงษ์ ประยุทธ คำผาสุวรรณและป้อมเพชร พนาลิกุล. (2560). พฤติกรรมสร้างเสริมสุขภาพผู้สูงอายุ : กรณีศึกษาเปรียบเทียบผู้ที่ยังทำงานเพื่อหารายได้กับผู้ที่ไม่ได้
ทำงาน ตำบลทัพหลวงอำเภอบ้านไร่ จังหวัดอุทัยธานี. (วิทยานิพนธ์ปริญญาสาธารณสุขศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยนเรศวร).
จันทนา สารแสง. (2561). คุณภาพชีวิตและพฤติกรรมส่งเสริมสุขภาพของผู้สูงอายุตำบลทุ่งข้าวพวง อำเภอเชียงดาว จังหวัดเชียงใหม่. (วิทยานิพนธ์ปริญญาสาธารณสุขศาสตร
มหาบัณฑิต.มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่).
เจษฎา นกน้อยและวรรณภรณ์ บริพันธ์. (2560). คุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุในจังหวัดสงขลา.วารสารมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์. 9(3), 96-107.
ฉวีวรรณ อุปมานะ. (2561). การพัฒนารูปแบบการดูแลสุขภาพของผู้สูงอายุ โรงเรียนผู้สูงอายุ เทศบาลตำบลหนองบัว อำเภอเมือง จังหวัดอุดรธานี. เอกสารประกอบการประชุม
วิชาการและนำเสนอผลงานวิจัยระดับชาติ ราชธานีวิชาการ ครั้งที่ 3 “นวัตกรรมที่พลิกโฉมสังคมโลก”, 564-576.
ทิพวรรณ พุฒดอน (2560). พฤติกรรมส่งเสริมสุขภาพตนเองของผู้สูงอายุก่อนและหลังเข้าโรงเรียนผู้สูงอายุเทศบาลตำบลหนองหัวแรต อำเภอหนองบุญมาก จังหวัดนครราชสีมา.
วารสารวิจัยและพัฒนาด้านสุขภาพ สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดนครราชสีมา. 3(2), 73-89.
เทศบาลตำบลสามชุก. (2563). รายงานผลการปฏิบัติงานประจำปี 2562.
ธีระวัฒน์ โพธิ์วัฒน์และคณะ. (2562). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการประสบความสำเร็จในชีวิตของผู้สูงอายุในจังหวัดพิจิตร. วารสารวิชาการสาธารณสุข. 28(2), S6-S15.
ธิดารัตน์ เลิศวิทยากุล. (2561). “การทำนายภาวะสุขภาพของผู้สูงอายุตามพฤติกรรมการดูแลสุขภาพ”.วารสารวิทยาลัยบัณฑิตเอเชีย. 8 ฉบับพิเศษ,
287-307.
เบญจพร สว่างศรีและเสริมศิริ แต่งงาม. (2556). การดูแลสุขภาพตนเองของผู้สูงอายุอำเภอสามชุกจังหวัดสุพรรณบุรี. วารสารวิจัยมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ.
1(2), 128-137.
ปัทมา ผาติภัทรกุล ผุสดี ก่อเจดีย์ พเยาว์ พงษ์ศักดิ์ชาติ ศิริธร ยิงเรงเริง ชุติมา บูรพาและประภาส จักรพล. (2561). ประสิทธิผลโปรแกรมส่งเสริมสุขภาพต่อพฤติกรรมสุขภาพของ
ผู้สูงอายุในชุมชน.วารสารวิจัยทางวิทยาศาสตร์สุขภาพ. 12 ฉบับพิเศษ, 52-60.
พัชราภรณ์ พัฒนะ ฉวีวรรณ บุญสุยาและอรนุช ภาชื่น. (2562). คุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุในโรงเรียนผู้สูงอายุจังหวัดสระบุรี. วารสารการส่งเสริมสุขภาพและอนามัยสิ่งแวดล้อม
กระทรวงสาธารณสุข. 42 (1), 103-114.
พัชรี วงศ์ฝั้น. (2562). คุณภาพชีวิตผู้สูงอายุ : การประยุกต์ใช้ทฤษฏี PRECEDE ศาสตร์พระราชาเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน. รวมบทความวิจัย มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่, 345-357.
ภัทราภรณ์ ด้วงเรือง. (2563). การพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุของเทศบาลนครนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี.วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชพฤกษ์. 6(1),
122-34.
ภัทรรดา อุ่นกมล. (2562). การมีส่วนร่วมในกิจกรรมทางสังคม การรับรู้คุณค่าของตนเองและความพึงพอใจในชีวิตของผู้สูงอายุ เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร.วารสารสังคมศาสตร์
มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. 22(1), 125-136.
มนฑิญา กงลาและจรวย กงลา. (2558). พฤติกรรมส่งเสริมสุขภาพของผู้สูงอายุในเขตรับผิดชอบโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพ ตําบลท่าไฮ อำเภอศรีธาตุ จังหวัดอุดรธานี. เอกสาร
ประกอบการประชุมวิชาการและเสนอผลงานวิจัยระดับชาติ “สร้างสรรค์และพัฒนา เพื่อก้าวหน้าสู่ประชาคมอาเซียน” ครั้งที่ 2 วันที่ 18-19 มิถุนายน 2558 ณ วิทยาลัย
นครราชสีมา อําเภอเมือง จังหวัดนครราชสีมา, 101-107.
ยุพิน ทรัพย์แก้ว. (2559). การพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุด้วยหลักสูตรโรงเรียนผู้สูงอายุของศูนย์ความเป็นเลิศด้านการสร้างเสริมสุขภาพผู้สูงอายุ วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี
นครศรีธรรมราช.วารสารการพยาบาลและการศึกษา. 9(2), 25-39.
ยุภา โพผา สุวิมล แสนเวียงจันทร์ และทัศนีย์ พฤกษาชีวะ. (2560). ปัจจัยที่มีผลต่อพฤติกรรมส่งเสริมสุขภาพผู้สูงอายุ: กรณีศึกษาปัจจัยเชิงลึกบ้านคลองโยงหมู่ที่ 1.วารสาร
พยาบาลทหารบก. 18 ฉบับพิเศษ, 266-275.
ฤทธิชัย แกมนาคและสุภัชชา พันเลิศพาณิชย์. (2559). รูปแบบการมีส่วนร่วมในการสร้างเสริมสุขภาพผู้สูงอายุของโรงเรียนผู้สูงอายุวัดหัวฝาย ตำบลสันกลาง อำเภอพาน จังหวัด
เชียงราย. เอกสารประกอบการประชุมสัมมนาวิชาการ “ราชภัฏนครสวรรค์วิจัย ครั้งที่ 1”, 975-987.
สำนักงานพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์จังหวัดนครศรีธรรมราช. (2560). รายงานผลการวิจัยการพัฒนาศูนย์พัฒนาคุณภาพชีวิตและส่งเสริมอาชีพผู้สูงอายุ (ศพอส.) เพื่อ
การพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุจังหวัดนครศรีธรรมราช : กรณีศึกษา ศพอส. จำนวน 26 ศูนย์.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2562). รายงานการศึกษาข้อสมมุติเพื่อใช้ในการคาดประมาณประชากรของประเทศไทย พ.ศ. 2553-2583 (ฉบับปรับปรุง).
กรุงเทพฯ : สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
อภินันท์ สนน้อย. (2560). รูปแบบการพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุในจังหวัดบุรีรัมย์. วารสารชุมชนวิจัย.11(2), 21-38.
อรนิษฐ์ แสงทองสุข. (2563). การศึกษาคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุในประเทศไทย:กรณีศึกษาเขตกรุงเทพมหานคร ปทุมธานี และนนทบุรี. รายงานการวิจัย. คณะบริหารธุรกิจ
มหาวิทยาลัยศรีปทุม.
Health Data Center อำเภอสามชุก. (2562).
Pender, N. J., Murdaugh C. L. and Parsons M. A. (2006). Health Promotion in Nursing Practice.(5th ed). New Jersey: Pearson Education, Inc.
Walker S. N., Sechrist K. R., & Pender, N. J. (1987). The Health-Promoting Lifestyle Profile: Development and psychometric characteristics. Nursing
Research. 36(2), 76-81.
United Nation. (2015). World populations ageing 2015. New York: Author
United Nations, Department of Economic and Social Affairs, Population Division. (2018a). World urbanization prospects: The 2018 revision. New York:
United Nations.

Downloads

Published

2020-12-31

Issue

Section

Research Articles