Program Development Vocal Student Clubs Smoking on Health Literacy to Prevent Smoking among Students of Elementary School level 5 -6, Suphanburi Province

Authors

  • Jaruwan Saningyard Boromarajonani College of Nursing, Suphanburi, Faculty of Nursing, Praboromarajchanok Institute, Ministry of Public Health
  • Pisit Poltana Boromarjonani College of Nursing, Suphanburi, Faculty of Nursing, Praboromarajchanok Institute, Ministry of Public Health
  • Penpak Luk-in Boromarjonani College of Nursing, Suphanburi, Faculty of Nursing, Praboromarajchanok Institute, Ministry of Public Health
  • Jintana Pechmanee Boromarjonani College of Nursing, Suphanburi, Faculty of Nursing, Praboromarajchanok Institute, Ministry of Public Health
  • Khunruetai Thammakijpirote Boromarjonani College of Nursing, Suphanburi, Faculty of Nursing, Praboromarajchanok Institute, Ministry of Public Health
  • Ausaniyaphon Chantorn Boromarjonani College of Nursing, Suphanburi, Faculty of Nursing, Praboromarajchanok Institute, Ministry of Public Health

Keywords:

Health literacy, Smoking prevention, Students

Abstract

           The prevention of smoking among youth is crucial in reducing the number of new smokers in society. This research is a quasi-experimental study with a single group design aimed at examining the effect of a health literacy promotion program to prevent smoking among elementary school students in grades 5 and 6 in Suphanburi Province. The sample group consisted of 100 students, including both male and female adolescents studying in grades 5 and 6, selected by random sampling. The students were divided into an experimental group and a control group, each with 50 students. The experiment involved organizing educational activities and a health literacy development program over a period of 4 weeks. Data were analyzed using descriptive statistics, and the program’s impact was assessed before and after the experiment by comparing the mean differences using a Paired Sample T-test.

          The results of the study showed that after the intervention, the average health literacy scores for preventing smoking of the experimental group were significantly higher than those of the control group (P-value < 0.001). Additionally, the mean scores of the experimental group before and after the experiment also showed a significant difference (P-value < 0.001).

          The study suggests that for preventing smoking among elementary school students, relevant agencies involved in addiction prevention should implement health literacy promotion programs, alongside educating students about the dangers of smoking and how to quit smoking. It is also recommended to develop media literacy skills for elementary students.

References

กรมควบคุมโรค สำนักงานควบคุมการบริโภคยาสูบ. (2559). ความรู้พื้นฐานและประเภทของผลิตภัณฑ์ยาสูบ. (พิมพ์ครั้งที่ 2). ไนซ์ เอิร์ธ ดีไซน์.

กองสถิติเศรษฐกิจ. (2567, 3 เมษายน). การสำรวจการมีการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารในครัวเรือน. สำนักงานสถิติแห่งชาติ. https://www.nso.go.th/nsoweb/nso/survey_detail/jJ?set_lang=th

กองสุขศึกษา กรมสนับสนุนบริการสุขภาพ. (2567, 3 เมษายน). แนวทางการดำเนินงานสุขศึกษาและพฤติกรรมสุขภาพ. กองสุขศึกษา กระทรวงสาธารณสุข. https://hed.hss.moph.go.th/wp-content/uploads/2024/06/แนวทางการดำเนินงานสุขศึกษาและพฤติกรรมสุขภาพ.pdf

กันต์ธสิทธิ์ พิมพ์สอาด และ อิทธิพัทธ์ สุวทันพรกูล. (2562). ประสิทธิผลการใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบเน้นประสบการณ์เพื่อส่งเสริมความรู้ ความตระหนัก และทักษะปฏิบัติด้านอัคคีภัยของนักเรียนระดับประถมศึกษาชั้นปีที่ 6 สังกัดกรุงเทพมหานคร. วารสารพัฒนาการเรียนการสอน มหาวิทยาลัยรังสิต, 13(1), 1-13.

จรุณรักษ์ ยี่ภู่ อุษา คงทอง และ บุญเรือง ศรีเหรัญ. (2561). การพัฒนารูปแบบกิจกรรมการเรียนรู้เพื่อลด ละ เลิกพฤติกรรมการสูบบุหรี่สำหรับผู้ป่วยยาเสพติดเด็กและวัยรุ่น. วารสารวไลยอลงกรณ์ปริทัศน์ (มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์. 8(1). 131 -142.

จารุวรรณ สนองญาติ พิศิษฐ์ พลธนะ เนติยา แจ่มทิม ลักขณา ศิรถิรกุล และ เมทณี ระดาบุตร. (2562). ผลของโปรแกรมการสร้างเสริมความรอบรู้ทางสุขภาวะโดยการเรียนรู้ผ่านเกม ต่อความรอบรู้ทางสุขภาวะในการป้องกันการเสพกัญชาในนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย. วารสารวิทยาลัยพยาบาลพระจอมเกล้า จังหวัดเพชรบุรี, 5(2), 14-27.

จีรภัทร์ รัตนชมภู และ ณรงค์ศักดิ์ หนูสอน. (2563). การป้องกันนักสูบบุหรี่หน้าใหม่ สังคมไทยต้องเปลี่ยนแปลง. วารสารวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี อุตรดิตถ์, 12(1), 13-27.

บุรฉัตร จันทร์แดง. (2560). ปัจจัยที่มีผลต่อพฤติกรรมเสี่ยงต่อยาเสพติดของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น โรงเรียนดงหลวงวิทยา อำเภอดงหลวง จังหวัดมุกดาหาร. [วิทยานิพนธ์ปริญญารัฐประศาสนศาสตร์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม].

ประกิต วาทีสาธกกิจ. (2562). การสูบบุหรี่ของเยาวชน. มูลนิธิรณรงค์เพื่อการไม่สูบบุหรี่.

ปรัชพร กลีบประทุม ศรัณญา เบญจกุล มณฑา เก่งการพานิช และ ธราดล เก่งการพานิช. (2559). ผลของโปรแกรมส่งเสริมการเลิกสูบบุหรี่สำหรับผู้สูบบุหรี่ ในตำบลบางแก้ว อำเภอเมืองอ่างทอง จังหวัดอ่างทอง. วารสารวิชาการ Veridian E - Journal, Silpakorn University ฉบับภาษาไทย สาขาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี, 3(4), 30-43.

ปรียานุช อุทัยรัศมี รุ่งรัตน์ ศรีสุริยเวศน์ และ พรนภา หอมสินธุ์. (2563). ผลของกระบวนการระดมพลังสร้างสรรค์ชุมชนต่อทัศนคติและความตั้งใจในการไม่สูบบุหรี่ของวัยรุ่นชายในสถานสงเคราะห์. วารสารพยาบาลศาสตร์, 43(1), 10-18.

พรรณปพร ลีวิโรจน์ และ อรวรรณ คุณสน. (2559). ผลของโปรแกรมการส่งเสริมความรอบรู้ด้านสุขภาพเพื่อการลด เลิกบุหรี่ของนักศึกษาระดับอาชีวศึกษาในสถาบันแห่งหนึ่งอำเภอเมือง จังหวัดราชบุรี. วารสารสำนักงานป้องกันควบคุมโรคที่ 7 ขอนแก่น, 30(3), 160-170.

พัชราภัณฑ์ ไชยสังข์ ประภาส ธนะ รัชพร ศรีเดช และ นพภัสสร วิเศษ. (2563). ประสิทธิภาพของการพัฒนาศักยภาพด้านความรู้ และทักษะการให้คำปรึกษาเรื่องการเลิกบุหรี่ทางออนไลน์ในสถาบันการศึกษาในแกนนำนักศึกษาพยาบาล. วารสารพยาบาล, 69(1), 36-43.

ภาสกร เนตรทิพย์วัลย์.(2564). โปรแกรมสร้างเสริมความรอบรู้ทางสุขภาพเพื่อพัฒนาพฤติกรรมการป้องกันการสูบบุหรี่ในวัยรุ่นตอนต้นโดยประยุกต์การจัดการเรียนรู้แบบปรากฏการณ์เป็นฐาน. [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ].

วิรัช วรรณรัตน์. (2560). คะแนนสอบและการตัดเกรด. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชพฤกษ์, 2(3), 1-11.

สุกฤตา สวนแก้ว และ ศิวพร อึ้งวัฒนา. (2564). ปัจจัยความรอบรู้ด้านสุขภาพที่สัมพันธ์กับพฤติกรรมการสูบบุหรี่และการดื่มสุราของวัยรุ่น ตำบลยางเนิ้ง อำเภอสารภี จังหวัดเชียงใหม่. วารสารพยาบาลสภากาชาดไทย, 14(2), 93-106.

สำนักเลขานุการคณะรัฐมนตรี. (2565). พระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายยาเสพติด พ.ศ. 2564 ประมวลกฎหมายยาเสพติด พระราชบัญญัติวิธีพิจารณาคดียาเสพติด พ.ศ. 2550 (แก้ไขเพิ่มเติม ฉบับที่ 2 พ.ศ. 2564). บัณฑิตอักษร.

อังศินันท์ อินทรกำแหง. (2560). การสร้างและพัฒนาเครื่องมือความรอบรู้ด้านสุขภาพของคนไทย. สถาบันวิจัยพฤติกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

Best, J. W., & Kahn, J. V. (2003). Research in Education. 9th Edition, Prentice-Hall of India Private Limited, New Delhi.

Cronbach, L. J. (1990). Essentials of psychology testing (5th ed.). New York: Harper.

Faul, F., Erdfelder, E., Lang, A. G., & Buchner, A. (2007). G*Power 3: A flexible statistical power analysis program for the social, behavioral, and biomedical sciences. Behavior Research Methods, 39, 175-191.

Likert, R. (1961). New Pattern of Management. Lipham.

Nutbeam, D. (2009). Defining and measuring health literacy: what can we learn from literacy studies? Int. Journal Public Health, 54, 303-305. https://link.springer.com/article/10.1007/s00038-009-0050-x

World Health Organization. (2016). Guidelines for controlling and monitoring the tobacco epidemic. World Health Organization. https://iris.who.int/handle/10665/42049

Downloads

Published

2025-04-10