The influence of social media exposure, Media literacy, and Health literacy on the Dietary Supplement Consumption Behavior of Adolescent Girls in Bangkok.
Keywords:
Social Media Exposure, Media Literacy, Health Literacy, Dietary Supplement Consumption Behaviors, Adolescent GirlsAbstract
This study aimed to investigate (1) social media exposure, (2) media literacy regarding dietary supplements, (3) health literacy concerning dietary supplements, (4) dietary supplement consumption behaviors, and (5) the predictive power of these factors on dietary supplement consumption behaviors among adolescent girls in Bangkok. A stratified sampling method was employed to select a sample of 400 adolescent girls aged 13–24 years residing in Bangkok. Data were collected using questionnaires and analyzed using descriptive statistics and stepwise multiple linear regression analysis at a significance level of 0.05.
The findings indicated that: (1) participants primarily used TikTok, accessing dietary supplement content daily for more than 20 minutes per session; (2) participants showed a high level of media literacy, with the highest average scores in evaluating media content; (3) health literacy was also high, particularly in verifying product information; (4) dietary supplement consumption behaviors were high, with significant emphasis placed on selecting appropriate products; and (5) social media exposure, media literacy, and health literacy significantly predicted dietary supplement consumption behaviors. The predictive equation derived was Y = 0.316 + 0.484 (health literacy) + 0.223 (social media exposure) + 0.173 (media literacy), explaining 64.3% of the variance.
The study recommends promoting media literacy and health literacy via popular social media platforms like TikTok and incorporating these literacies into educational curricula to encourage safe and informed dietary supplement consumption among adolescent girls.
References
กรมการปกครอง. (2567). ระบบสถิติทางการทะเบียน. https://stat.bora.dopa.go.th/stat/statnew/statMenu/newStat/home.php
ฐิติพงศ์ จิตตวรากูล, ต่อตระกูล อุบลวัตร และพิเชษฐ พิมพ์เจริญ. (2565). พฤติกรรมการเปิดรับ การใช้ประโยชน์และความพึงพอใจที่มีต่อแอปพลิเคชัน ติ๊ก-ต็อกของผู้ใช้บริการกลุ่ม มิลเลนเนียลในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารนิเทศสยามปริทัศน์,ฤ 21(1), 106-120.
ธนัญญา บุญอิน และหทัยกาญจน์ เชาวนพูนผล. (2566). การเฝ้าระวังและการรู้เท่าทันสื่อโฆษณายาและผลิตภัณฑ์เสริมอาหารที่ผิดกฎหมายของอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน:กรณีศึกษาอำเภอนาหมื่นจังหวัดน่าน. วารสารเภสัชกรรมไทย, 16(1), 187-200.
ธนาคารเพื่อการส่งออกและนำเข้าแห่งประเทศไทย. (2564). เทรนดูแลสุขภาพของผู้บริโภคในสหรัฐและจีนโจทย์ที่ผู้ประกอบการต้องเร่งปรับตัว. https://www.exim.go.th/ eximinter/e-news/22176/0521_trend.html.
ปรียาณัฐ เสริมศิลป์ และวิมลพรรณ อาภาเวท. (2561). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อการตัดสินใจซื้ออาหารเสริมเกี่ยวกับรูปร่างที่ได้รับรองมาตรฐานจากสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา (อย.). วารสารเทคโนโลยีสื่อสารมวลชน มทร.พระนคร, 3(2), 30-39.
ปาจรีย์ ผลประเสริฐ, กรรณิกา อุสสาสาร และวิทเอก สว่างจิตร. (2565). ปัจจัยเชิงสาเหตุของการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมสุขภาพของคนไทยในภาวะการแพร่ระบาดของโรคโควิด-19. วารสารมหาวิทยาลัยศิลปากร, 6, 88-89.
พัชราภา เอื้ออมรวนิช. (2563). การรู้เท่าทันสื่อสังคมออนไลน์ของวัยรุ่นไทยในกรุงเทพมหานคร. วารสารมหาวิทยาลัยศิลปากร, 43(3), 97-109.
พิมาย วงศ์ทา. (2567). การวิเคราะห์ปัจจัยของสื่อสังคมออนไลน์ที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจซื้ออาหารเสริม. วารสารวิชาการการประยุกต์ใช้เทคโนโลยีสารสนเทศ, 10(1), 186-204.
มัธยา ธานี. (2564). เนื้อหาสารกับการสื่อสารแบรนด์บุคคลของผู้ใช้งานแอปพลิเคชันติ๊กต๊อกในแคมเปญติ๊กต๊อกยูนิ. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
รัตนาภรณ์ ธนาคุณ. (2564). ปัจจัยด้านสิ่งแวดล้อมของแอปพลิเคชัน TikTok ที่มีผลต่อพฤติกรรมการตัดสินใจซื้อสินค้าของผู้บริโภค. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
วชิรวิทย์ พัดทอง. (2564). ค่านิยมผิวขาวของสาวโรงงานในประเทศไทย: กรณีศึกษาเปรียบเทียบสาวโรงงานต่างกลุ่มช่วงอายุ. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
วุฒิพงษ์ ฐิติรักษ์. (2558). การเปิดรับสื่อ ทัศนคติและเจตนาเชิงพฤติกรรมของผู้บริโภคที่มีต่อผลิตภัณฑ์น้ำดื่มบรรจุขวดในประเทศไทย. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศิริพร จริยาจิรวัฒนา, ภัทรพร บุตรดี และพรวิมล นภาศัย. (2565). ความรอบรู้ด้านสุขภาพและปัจจัยที่เกี่ยวข้องของประชาชนไทยในพื้นที่เขตสุขภาพที่ 6 กระทรวงสาธารณสุข. วารสารการส่งเสริมสุขภาพและอนามัยสิ่งแวดล้อม, 45(2), 25-38.
ศิริพัทร บุญพิมพ์. (2563). การเปิดรับสื่อโฆษณาบนสื่อสังคมออนไลน์และการรู้เท่าทันสื่อโฆษณาที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าเครื่องสำอางของวัยรุ่นในเขตกรุงเทพมหานคร. การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.
ศิลวรา เจริญกุล และชิดชนก เรือนก้อน. (2564). ความรอบรู้ด้านผลิตภัณฑ์สุขภาพและความสัมพันธ์ต่อพฤติกรรมการบริโภคผลิตภัณฑ์สุขภาพที่ถูกต้องของประชาชนในเขตคลองสามวา กรุงเทพมหานคร. วารสารเภสัชกรรมไทย, 14(1), 154-172.
ห้องปฏิบัติการนโยบาย สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2564). เยาวชนเผชิญปัญหาอะไรบ้างในปัจจุบัน? ผลสำรวจเพื่อสร้างนโยบายเพื่อเยาวชนโดยเยาวชน. https://thailandpolicylab.com/youth_poll_result_thai/
อังศินันท์ อินทรกำแหง และพิชชาดา ประสิทธิโชค. (2564). ความรอบรู้ด้านสุขภาพในการใช้ผลิตภัณฑ์เสริมอาหารของกลุ่มช่วงวัยทำงาน: วิเคราะห์เมต้าและโมเดลเชิงสาเหตุ (รายงานการวิจัย). กรุงเทพฯ: สถาบันวิจัยพฤติกรรมศาสตร์, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
Belgiawan, P. F. & Dewanto, K. N. (2020). The Influence of Social Norms and Attitude In Sustainable Fashion Product Purchase Behaviour. American International Journal of Business Management, 3(7), 64-75.
Cronbach, L. J. (1970). Essentials of psychological testing. New York: Harper & Row.
Faul, F., Erdfelder, E., Buchner, A., & Lang, A.-G. (2009). Statistical power analyses using G*Power 3.1: Tests for correlation and regression analyses. Behavior Research Methods, 41, 1149-1160.
Kotler, P., & Keller, K. L. (2016). Marketing management (14th ed.). Shanghai: Shanghai People’s Publishing House.
Maslow, A. H. (1943). A theory of human motivation. Psychological Review, 50, 370-396.
McLeod, J. M., & O'Keefe, G. J. (1972). The socialization perspective and communication behavior. In F. G. Kline, & P. J. Tichenor (Eds.), Current perspectives in mass communication research (pp. 121-168). Beverly Hills, CA: Sage.
Nutbeam, D. (2000). Health literacy as a public health goal: A challenge for contemporary health education and communication strategies into the 21st century. Health Promotion International, 15(3), 259-267.
PPTV Online. (2565). ตลาดอาหารเสริมโตเกือบ 8 หมื่นล้าน คนไทยยอมจ่ายเดือนละพันกว่า. https://www.pptvhd36.com/wealth/economic/179358
Rovinelli, R. J., & Hambleton, R. K. (1977). On the use of content specialists in the assessment of criterion-referenced test item validity. Tijdschrift Voor Onderwijs Research, 2, 49-60.
Sorensen, K., Van den Broucke, S., Fullam, J., Doyle, G., Pelikan, J., Slonska, Z., & Brand, H. (2013). Health literacy and public health: A systematic review and integration of definitions and models. BMC Public Health, 13, 80.
UNESCO. (2010). Media and information literacy curriculum for teachers. Paris: Author.
Yamane, T. (1967). Statistics: An introductory analysis (2nd ed.). New York: Harper & Row.
Published
Versions
- 2025-06-18 (2)
- 2025-05-26 (1)
Issue
Section
License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี สุพรรณบุรี
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี สุพรรณบุรี และคณาจารย์ท่านอื่นๆในวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
