พฤติกรรมการสูบบุหรี่และการติดสารนิโคตินของพนักงานรักษาความปลอดภัย

Main Article Content

นัทธพงค์ ศิริจรรยา
จอมใจ ราชคม
ณศพร ธรรมนิธิศ
ธนัญญา วรรณเรศ
รุ่งนภา สุภายอง
ศุภนิดา ปั้นน้อย
วงเดือน สุวรรณคีรี

บทคัดย่อ

การวิจัยเชิงพรรณนานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพฤติกรรมการสูบบุหรี่ และการติดสารนิโคติน และเปรียบเทียบการติดสารนิโคตินของพนักงานรักษาความปลอดภัยระหว่างกลุ่มที่มีพฤติกรรมการสูบบุหรี่เป็นประจำ และชั่วคราว กลุ่มตัวอย่างเป็นพนักงานรักษาความปลอดภัย มหาวิทยาลัยนเรศวร จำนวน 133 คน เลือกโดยการสุ่มตัวอย่างอย่างเป็นระบบ  เครื่องมือวิจัยได้แก่ แบบสอบถามพฤติกรรมการสูบบุหรี่ซึ่งหาค่าดัชนีความตรงตามเนื้อหาได้เท่ากับ 0.95 และแบบประเมินการติดสารนิโคตินของ Fagerstrom และ Schnieder ซึ่งหาค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาคได้เท่ากับ 0.80  วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา และการทดสอบฟิชเชอร์  ผลการวิจัยพบว่าพนักงานรักษาความปลอดภัยร้อยละ 43.61 มีพฤติกรรมการสูบบุหรี่เป็นประจำ  และร้อยละ 9.77 มีพฤติกรรมการสูบบุหรี่ชั่วคราว ผู้ที่เคยสูบบุหรี่และปัจจุบันเลิกแล้วอย่างน้อย 1 ปี มีร้อยละ 14.28  ผู้ที่มีพฤติกรรมการสูบบุหรี่เป็นประจำและชั่วคราว มีการติดสารนิโคตินในระดับต่ำ ปานกลาง และสูง ร้อยละ 77.47, 16.90 และ 5.63 ตามลำดับ ผู้ที่มีพฤติกรรมการสูบบุหรี่เป็นประจำและชั่วคราว มีการติดสารนิโคตินไม่แตกต่างกัน (p > .05)

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ศิริจรรยา น., ราชคม จ., ธรรมนิธิศ ณ., วรรณเรศ ธ., สุภายอง ร., ปั้นน้อย ศ., & สุวรรณคีรี ว. (2019). พฤติกรรมการสูบบุหรี่และการติดสารนิโคตินของพนักงานรักษาความปลอดภัย. วารสารพยาบาล, 67(1), 19–26. สืบค้น จาก https://he02.tci-thaijo.org/index.php/TJN/article/view/215296
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กรองจิต วาทีสาธกกิจ. (2559). คู่มือรักษาโรคเสพติดยาสูบสำหรับพยาบาล(พิมพ์ครั้งที่ 1). นนทบุรี:
มณปรียากราฟฟิค.

กรองจิต วาทีสาธกกิจ. (2551). การส่งเสริมการเลิกบุหรี่ในงานประจำ (Smoking cessation in daily work).
กรุงเทพมหานคร: มูลนิธิรณรงค์เพื่อการไม่สูบบุหรี่.

กระทรวงสาธารณสุข. (2553). พระราชบัญญัติคุ้มครองสุขภาพผู้ไม่สูบบุหรี่ พ.ศ. 2553. นนทบุรี: ผู้แต่ง.

เบญจมาส บุณยะวัน, วันเพ็ญ แก้วปาน, สุรินธร กลัมพากร และนันทวัช สิทธิรักษ์. (2555). ประสิทธิผลของ
การประยุกต์ทฤษฎีขั้นตอนการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมในการเลิกสูบบุหรี่ของเจ้าหน้าที่รักษาความ
ปลอดภัย โรงพยาบาลศิริราช. ค้นเมื่อวันที่ 30 ตุลาคม 2560, จาก https://nosmoking.mahidol.
ac.th/content/document/5research.pdf

บุบผา จันมูล, อาทิตยา พรชัยเกตุ, โอว ยอง และประภา ยุทธไตร. (2556). การบำบัดแบบกระชับเพื่อหยุด
พฤติกรรมการสูบบุหรี่ในวัยผู้ใหญ่: การพยาบาลตามหลักฐานเชิงประจักษ์. วารสารพยาบาลสาธารณสุข,
27(1), 61-73.

ประภาพร นันทการัตน์. (2552). การศึกษาพฤติกรรมการสูบบุหรี่ของนักศึกษามหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราช
มงคลกรุงเทพ. ค้นเมื่อวันที่ 15 กันยายน 2560, จาก https://tdc.thailis.or.th/tdc/dccheck.php

พิราสินี แซ่จ่อง. (2552). พฤติกรรม เงื่อนไข ผลกระทบต่อผู้ที่สามารถเลิกสูบบุหรี่ได้และผู้ที่ไม่สามารถเลิก
สูบบุหรี่ได้ในตำบลพะตง อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา. ค้นเมื่อวันที่ 15 กันยายน 2560,
จาก https://kb.psu.ac.th/psukb/bitstream/2010/5912/1/307655.pdf

ลักษณาพร กรุงไกรเพชร และกิตติ กรุงไกรเพชร. (2560). ปัจจัยที่มีผลต่อการสูบบุหรี่ของนิสิตมหาวิทยาลัย
บูรพา. ค้นเมื่อวันที่ 15 กันยายน 2560, จาก https://goo.gl/PuqNqW

สุเทพ ทักษิณาเจนกิจ. (2550). การศึกษาอัตราการติดสารนิโคตินและพฤติกรรมการสูบบุหรี่ของประชากร
ที่ร่วมโครงการลด ละ เลิก บุหรี่ถวายราชินี 72 พรรษา ในจังหวัดขอนแก่น. ค้นเมื่อวันที่ 5 กันยายน
2560, จาก https://www.trc.or.th/trcresearch/subpage/RS/TC_2550_48.pdf

สำนักควบคุมการบริโภคยาสูบ และศูนย์วิจัยและจัดการความรู้เพื่อการควบคุมยาสูบ. (2559). สถานการณ์
การควบคุมการบริโภคยาสูบของประเทศไทย พ.ศ. 2559. กรุงเทพมหานคร: เจริญดีมั่นคงการพิมพ์.

สำนักควบคุมบริโภคยาสูบ. (2559). แผนยุทธศาสตร์การควบคุมยาสูบแห่งชาติ พ.ศ. 2559-2562. นนทบุรี:
ไนซ์เอิร์ธ ดีไซน์.

สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2558). สรุปผลที่สำคัญ การสำรวจพฤติกรรมการสูบบุหรี่และการดื่มสุราของ
ประชากร พ.ศ. 2557. กรุงเทพมหานคร: ผู้แต่ง.

Fargerstrom, K., & Schnieder, N. G. (1989). Measuring nicotine dependence: A review of the
Fagerstrom Tolerance Questionnaire. Journal of Behavioral Medicine, 12(2), 159-182.

Tomkins, S. S. (1996). Psychological model for smoking behavior. American Journal of Public
Health, 56(12), 17-20.

Yamane, T. (1973). Statistics: An introduction analysis (2 nd ed.). New York: Harper & Row.