ผลของโปรแกรมการเสริมสร้างพลังใจต่อความพร้อมในการเปลี่ยนแปลงตนเองและ พฤติกรรมอยากดื่มสุราของผู้ป่วยโรคติดสุราในชุมชน จังหวัดสระแก้ว
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยกึ่งทดลองนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมการเสริมสร้างพลังใจต่อความพร้อมในการเปลี่ยนแปลงตนเองและพฤติกรรมอยากดื่มสุราของผู้ป่วยโรคติดสุราในชุมชน จังหวัดสระแก้ว กลุ่มตัวอย่าง จำนวน 30 คนเลือกแบบเจาะจง เป็น ผู้ป่วยโรคติดสุราที่อยู่ในชุมชน ไม่มีภาวะถอนพิษสุรา และไม่มีอาการทางจิต แบ่งเป็นกลุ่มทดลอง 1 และ 2 กลุ่มละ 15 คนโดยการจับคู่ กลุ่มทดลอง 1ได้รับโปรแกรมการเสริมสร้างพลังใจที่ผู้วิจัยพัฒนาขึ้น ส่วนกลุ่มทดลอง 2ได้รับการให้คำปรึกษาแบบสั้น เก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล แบบวัดความพร้อมในการเปลี่ยนแปลงตนเองและแบบวัดพฤติกรรมอยากดื่มสุรา วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพรรณนา และการทดสอบที ผลการวิจัยพบว่า หลังการทดลอง ผู้ป่วยในกลุ่มทดลอง 1 มีความพร้อมในการเปลี่ยนแปลงตนเองมากกว่า และมีพฤติกรรมอยากดื่มสุราน้อยลงกว่าก่อนการทดลอง และกลุ่มทดลอง 2 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงสาธารณสุข กรมสุขภาพจิต. (2551). คู่มือแนวเวชปฏิบัติการให้บริการผู้มีปัญหาการดื่มสุราใน
โรงพยาบาลจิตเวช. นนทบุรี: ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
กุสุมา แสงเดือนฉาย. (2553). ผลของโปรแกรมการบำบัดทางความคิดและพฤติกรรมร่วมกับการสนับสนุน
ทางสังคมที่มีต่อความพร้อมที่จะป้องกันการติดซ้ำและพฤติกรรมการไม่ติดซ้ำของผู้ป่วยสุรา. (ดุษฎี
นิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์). มหาวิทยาลัยศรีนครินทร์วิโรฒ, กรุงเทพมหานคร.
ญาดา บุตรปัญญา, เพ็ญพักตร์ อุทิศ, และสุนิศา สุขตระกูล. (2559). ผลของโปรแกรมการเสริมสร้าง
แรงจูงใจอย่างต่อเนื่องทางโทรศัพท์ต่อพฤติกรรมการดื่มสุราของผู้ติดสุรา. วารสารพยาบาลทหารบก,
(3), 123-131.
ฏัฐณิชา เลอฟิลิบรต์. (2557). ผลกระทบจากการบริโภคเครื่องดื่มแอลกอฮอล์. ใน นพพล วิทย์วรพงศ์.(บ.ก.).
ทศวรรษศูนย์วิจัยปัญหาสุราสถานะความรู้เพื่อการควบคุมการบริโภคเครื่องดื่มแอลกอฮอล์.
(น. 95-137). กรุงเทพมหานคร: เดือนตุลา.
พรทิพย์ คงสัตย์, ศิริภรณ์ ชัยศรี, และสวัสดิ์ เที่ยงธรรม. (2556). การพัฒนาโปรแกรมเสริมสร้างพลังอำนาจ
ต่อการจัดการพฤติกรรมการดื่มสุราของผู้ป่วยโรคติดสุราระยะหลังพ้นภาวะถอนพิษสุรา. วารสาร
การพยาบาลจิตเวชและสุขภาพจิต, 27(1), 45-64.
พิชัย แสงชาญชัย. (2546). คู่มือการบำบัดเพื่อเสริมสร้างแรงจูงใจของผู้ป่วยติดสุรายาเสพติด การอบรมเชิง
ปฏิบัติการหลักสูตรจิตวิทยายาเสพติดสำหรับแพทย์เวชปฏิบัติทั่วไป. กรุงเทพมหานคร: กองจิตเวช
และประสาท โรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า.
พันธุ์นภา กิตติรัตนไพบูลย์, และปริทรรศ ศิลปะกิจ. (2552). การบำบัดแบบสั้นสำหรับผู้ดื่มแบบเสี่ยงและ
ผู้ดื่มแบบอันตราย คู่มือสำหรับสถานพยาบาลปฐมภูมิ. กรุงเทพมหานคร: ทานตะวันเปเปอร์.
พัชชราวลัย กนกจรรยา, และเพ็ญพักตร์ อุทิศ. (2556). ผลของโปรแกรมการบำบัดผสมผสานแบบสั้นโดย
ใช้การเสริมสร้างแรงจูงใจร่วมกับการปรับเปลี่ยนความคิดและพฤติกรรมต่อภาวะซึมเศร้าและ
พฤติกรรมการเสพสุราในผู้เสพติดสุรา. วารสารการพยาบาลจิตเวชและสุขภาพจิต, 27(2), 56-68.
สุวรรณา อรุณพงศ์ไพศาล. (2552). การป้องกันและรักษาภาวะถอนพิษสุรา. เชียงใหม่: วนิดาการพิมพ์.
Gibson, C. H. (1993). A study of empower in mothers of chronically ill in children (Unpublished
doctoral Dissertation). Boston College, Boston.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determination sample size for research activities. Education
and Psychology Measurement, 30(3), 607-610.
Stoltz, P. G. (1997). Adversity quotient: Turning obstacles into opportunities. New York: John Wiley &
Son.
