ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับภาวะซึมเศร้าของผู้สูงอายุในชุมชน อำเภอเมือง จังหวัดชัยภูมิ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยเชิงพรรณนานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาภาวะซึมเศร้าและปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับภาวะซึมเศร้าของผู้สูงอายุในชุมชน อำเภอเมือง จังหวัดชัยภูมิ กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้สูงอายุ จำนวน 316 ราย เลือกโดยการสุ่มอย่างง่าย เครื่องมือวิจัยเป็นแบบสอบถาม ประกอบด้วยข้อมูลส่วนบุคคล ความสามารถในการปฏิบัติกิจวัตรประจำวัน สัมพันธภาพในครอบครัว และภาวะซึมเศร้า วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพรรณนา สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน และการทดสอบไคสแควร์ ผลการวิจัยพบว่า ผู้สูงอายุร้อยละ 72.8 มีภาวะซึมเศร้าในระดับปานกลาง และร้อยละ 27.2 มีภาวะซึมเศร้าในระดับสูง ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับภาวะซึมเศร้าอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ.05 ได้แก่ เพศ และความสามารถในการปฏิบัติกิจวัตรประจำวัน ส่วนอายุ สถานภาพสมรส และสัมพันธภาพในครอบครัว ไม่มีความสัมพันธ์กับภาวะซึมเศร้า (p > .05)
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กานติ์ชนิต ผลประไพจิต. (2561). ดูแล “ผู้เฒ่า” ห่างไกล “ซึมเศร้า” ไม่ล้ม ไม่ลืม. สืบค้นเมื่อ 25 เมษายน
, จาก https://www.dmh.go.th/
กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์. (2562). สถิติผู้สูงอายุ. สืบค้นเมื่อ 25 เมษายน 2562,
จาก https://www.m-society.go.th/
จิราพร เกศพิชญวัฒนา, สุวิณี วิวัฒน์วานิช, อังคณา ศรีสุข, และสหรัฐ เจตมโนรมย์. (2561). เรียนรู้
เข้าใจวัยสูงอายุ. กรุงเทพมหานคร: ยืนยงการพิมพ์.
ชโลม วิเศษโกสิน. (2552). ความสัมพันธ์ระหว่างสัมพันธภาพของครอบครัวกับพฤติกรรมการ ดูแลผู้สูงอายุที่
บ้านของผู้ดูแลที่เป็นญาติ (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์). มหาวิทยาลัยคริสเตียน,
กรุงเทพมหานคร.
ชัยวัฒน์ อินไชยา, โสภิณ แสงอ่อน, และพัชรินทร์ นินทจันทร์. (2559). ปัจจัยทำนายภาวะซึมเศร้าในผู้สูงอายุ
ในชุมชน. วารสารการพยาบาลจิตเวชและสุขภาพจิต, 30(1), 17-33.
ชุติมา มาลัย, รุ่งทิพย์ ไชยโยยิ่งยงค์, เพ็ญนภา แดงด้อมยุทธ์, และศรีสกุล เฉียบแหลม (2562). ปัจจัยที่มี
ความสัมพันธ์ต่อภาวะซึมเศร้าของผู้สูงอายุในชุมชน จังหวัดราชบุรี. วารสารพยาบาลสงขลานครินทร์,
(3), 67-76.
ณัฐิกา ราชบุตร, จิรัชญา เหล่าคมพฤฒาจารย์, จิรภา วิลาวรรณ, และช่อทิพย์ แตงพันธ์. (2564). การพัฒนา
โปรแกรมป้องกันโรคซึมเศร้า ผู้สูงอายุอำเภอเมือง จังหวัดชัยภูมิ. วารสารโรงพยาบาลมหาสารคาม,
(1), 48-60.
ตฏิลา จำปาวัลย์. (2560). แนวคิดและทฤษฎีภาวะซึมเศร้าทางจิตวิทยา. วารสารพุทธจิตวิทยา, 2(2), 1-11.
ธรณินทร์ กองสุข. (ม.ป.ป.). โรคซึมเศร้า…รักษาหายได้. อุบลราชธานี: ศิริธรรมออฟเซ็ท.
นภาพร พวงรอด. (2555). การศึกษาภาวะซึมเศร้าของผู้สูงอายุในจังหวัดนนทบุรี. วารสารมหาวิทยาลัย
นราธิวาสราชนครินทร์ สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 2(1), 63-74.
บุษราคัม จิตอารีย์. (2555). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อภาวะซึมเศร้าในผู้สูงอายุในชุมชนจังหวัดนครปฐม
(วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์). มหาวิทยาลัยคริสเตียน, กรุงเทพมหานคร.
บุศรา สุขสวัสดิ์, ภรภัทร เฮงอุดมทรัพย์, และชนัดดา แนบเกสร. (2560). ผลของโปรแกรมการปรับความคิดและ
พฤติกรรมแบบกลุ่มต่อความหวัง และภาวะซึมเศร้าของผู้สูงอายุในชุมชน. วารสารคณะพยาบาลศาสตร์
มหาวิทยาลัยบูรพา, 25(1), 95-107.
ปุณิกา กิตติกุลธนันท์, พัชรินทร์ นินทจันทร์, และโสภิณ แสงอ่อน. (2562). ความสัมพันธ์ระหว่างเพศ
การปฏิบัติกิจวัตรประจำวัน ความแข็งแกร่งในชีวิต และการสนับสนุนทางสังคม กับภาวะซึมเศร้าใน
ผู้สูงอายุ. วารสารการพยาบาลจิตเวชและสุขภาพจิต, 33(2), 137-156.
ภรภัทร อิ่มโอฐ. (2550). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการดูแลที่บ้านของญาติผู้ดูแลผู้ป่วยโรคหลอดเลือด
สมอง (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์). มหาวิทยาลัยคริสเตียน, กรุงเทพมหานคร.
มูลนิธิสถาบันวิจัยและการพัฒนาผู้สูงอายุไทย. (2562). รายงานสถานการณ์ผู้สูงอายุไทย. สืบค้นเมื่อ 1
พฤษภาคม 2562, จาก https://thaitgri.org/
โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลนาเสียว. (2559). ข้อมูลผู้ดูแลผู้สูงอายุประจำปีของโรงพยาบาลส่งเสริม
สุขภาพตำบลนาเสียว พ.ศ. 2559. (ม.ป.ท.).
รสศุคณธ์ เจืออุปถัมย์ . (2553). ความต้องการของญาติผู้ดูแลผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองที่บ้าน (วิทยานิพนธ์
ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์). มหาวิทยาลัยคริสเตียน, กรุงเทพมหานคร.
วีรศักดิ์ เมืองไพศาล. (ม.ป.ป.). เวชศาสตร์ผู้สูงอายุ:โรคซึมเศร้า. สืบค้นเมื่อ 25 เมษายน 2562, จาก
ศักดิ์ชาย เพ็ชรตรา, มรรยาท เพ็ชรตรา, และทัศพร ชูศักดิ์. (2562). ภาวะสุขภาพจิตของผู้สูงอายุจังหวัดชัยภูมิ
กรณีศึกษา: ตำบลนาฝาย อำเภอเมือง จังหวัดชัยภูมิ. วารสารวิจัยและพัฒนา วไลยอลงกรณ์ในพระบรม
ราชูปถัมภ์, 14(2), 88-101.
สุจริต สุวรรณชีพ, นันทนา รัตนากร, กาญจนา วณิชรมรมณีย์, พรรณี ภานุวัฒน์สุข, และนันท์นภัส ประสาน
ทอง (บ.ก.). (2561). แนวทางการดูแลทางด้านสังคมจิตใจของผู้สูงอายุเพื่อป้องกันปัญหาสุขภาพจิต.
นนทบุรี: ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
สุทธิชัย จิตะพันธ์กุล, ระวิวรรณ นิวาตพันธ์, พวงสร้อย วรกุล, จรรยา อดุลยศักดิ์, และพันธ์จง หาญวิวัฒนกุล.
(2537). คุณค่าและการวิเคราะห์ปัจจัยของเจริแอทริคซ์ ดีเปรสชั่นสเกลในผู้สูงอายุไทย. จุฬาลงกรณ์เ
วชสาร, 38(7), 383-389.
สํานักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ. (2560). ดูแลผู้สูงอายุสร้างสุขในครอบครัว. กรุงเทพ
มหานคร: โค คูน แอนด์ โค.
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2562). รายงานการสำรวจภาวะสุขภาพของประชากรไทย. สืบค้นเมื่อ 25 เมษายน
, จาก http://www.nso.go.th/
อำนวย มณีศรีวงศ์กูล. (2548). การกำหนดขนาดตัวอย่างโดยการใช้สูตรยามาเน่: ที่มาและการนำไปใช้.
วารสารมนุษยศาสตร์สังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 22(4), 87-95.
Beck, A.T., Rush, A. J., Shaw, B., & Emery, G. (1979). Cognitive therapy of depression. New York:
Guilford.
Friedman, M. M. (1986). Family nursing: Theory and assessment. New York: Appleton-Century Crofts.
Morrow, W. R., & Wilson, R. C. (1961). Family relation of bright high-achieving and under achieving high
school boys. Child Development, 32, 501-510. doi: 10.1111/j.1467-8624.1961.tb05046.x
