ผลของการประยุกต์แบบจำลองการดูแลระยะเปลี่ยนผ่านเพื่อชะลอภาวะไตเสื่อมในผู้ป่วยโรคไตเรื้อรังที่มีภาวะความดันโลหิตสูง

บทคัดย่อ

การวิจัยแบบกึ่งทดลอง แบบหนึ่งกลุ่มวัดผลก่อน-หลังการทดลอง  มีวัตถุ ประสงค์เพื่อเปรียบเทียบความรู้ พฤติกรรมการจัด การตนเองเพื่อชะลอไตเสื่อม และผลลัพธ์ทางคลินิกในผู้ป่วยโรคไตเรื้อรังที่มีภาวะความดันโลหิตสูง  กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ป่วยโรคไตเรื้อรังระยะที่ 3-4 ที่มีภาวะความดันโลหิตสูง เลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง จำนวน 20 ราย ได้เข้าร่วมโปรแกรมการดูแลระยะเปลี่ยนผ่านที่เน้นบทบาทของพยาบาลผู้ดูแลระยะเปลี่ยนผ่านและแผนการดูแลรายกรณี ระยะเวลา 8 สัปดาห์ เครื่องมือวิจัยประกอบด้วยแบบวัดความรู้และแบบสัมภาษณ์พฤติกรรมการจัดการตนเองเพื่อชะลอไตเสื่อมที่ผ่านการตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหาโดยผู้ทรงคุณวุฒิ มีค่าสัมประสิทธิ์ความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.71 และ 0.80 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา การทดสอบวิลค็อกซัน ซายน์ แรงค์  และการทดสอบที ผลการวิจัย พบว่าหลังการทด ลอง กลุ่มตัวอย่างมีค่าเฉลี่ยลำดับที่ความรู้เพิ่มขึ้น 15 คน คงที่ 4 คน ลดลง 1 คน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05  ด้านที่มีคะแนนเพิ่มมากที่สุดคือการทำหน้าที่ของไต ค่าเฉลี่ยลำดับที่พฤติกรรมการจัดการตนเองเพื่อชะลอไตเสื่อมเพิ่มขึ้น 15 คน คงที่ 2 คน ลดลง 3 คน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05  ด้านที่มีคะแนนเพิ่มขึ้นมากที่สุดคือ การใช้ยา  ไม่พบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติของผลลัพธ์ทางคลินิก