การเปลี่ยนแปลงค่าไบโอเมตริกของลูกตาและค่าสายตา หลังการทำผ่าตัดต้อหิน

บทคัดย่อ

ภูมิหลัง: โรคต้อหินเป็นกลุ่มโรคที่มีการเสื่อมของขั้วประสาทตา ส่งผลให้เกิดการสูญเสียการมองเห็นและเป็นสาเหตุสำคัญ
ของภาวะตาบอดที่เกิดขึ้นทั่วโลก ซึ่งการเพิ่มขึ้นของความดันลูกตาเป็นปัจจัยเสี่ยงสำคัญที่ทำให้การดำเนินโรคเลวลง การผ่าตัด
หนึ่งที่ทำกันอย่างแพร่หลายและได้ผลดีในการควบคุมความดันลูกตาคือ การผ่าตัดต้อหินทำทางระบายออกของน้ำในลูกตา
(trabeculectomy) ซึ่งกระบวนการผ่าตัดทำทางระบายออกของน้ำลูกตา (trabeculectomy) และความดันลูกตาที่ลดลง
อาจนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงของความยาวลูกตาและความโค้งของกระจกตาซึ่งมีผลทำให้ค่าสายตาผิดปกติได้หลังผ่าตัด นำ
มาซึ่งปัญหาด้านการมองเห็น เช่น สายตาเอียง เป็นต้น ทำให้คุณภาพชีวิตหลังการผ่าตัดอาจแย่ลงจากสายตาที่มัวลงเป็น
อุปสรรคต่อการใช้ชีวิตประจำวันได้ งานวิจัยนี้จะศึกษาแนวโน้มของค่าสายตาที่ผิดปกติ และค่าไบโอเมตริกของลูกตาที่
เปลี่ยนแปลงหลังการทำผ่าตัด เพื่อให้แพทย์ผู้ทำการผ่าตัดสามารถปรับวิธีการผ่าตัดเพื่อลดภาวะดังกล่าว และเพื่ออธิบาย
และแนะนำผู้ป่วยตั้งแต่ขั้นตอนการเตรียมตัวก่อนผ่าตัดให้เข้าใจถึง ค่าสายตาผิดปกติที่อาจเกิดขึ้น

วัตถุประสงค์: ศึกษาการเปลี่ยนแปลงของค่าไบโอเมตริกของลูกตาซึ่งส่งผลให้ค่าสายตาผิดปกติหลังการผ่าตัดต้อหิน

วัสดุและวิธีการ: วัดระดับการมองเห็น (Visual acuity), วัดความดันตาด้วยเครื่องวัดความดันตา (Applanation
tonometry), วัดค่าสายตา (Refraction) และค่าไบโอเมตริกของสายตาคือ ค่าความโค้งของกระจกตา (keratometry), ค่า
ความยาวลูกตา (axial length), วัดความลึกของช่องหน้าม่านตา (Anteriorchamber depth) ก่อนการผ่าตัดทำทางระบาย
ออกของน้ำลูกตา และที่ระยะเวลา 2 สัปดาห์, 1, 3 และ 6 เดือน หลังการผ่าตัด, โดยผู้ป่วยจะได้รับการผ่าตัดโดยแพทย์
ผู้เชี่ยวชาญโรคต้อหิน โรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า

ผลการศึกษา: หลังการผ่าตัดต้อหิน ค่าความดันลูกตาลดลงอย่างมีนัยสำคัญ ในขณะที่ระดับการมองเห็น, ค่าสายตา, ค่า
ความโค้งกระจกตา, ค่าความยาวลูกตา, ค่าความลึกของช่องหน้าม่านตา มีการเปลี่ยนแปลงอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ ใน
ช่วงระหว่างการวิจัย
สรุป: ค่าไบโอเมตริกของลูกตาและค่าสายตาไม่มีการเปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยสำ�คัญ หลังการทำ�ผ่าตัดต้อหิน