การศึกษาวิเคราะห์ลักษณะตากระตุก การวินิจฉัยและการรักษาของภาวะตากระตุกในเด็ก
คำสำคัญ:
ความผิดปกติของการเคลื่อนไหวของตา, ตากระตุกตั้งแต่กำเนิด, ตากระตุกในทารกที่ไม่ทราบสาเหตุ, คลื่นไฟฟ้าจอตา, ตากระตุกในทารก, จักษุวิทยาเด็กบทคัดย่อ
วัตถุประสงค์: เพื่อรายงานลักษณะทางคลินิก ประเภท สาเหตุ และการรักษาของโรคตากระตุกในเด็กที่ได้รับการวินิจฉัยในช่วงเวลา 15 ปี วิธี
ดำเนินการวิจัย: การศึกษาย้อนหลังของข้อมูลประชากร ลักษณะ สาเหตุ และการรักษาของผู้ป่วยที่ได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคตากระตุกก่อนอายุ 18 ปี ที่โรงพยาบาลศิริราช ระหว่างปี 2548 ถึง 2562
ผลการศึกษา: จำนวนผู้ป่วยในโครงการวิจัยทั้งหมด 328 คน มีอายุมัธยฐานขณะวินิจฉัยที่ 1.8 ปี โดยมีผู้ป่วยเพศชาย 180 ราย (54.9%) สาเหตุที่พบมากที่สุดคือโรคตากระตุกที่เกี่ยวข้องกับความผิดปกติของจอตาหรือเส้นประสาทตา (42.4%) ตามด้วยโรคตากระตุกที่ไม่ทราบสาเหตุในทารก (17.7%) และโรคตากระตุกที่เกี่ยวข้องกับความผิดปกติของส่วนหน้าของดวงตา (11.6%) โดยโรคตากระตุกที่ไม่ทราบสาเหตุในทารกสามารถพบได้บ่อยในผู้ป่วยที่เป็นกลุ่มอาการดาวน์ (37.5%) มากกว่าผู้ป่วยที่ไม่เป็นกลุ่มอาการดาวน์ (14.3%) จากการวิจัยพบว่า 83.7% ของผู้ป่วยโรคตากระตุกที่เกี่ยวข้องกับความผิดปกติของจอตาหรือเส้นประสาทตาพบมีผลความผิดปกติของคลื่นไฟฟ้าจอตา (electroretinogram; ERG) การรักษาโรคตากระตุกขึ้นอยู่กับสาเหตุ โดยการแก้ไขความผิดปกติของค่าสายตาเพียงอย่างเดียวเป็นวิธีที่ใช้บ่อยที่สุด (40.5%) โรคตากระตุกจากเนื้องอกในระบบประสาทส่วนกลาง (central nervoussystem; CNS) มีอัตราการรักษาด้วยการผ่าตัดสูงที่สุด (85.7%) ในขณะที่โรคตากระตุกที่เกี่ยวข้องกับความผิดปกติของส่วนหน้าของดวงตามักต้องการการรักษาหลายวิธีร่วมกัน (34.2%)
สรุป: การศึกษานี้ให้ข้อมูลเชิงลึกเกี่ยวกับลักษณะ ความชุก และการรักษาโรคตากระตุกในเด็กภายในโรงพยาบาลตติยภูมิในประเทศไทย สาเหตุหลักคือโรคตากระตุกที่เกี่ยวข้องกับความผิดปกติของจอตาหรือเส้นประสาทตา แนะนำให้ทำการตรวจ ERG ในกรณีที่การวินิจฉัยไม่ชัดเจนหรือมีความสงสัยเกี่ยวกับการทำงานของจอตา การรักษาขึ้นอยู่กับสาเหตุของโรคตากระตุก โดยการแก้ไขสายตาเป็นวิธีที่ใช้บ่อยที่สุดในทุกสาเหตุ
เอกสารอ้างอิง
Ehrt O. Infantile and acquired nystagmus in childhood. Eur J Paediatr Neurol. 2012;16(6):567-72.
Forssman B, Ringner B. Prevalence and inheritance of congenital nystagmus in a Swedish population. Ann Hum Genet. 1971;35(2):139-47.
He J, Lu L, Zou H, He X, Li Q, Wang W, et al. Prevalence and causes of visual impairment and rate of wearing spectacles in schools for children of migrant workers in Shanghai, China. BMC Public Health. 2014;14:1312.
Norn MS. Congenital idiopathic nystagmus. Incidence and occupational prognosis. Acta Ophthalmol (Copenh). 1964;42(4):889-96.
Sarvananthan N, Surendran M, Roberts EO, Jain S, Thomas S, Shah N, et al. The prevalence of nystagmus: the Leicestershire nystagmus survey. Invest Ophthalmol Vis Sci. 2009;50(11):5201-6.
Stewart-Brown S, Haslum M. Partial sight and blindness in children of the 1970 birth cohort at 10 years of age. Journal of epidemiology and community health. 1988;42:17-23.
Bertsch M, Floyd M, Kehoe T, Pfeifer W, Drack AV. The clinical evaluation of infantile nystagmus: What to do first and why. Ophthalmic genetics. 2017;38(1):22-33.
Da Cunha RP, De Castro Moreira JB. Ocular Findings in Down's Syndrome. American Journal of Ophthalmology. 1996;122(2):236-44.
Makateb A, Hashemi H, Farahi A, Mehravaran S, Khabazkhoob M, Asgari S. Ocular alignment, media, and eyelid disorders in Down syndrome. Strabismus. 2020;28(1):42-8.
Wagner RS, Caputo AR, Reynolds RD. Nystagmus in Down Syndrome. Ophthalmology. 1990;97(11):1439-44.
Penix K, Swanson MW, DeCarlo DK. Nystagmus in pediatric patients: interventions and patient-focused perspectives. Clin Ophthalmol. 2015;9:1527-36.
Dell'Osso LF, Flynn JT. Congenital nystagmus surgery. A quantitative evaluation of the effects. Archives of ophthalmology (Chicago, Ill : 1960). 1979;97(3):462-9.
Flynn JT, Dell'Osso LF. The effects of congenital nystagmus surgery. Ophthalmology. 1979;86(8):1414-27.
Nash DL, Diehl NN, Mohney BG. Incidence and Types of Pediatric Nystagmus. Am J Ophthalmol. 2017;182:31-4.
Abadi RV, Bjerre A. Motor and sensory characteristics of infantile nystagmus. Br J Ophthalmol. 2002;86(10):1152-60.
Leigh RJ, David SZ. Nystagmus Due to Vestibular Imbalance. 5th ed. Oxford, UK: Oxford University Press; 2005.
Fu VL, Bilonick RA, Felius J, Hertle RW, Birch EE. Visual acuity development of children with infantile nystagmus syndrome. Invest Ophthalmol Vis Sci. 2011;52(3):1404-11.
Good PA, Searle AE, Campbell S, Crews SJ. Value of the ERG in congenital nystagmus. Br J Ophthalmol. 1989;73(7):512-5.
Oster-Granite ML, Parisi MA, Abbeduto L, Berlin DS, Bodine C, Bynum D, et al. Down syndrome: national conference on patient registries, research databases, and biobanks. Mol Genet Metab. 2011;104(1-2):13-22.
Weijerman ME, de Winter JP. Clinical practice. The care of children with Down syndrome. European journal of pediatrics. 2010;169(12):1445-52.
Papageorgiou E, McLean RJ, Gottlob I. Nystagmus in childhood. Pediatr Neonatol. 2014;55(5):341-51.
Kushner BJ. Infantile uniocular blindness with bilateral nystagmus. A syndrome. Archives of ophthalmology (Chicago, Ill : 1960). 1995;113(10):1298-300.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 จักษุเวชสาร
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
วารสารจักษุวิทยาไทย (TJO) เป็นวารสารทางวิทยาศาสตร์ที่ผ่านการตรวจสอบโดยผู้ทรงคุณวุฒิ ตีพิมพ์ปีละสองครั้งสำหรับราชวิทยาลัยจักษุแพทย์แห่งประเทศไทย วัตถุประสงค์ของวารสารคือเพื่อให้ความรู้ทางวิทยาศาสตร์ที่ทันสมัยในสาขาจักษุวิทยา ให้การศึกษาต่อเนื่องแก่จักษุแพทย์ ส่งเสริมความร่วมมือและการแลกเปลี่ยนความคิดเห็นระหว่างผู้อ่าน
ลิขสิทธิ์ของบทความที่ตีพิมพ์เป็นของวารสารจักษุวิทยาไทย อย่างไรก็ตาม เนื้อหา ความคิด และความคิดเห็นในบทความนั้นมาจากผู้เขียน คณะบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยกับความคิดและความคิดเห็นของผู้เขียน
ผู้เขียนหรือผู้อ่านสามารถติดต่อคณะบรรณาธิการได้ทางอีเมลที่ admin@rcopt.org
