ผลการใช้ชุดการสอนวิชาสังคมศึกษา ศาสนาและวัฒนธรรมสาระพระพุทธศาสนา เพื่อส่งเสริมทักษะการดำเนินชีวิต

Abstract

           การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงทดลองมีวัตถุประสงค์ (1) เพื่อพัฒนาชุดการสอน วิชาสังคมศึกษา ศาสนาและวัฒนธรรม สาระพระพุทธศาสนา ให้มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ 80/80 (2) เพื่อศึกษาผลสัมฤทธิ์ของนักเรียนหลังเรียนด้วยชุดการสอน วิชาสังคมศึกษา ศาสนาและวัฒนธรรม สาระพระพุทธ-ศาสนา (3) เพื่อวัดทักษะการดำเนินชีวิตของผู้เรียน หลังเรียนด้วยชุดการสอน วิชาสังคมศึกษา ศาสนาและวัฒนธรรม สาระพระพุทธศาสนา กลุ่มตัวอย่างในการวิจัยครั้งนี้ คือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาชั้นปีที่ 5โรงเรียนวชิราวุธวิทยาลัย กรุงเทพมหานคร ที่กำลังศึกษาอยู่ในภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2559 โดยการสุ่มกลุ่มตัวอย่างอย่างง่าย (Simple Random Sampling) ด้วยวิธีจับฉลากจำนวน 2 ห้อง รวมทั้งสิ้น 50 คน

              เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ ประกอบด้วย (1) ชุดการสอนวิชาสังคมศึกษา ศาสนาและวัฒนธรรม สาระพระพุทธศาสนา เรื่อง หลักธรรมทางศาสนาพุทธ (2) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ ทางการเรียนวิชาสังคมศึกษา สาระพระพุทธศาสนา เรื่อง หลักธรรมทางศาสนาพุทธ (3) แบบประเมินวัดทักษะการดำเนินชีวิตของนักเรียน (4) แบบประเมินคุณภาพของชุดการสอนโดยผู้เชี่ยวชาญ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย () ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) ค่าประสิทธิภาพของชุดการสอนตามเกณฑ์ 80/80 โดยใช้สูตร E₁/E₂ และสถิติทดสอบค่า t-test

              ผลการวิจัยพบว่า

           1. ผลการใช้ชุดการสอน วิชาสังคมศึกษา ศาสนาและวัฒนธรรม สาระพระพุทธศาสนา เรื่อง หลักธรรมทางศาสนาพุทธ มีประสิทธิภาพ 84.15/85.35 ซึ่งมีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ 80/80 

           2. ผลสัมฤทธิ์การทางเรียนด้วยชุดการสอน วิชาสังคมศึกษา ศาสนาและวัฒนธรรม สาระพระพุทธศาสนา เรื่อง หลักธรรมทางศาสนาพุทธ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01

              3. ผลการวัดทักษะการดำเนินชีวิตของผู้เรียน หลังเรียนด้วยชุดการสอน วิชาสังคมศึกษา ศาสนาและวัฒนธรรม สาระพระพุทธศาสนา เรื่อง หลักธรรมทางศาสนาพุทธ อยู่ในระดับดี 

            In this experimental research investigation, the researcher describes and evaluates (1) a social studies, religion and culture teaching set for the Buddhism strand to the end that it satisfies the efficiency standard of 80/80. Moreover, the researcher determines (2) the academic achievement level of students instructed by means of this set. Furthermore, the researcher measures (3) the life skills of these students upon completion of instruction based on the teaching set.

               The sample population consisted of 50 Prathom Sueksa Five students enrolled at Vajiravudh College, Bangkok Metropolis in the first semester of the academic year 2016 selected by means of the simple random sampling method. Thereupon, these 50 students were assigned to two classrooms through the technique of drawing lots.

               The research instruments consisted of (1) a social studies, religion, and culture teaching set on Dhamma Principles in Buddhism; (2) an academic achievement test on Dhamma Principles in Buddhism; (3) an evaluation form for measuring the life skills of the students; and (4) an evaluation form for the teaching set constructed by experts.

               Using techniques of descriptive statistics, the researcher analyzed the data collected in terms of mean () and standard deviation (S.D.) in addition to utilizing a t-test. The satisfaction of the efficiency standard was set at 80/80 with its actual satisfaction validated by applications of the E₁/E₂ procedure.

               Findings are as follows:

            1. The results of conducting the teaching set of social studies, religion and culture the Buddhism strand had the efficiency at 84.15/85.35 which met the efficiency standard 80/80.

            2. The academic achievement of the students instructed by the teaching set was at a higher level upon completion of instruction than the previous instruction at the statistically significant level of .01. 

            3. The results of measuring the life skills of the students showed that they were at a good level after having been instructed using the teaching set of social studies, religion and culture the Buddhism strand.